Sunday, Apr 20th

Last update:10:35:05 AM GMT

You are here: විශේෂාංග

විශේෂාංග

අපේ ජල සම්පත සුරකිමු

ලෝකයේ රටවල් අතුරෙන් අප ජීවත්වන ශ්‍රී ලංකාව, භූගෝලීය පිහිටීම අතින් ඉතා වැදගත් මෙන් ම ඉතා සුන්දර, මනරම් දිවයිනකි. එම සුන්දරත්වයට විශාල රුකුලක් වන්නේ අප රට සතු ජල සම්පතයි. ජල සම්පත සුරැකීමේ බලවත් වගකීම වටහා ගත් එකල ශ්‍රී ලාංකීය රජවරුන් ජල සම්පත සුරැකීම පිළිබඳ විශාල කාර්යභාරයක් ඉටුකළේ ඉතා සුන්දර පරිසරයක් අපහට දායාද කරමිනි. එයින් පෝෂණය වූ එකල ලංකාව පෙරදිග ධාන්‍යාගාරය බවට ප්‍රචලිත වූයේ නම් එය නිවැරදි බව කිව හැකිය.

අප රටේ මධ්‍යම කඳුකරය වනාන්තරවලින් වැසුණු ශීත දේශගුණයකින් යුතුව පිහිටා තිබීම නිසා නිරිතදිග හා ඊසානදිග මෝසම් සුළං රැගෙන එන වලාකුළු මධ්‍යම කඳුකරයට ළඟාවෙත් ම ජලවාෂ්ප සංතෘප්ත තත්ත්වයට පත්වී වර්ෂාව ඇද වැටේ. මෙසේ ඇදහැළෙන වර්ෂාව වනාන්තර බිමේ රඳවාගෙන, පොළොවට විශාල ලෙස උරාගනිමින් සෙමින් හා ක්‍රම ක්‍රමයෙන් පැහැදිලි ජලය ලෙස ගලා බසී.

අතීතයේ රජදවස රජවරුන් ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම කඳුකරයට අත නොගසා දැඩි ලෙස ආරක්ෂා කළ අතර, අනුරාධපුර හා පොලොන්නරු රාජධානි ආශ්‍රිත වියළි කලාපීය ප්‍රදේශවල අවම පහසුකම් යටතේ විශාල වැව් අමුණු හා ඇළවේලි මහත් වෙහෙසක් දරා කෘෂිකාර්මික හා මහජන අවශ්‍යතා සඳහා ඉදිකරන ලදී. එම පැරණි වාරි ව්‍යාපෘති, වර්තමානය දක්වා ම ඉතා හොඳින් ක්‍රියාත්මක වේ.

ශ්‍රී ලංකාව යටත් කර ගත් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයින් විසින් වාණිජමය වාසි තකා තේ වගාව ඇතුළු අනෙකුත් වගාවන් මෙන් ම බොහෝ කාර්යයන් සඳහා මධ්‍ය කඳුකරය භාවිත කරන ලදී. නිදහස ලැබීමෙන් පසුව ද ඉංග්‍රීසි පාලනය ගෙන ගිය ශ්‍රී ලාංකීය පාලකයින් මේ පිළිවෙත ම අනුගමනය කළ අතර, නිදහසින් පසුව මෙම පාලකයින් විවිධ අවස්ථාවාදී පටු දේශපාලන අරමුණු සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා වනාන්තර එළිපෙහෙලි කර සංවර්ධන කාර්යයන් මෙන් ම මිනිසුන් පදිංචි කිරීම මනා සැලසුමකින් තොරව සිදුකරන ලදී.

ඉංග්‍රීසි ජාතින්ගේ මහා පරිමාණ රබර් වතු වගාව කෘතීම වනාන්තර ලෙස ශ්‍රී ලංකා භූමියේ විශාල ප්‍රදේශයක් වසා පැතිරුණි. මහා පරිමාණ වතු සමාගම් යටතේ පැවැති විශාල රබර් වතු රජය විසින් ජනසතු කරනු ලැබීමෙන් පසුව රාජ්‍ය පාලන සමය තුළ මනා සැලසුමකින් තොරව කඳු බෑවුම් පවා නොයෙකුත් කාර්යයන් සඳහා මිනිසුන් වෙත බෙදා දෙන ලදී. මේ අයුරින් කෘතීම වනාන්තර ද විනාශ විය. රජය කෘෂිකාර්මික හා විදුලිය නිෂ්පාදන කාර්යයන් සඳහා ඉදිකරන ලද මහා පරිමාණ ජලාශ ව්‍යාපෘතිවලට ප්‍රමාණවත් ජලය ලබා ගැනීම කෙරෙහි ගැටලු සහගත තත්ත්වයක් මතුවිය. මෙයට ප්‍රධාන හේතුව මෙම ජලාශවලට අදාළ ධාරා ප්‍රදේශ (වනාන්තර) ආරක්ෂා කර ගැනීමට නොහැකි වී ඇති අතර, පවතින නීති ද ප්‍රමාණවත් නොවී ය.

වියළි කාලගුණය පවතින අවස්ථාවන්හි කඳුකර සතුන් දඩයම් කිරීම හා විනෝදය සඳහා නොයෙකුත් පිරිස් විසින් ගිනි තැබීම වැනි ඉතා පහත් ක්‍රියාවන් බහුලව සිදුකරනු ලබයි. මේවා ආරක්ෂා කිරීම සඳහා යොදවා ඇති රාජ්‍ය නිලධාරින් මෙවැනි අකටයුතු සඳහා අවධානය යොමු නොකරන අතර ඔවුන්ට ද වගකීමෙන් නිදහස් වීමට ඕනෑ තරම් හේතු කාරණා ඇත. අප රටේ ඇතැම් අය ද ගහට කොළට භූමියට කිසිම ඇල්මක්, ආදරයක් නොදක්වා අනවබෝධයෙන් ක්‍රියා කරති. එසේ ම රාජ්‍ය මැදිහත්වීමෙන් විවිධ හේතු පදනම් කරගෙන රුක්රෝපණ වැඩසටහන් පවත්වා මේ සඳහා රජයේ නිලධාරින් හා පාසල් ළමයින් යොදාගෙන පැළ දහස් ගණනින් සිටුවීම ප්‍රශංසනීය විය හැකි වුවත්, එය නඩත්තු කිරීමකින් තොරව අතහැර දමන්නේ නම් එය කණගාටුවට කරුණකි.

රජයේ මෙන් ම පෞද්ගලික ආයතන මඟින් සිදුකරනු ලබන ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘති වන ජලවිදුලි ව්‍යාපෘති, නගර නිර්මාණ වැනි නොයෙකුත් ව්‍යාපෘතිවල පරිසරය ආරක්ෂා කිරීමේ (ගස් සිටුවීම වැනි) අංගයක් ඇතුළත් වී නොමැති අතර එම ප්‍රදේශය කාන්තාරයක් බඳු මිනිස් වාසයට ඉතා නුසුදුසු තත්ත්වයක් පෙනේ. මේ සඳහා භාවිත කරනු ලබන රජයට අයත් වනාන්තර ඉඩම් හෝ වතු සමාගම්වලින් ලබා ගන්නා රබර් වගා කළ ඉඩම් ප්‍රථමයෙන් ම එහි තිබෙන ගස් සියල්ලම ඉවත් කර භූමිය හිස් කර ව්‍යාපෘතියේ කටයුතු ආරම්භ කර වැඩ අවසන් කෙරේ. මෙම සංවර්ධන කාර්යයට ප්‍රථම ඉතුරු කළ හැකි ගස් ඉතුරු කරන්නේ නැත. එසේම සංවර්ධන කාර්යයන් අවසන් කිරීමෙන් පසුව හැකි ස්ථානවල ගස් සිටුවා භූමිය ආවරණය කිරීමට ක්‍රියා නොකරයි.

ලංකාවේ ඇතැම් නගරවල මහාමාර්ග අරක්ගත් ව්‍යාපාරික ස්ථාන හා හතර අතේ අ‍දින ලද විදුලි රැහැන් හා දූරකතන රැහැන් නිසා සිසිල ලබාදෙන ගසක් සිටුවීමට ස්ථානයක් නොමැත. මේවා සැලසුම් කරන නිලධාරින්, අනුමත කරන නිලධාරීන් මේවා ගැන අවධානය යොමු නොකිරීමෙන් ඉදිවෙන නගර පුංචි කාන්තාර බඳුය. දැයේ ජල සම්පත සුරැකීමට හා ව්‍යාප්ත කිරීමට ගස් සිටුවීම ප්‍රධාන හේතු සාධකයක් වේ. ගස් සිටුවීමට පුද්ගලික මෙන්ම රජය සතු ස්ථාන ඕනෑ තරම් ඇති අතර මේවා ප්‍රයෝජනයට නොගනී. අප රටේ ජනතාවගේ පොල් අවශ්‍යතාවන් සපුරා ගැනීමට ජනතාව ක්‍රියා කර තිබේද? සෑම නිවසකටම පොල් ගස් 5ක් සිටුවා ගැනීම ප්‍රමාණවත්ය. ගස් සිටුවීමට සම්බන්ධයෙන් ආගමික ස්ථානවලින් විශාල සේවාවක් ඉටුකළ හැකි අතර ආගමික නායකතුමන්ලා මෙන්ම රජයද, මහජනතාවද දැනුවත් කර අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සලස්වා ගස් සිටුවා ශ්‍රී ලංකා භූමියට සිසිලස ලබා දිය යුතුය.

නාගරික පරිසරයෙන් බැහැර ප්‍රදේශවල වෙසෙන ජනතාව මෑත කාලයක සිට සැම නිවසකට පාහේ ජලය සපයා ගැනීම සිදු කරයි. ජලය මිනිසාට අත්‍යවශ්‍යය. එය ලබා ගැනීම මානව හිමිකමකි. කරුණු එසේ වුවත් අප රටේ වෙසෙන සාමාන්‍ය ජනතාවද දැන උගත් ජනතාවද ගහකොළ සතා සිවුපාවා පරිසරය ගැන ඒ තරම් ගණන් නොගන්නා අතර ඔවුන් ජලය සපයා ගත හැකි සෑම උස් ස්ථානයකින්ම තම නිවාසවලට නල මගින් ජලය ලබාගන්නා අතර තම අවශ්‍යතාව සඳහා පාවිච්චි කර දවසේ පැය විසිහතර පුරාම කඳුකර ප්‍රදේශයේ සිට නල තුළින් ගලා එන ජලය තම නිවාස අසලින් පහත් ප්‍රදේශයකට එකතු වී ඇළ දොල ගංගාවලට නිකරුනේ ගලා බසී. මෙය දිනපතා මාස්පතා අවුරුදු පතා කඳුකර භූමි ප්‍රදේශවලින් පොළොවට කිඳා බසින ජලය නල මගින් පහත් භූමියකට එක් වීමෙන් එම කඳුකර භූමි වියළි තත්ත්වයකට පත් වේ. මෙය දීර්ඝ කාලීනව පවතින මහත් විනාශකාරී තත්ත්වයකි. ජනතාව තමන්ට අවශ්‍ය ප්‍රමාණය පමණක් ජලය ලබා ගන්නේ නම් ඉතිරි ජලය කඳුකර ප්‍රදේශවල රඳා පවතී. මේ සඳහා තම ජල නල පද්ධතිවලට ස්වයංක්‍රීයව ක්‍රියා කරන වැල් හෝ සාමාන්‍ය වැල් භාවිතා කරන්නේ නම් අනවශ්‍ය ජලය කඳුකර ප්‍රදේශවල රඳවාගෙන භූමියට ලබාදිය හැකිය.

අද වෙළෙඳපොළෙහි අඩු මුදලට ලබාදෙන ඉතා බාල තත්ත්වයේ ජල නල හා ජල නල උපාංග මිලදී ගන්නා ජනතාව මේවා භාවිත කිරීමෙන් තම ජල නල පද්ධති ඉතා අබලන් තත්ත්වයට පත්වීමෙන් විශාල ලෙස ජල සම්පත විනාශ වේ. මෙලෙස ජනතාව මගින් විනාශ වන ජල සම්පත ආරක්ෂා කිරීම හා බාල තත්ත්වයේ ජල නල උපාංග වෙළඳපොළින් ඉවත් කිරීම වැනි කාර්යයන් සඳහා රජය ගෙන ඇති ක්‍රියා මාර්ග ප්‍රමාණවත් නොවන අතර සාමාන්‍ය ජනතාව දැනුවත් කිරීමක්ද කර නොමැත. මේ සඳහා නීති නොමැති නම් නව නීති පනවා ඒ සඳහා අවංක නිලධාරීන් යොදවා ඉවක් බවක් නොමැතිව කඳුකර ප්‍රදේශවලින් ලබා ගන්නා ජලය පාලනය කර එම ප්‍රදේශ ආරක්ෂා කරගත යුතුය.

අප රටේ වගා නොකළ ඉඩම් බොහෝ සේ තිබෙන අතර ගල් සහිත කඳුකර භූමිවල පවා වගා කළ හැකි ගස් වර්ග ඕන තරම් ඇත. රබර් වගා කළ හැකි ප්‍රදේශවල රජයේ ආධාර ලබාදෙමින් රබර් වගාවට අමතරව ගල් සහිත බෑවුම් භූමිවල වල් රබර් වගා කළ හැකිය.

ඒ සඳහා ජනතාව දැනුවත් කර උනන්දු කර දැඩි නීතිරීති පනවා වල් රබර් වගා කිරීමෙන් එම ජනතාවට ආදායමක් මෙන්ම භූමිය ආවරණය වී කෘතිම වනාන්තරයක තත්ත්වයකට පත් කළ හැකිය. තවද ඇළ දොල ගංගා ඉවුරු දෙපස සේදී යෑම වැළැක්වීම සඳහා කුඹුක් ශාකය වගා කළ හැකිය. මේ මගින් ජල සම්පත ආරක්ෂා කිරීමට මහත් දායකත්වයක් ලබා ගත හැකිවේ.

අප රටේ ජනතාව දැනුවත් කර වටිනා ජල සම්පත හා පරිසරය ආරක්ෂා කිරීමට සහය ලබාගෙන මෙයට එරෙහිව කටයුතු කරන ජනතාව සඳහා නීතිය දැඩිව ක්‍රියාත්මක කර නැවතත් වනාන්තර වගාකර ජල සම්පත හා පරිසරය ආරක්ෂා කිරීම සිදුකළ යුතුය.


එනූෂා බණ්ඩාර /ඒ.එස්. ආනන්ද

 

 

රජයේ නිල පුවත් වෙබ් අඩවියෙන්

කෙරුමාගේ තරම කරවන්නාගේ ද තරම තමා

මහජනතාව ජන්දය දෙන්නේ නීතිය අතට ගන්නට නොවේ. එහෙම නමුත් කොහොම හරි ජන්දයෙන් දිනු අය හිතන්නේ තමන් ට ජන්දය සමග නොසෑහෙන බලයකුත් ලැබී ඇති හැටියටය. එහෙම හිතන්නට ද හේතුවක් තිබේ. මේ අය ට කැමති කණ්ඩායමක් රටේ ජීවත්වෙයි.

අද ප්‍රශ්න කළත් ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ආචාර්ය මර්වින්ට ජන්දය දුන් බව ප්‍රසිද්ධියේ පිළිගන්නට සූදානමක් ඇති ලක්ෂ ගණනක් ඇත. තමන්ට වැඩක් කරන කෙනෙකු මහජන නියෝජිතයා කර ගන්නට මේ පිරිස කැමතිය. මහජන නියෝජිතයන් ප්‍රතිපත්ති ගැන කතා කරමින් රට ගොඩ නගන්නට වෙහෙසෙන විට ආචාර්ය මර්වින් හොදින් හෝ නරකින් තමන් හමුවට එන ජන්ද දායකයාගේ අවශ්‍යතාවය ඉටු කරන්නේ නම් එයට වඩා වෙනස් උවමනාවක් නැත. මෙහෙම වී ඇත්තේ මේ රටේ බුද්ධිමත් ජනතාව නිහඩව ජන්දය නොදී සිටින අතර වඩා ගැඹුරට නොසිතා පටු ආකල්ප අනුව මහජන නියෝජිතයන් තොරාගන්නා පිරිස පෝලිමට ගොස් ආචාර්ය මර්වින් වැනි අයට ජන්දය පාවිච්චි කරයි.

ජනතාව කට ගැන හිතා ජන්දය දෙයි. බඩට යමක් දෙන නිසා ද ජන්දය දෙයි. මේ කට ගැනත් බඩ ගැනත් හිතා ජන්දය දෙන ජන්ද දායකයෝ හිතන්නේ අද ගැන පමණකි. හෙට පරම්පරාවට වෙන්නේ කුමක්දැයි කල්පනා කරන්නේ නැත.

මෙහෙම අය ඉන්නා එක නායකයන්ට අභියෝගයක් නොවේ. මාධ්‍යය පෙන්වන්නේ මේ වැඩ කාරයන්ගේ වීර ක්‍රියාය. සංවාද පැතිරෙන්නේ රටේ අවධානය ඇතිවන්නේ මේ අය ගැනය. යුද්ධයෙන් පසු ගතවූ අවුරුද්ද ඇතුලත සිරස ප්‍රහාරය, මාරාන්තික උපවාසය, මේ ඩෙංගු ගස් බැදීම වැනි දේ විනා රටට වැදගත් වෙනසක් වී තිබේද? මේ කැබිනට් ඇමතිවරු නොවේ නම් රටේ වැඩක් කෙරෙනවා යැයි මාධ්‍ය වලින් පෙන්නන්නට යමක් තිබේද?

වැඩ කරන ඇමතිවරු නොසිටිනවා නොවේ. ඔවුන් මහජනතාවගෙන් ඈතය. ජන්දයෙන් දිනන්නට බැරි තරමට මේ විහිලූ කාරයන් මෙන් ජනප්‍රිය නැත. එපමණක් නොවේ ඒ ජනප්‍රිය බව අහිමි හෙයින්ම රටේ දෙවැනි පෙළ නායකයන් ලෙස පෙනී සිටීමක් ද නැත. ඉතින් නායකයන්ට අභියෝග තිබේද? බලයේ සිටින කවර හෝ පුද්ගලයෙකු ගේ විධාන අනුව කාර්යය මෙහෙයවන ඔහු විසින් ගලවා ගන්නා අවස්ථාවේ විපතින් මිදෙන මහජනතාවගේ ආකර්ශනය ඇති මෙවැනි සංදර්ශන වලින් පමණක් රට ඉදිරියට ගෙන යා හැකිද? අපේ ප්‍රශ්නය එයයි.

තමන්ට කොයිතරමට වාසි ලැබුණත් යුක්තිය හා සාධාරණත්වය ගැන නොහිතන පිරිස අපේ රටේ අඩුය. ජන්දය දෙන්නේ නීතිය අතට ගෙන හිතට එන හැම දෙයම කරන්නට නොවෙන බව මේ කන්ඩායම හිතන්නට පටන් ගන්නා මොහොතක් තිබේ. ඒ මොහොත කොතැන කොයි අවස්ථාවක උදා වේ දැයි කලින් කියන්නට අපට හැකියාවක් නැත. මහජනතාවගේ ආකල්ප ගමන් කරන ආකාරය ගැන හොද ඉවක් ඇත්තේ මහජනතාවගේ නියෝජිතයන්ට ම පමණකි.

තැනින් තැන බෙලෙක් හඩ ඇසෙන හා හිස් දිය කළ සෙලවෙන බව පෙනෙන විට තමන් වටා ඉන්නා කණ්ඩායම මෙහෙම නම් තමන්ගේ තරම දැන ගැනීමට මෙයට වඩා අවස්ථාවක් නැත.

වරද්දාගත් ගුරු විසිනි

උඩහ වැහැල

බකිනි ඇළේ සැර පාරේ

බකිනි මල් වැටී පාවේ

සිතිවිලි රොන්සුනු ඉහිරී

බලාපොරොත්තුව පෑරේ

 

කැලඹිලි රැළි මත මල් පෙති

පෙණ කැටි පොකුරට එළියකි

ඔය දෑසින් ගත් හැඩ ඇති

මිල් රළ දැඟලිලි දෙන හැටි

 

ඇළ දෑලෙන් නැමෙන පඳුරු

දිය මත කන් තබා මිතුරු

සුන්බුන් කැඳවා නිරතුරු

විමසයි දුක්මුසු තොරතුරු

 

මේ මහ ඇළ ගගේ ගිලෙයි

කතා පහුර එහි සැඟවෙයි

රෑට බකිනි සුවඳ දැනෙයි

ළඟ තරු එළියක් වැතිරෙයි

 

සොඳුරු අඳුර ලතාවකට

සිතිවිලි යළි යා කරාවි

බකිනි ගහට මල් අරගෙන

උදෑසනින් හිරු නැගේවි

 

ලක්ෂ්මන් පියසේන

මානවසිංහයන් ගීතයට රස ගෙනා හැටි

ගීතය නම් සාහිත්‍යාංගය නූතන ජන කවිය යැයි හඳුන්වමින් එක් සොඳුරු කතා බහකදී දවසක් දිලීප අබේසේකර ගීතයට අපූරු අර්ථකතනයක් ඉදිරිපත් කළේය. රසවත් ගීතයකින් දනවන දැඟලිල්ල නැළවිල්ල හැගෙන හැම විටකම මට ඒ කියමන සිහිපත් වෙයි. ජන කතාව, ජන කවිය, හදන ඒවා නොව හැදෙන ඒවාය, ලියන ඒවා නොව ලියවෙන ඒවාය, රසයක් ඇති ගීතයක හැටිත් එහෙමය, හොඳින් සිතා බැලූවොතින් ඒවා හැදූ හෝ ලියූ ඒවා නොව හැදුන හා ලියවුණු ඒවාය. කවදටත් පැරණි නොවන, වයස තරාතිරම ද නැතිව එක ලෙස නැළවෙන්නට සැනසෙන්නට හැකි එහෙම ගීත කාලීන ගීත වෙයි. එහෙම රසයක් දනවන කාලීන ගීත දැන් ටික කාලයන සිට අළුතින් නිර්මාණය වීම ඇණ හිට ඇතත් අන්න ඒ ගැන විමසීම මේ සාහිත්‍යාංගය මතුවටත් දළු ලෑමට පොහොර යෙදීමක් වනු ඇත.

‘මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක් මල්පෙති වල කවුදෝ ලියලා’ ‘සමන් වැලේ මල් ජයට පිපීලා’ ‘කියන්න සුළගේ ඔබ කොයි සිටදෝ එන්නේ’ හා ‘මේ සිංහල අපගෙ රටයි අප ඉපදෙන මැරෙන රටයි’ වැනි ගීත අද නොහැදෙන්නේ හෝ නොලියවෙන්නේ ඇයි? ‘ආදරයේ රුචිරාණනියේ’ ‘පුන් සඳ එළියයි එන මඳ සුළඟයි’ ‘නීල දෑස පුරා සිහින ලොවෙන් පෙරා’ හා ‘වක්කඩ ළඟ දිය වැටෙන තාලයට තිත්ත පැටව් උඩ පැන නැටුවා’ වැනි ගීත නොලිය වෙන්නේ හෝ නොහැදෙන්නේ ඇයි? රසවින්දනය පහත වැටීම ලූ. පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් සාහිත්‍ය රස වින්දනයට ඉඩ නැති වීමලු. විවෘත ආර්ථිකයට මේ රට ඇරිය නිසා මෙහෙම වුණාලු. ඔය විදියට හේතු තර්ක ඇති තරම් ඉදිරි පත් වෙයි. එහෙත් ඉහතින් සඳහන් කළ ගීත ලියවුණ හෝ හැදුන යුගයේ තිබුණ කළ එළියනම් අදත් ඇත්තේ ඒ ගීත වලම පමණි. එය දැනෙන දෙයකි. හදවතට ම දැනෙන දෙයකි. එහෙත් අද සිදුවන්නේ කනට ඇහෙන දෙයක් ගැන මොන මොනවා හරි දෙයක් කතා කිරීම හැර හදවතට දැනෙන ඒ දේ මතු කිරීමවත් අගය කිරීමවත් නොවේ.

ඉහතින් සඳහන් කළේ ගීත රචකයින් හතර දෙනකු විසින් ලියන ලද ළමා ගීත හතරක් හා ඊට ඉහළ තලයක ගැයෙන ඔවුන් අතින්ම ලියැවුණු පේ‍්‍රමය තේමාව කර ගත් ගීත හතරකි. ඒ ගීත රචකයන් හතර දෙනානම් පිලිවෙලින් ශී‍්‍ර චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ, අරීසෙන් අහුබුදු, කරුණාරත්න අබේසේකර හා මහගම සේකර ය. මේ ගීත රචකයන් හතර දෙනා මෙලෙස උපුටා දක්වන්නට විශේෂ හේතුවක් තියේ. කවදටත් පැරණි නොවන, නැළවෙන්නට සැනසෙන්නට හැකි, අද ලියවෙන හෝ හැදෙන කාලීන ගීතයක් තියේනම් ඒ මේ රචකයන් හතර දෙනා විසින් සකසන ලද සොඳුරු බිමේ වැටුණු සංකල්ප බිජුවක් පැලවීමෙන් හට ගත්තකි. තවත් විදියකින් කියනවානම් ලියවෙන ගීතය හෙවත් නූතන ජන කවිය තහවුරු කර දෙන්නේ මේ රචකයන් හතර දෙනා විසිනි. ගායනයේ ද සංගීතයේ ද ඒ තරමට ම වටිනාකමක් තිබුණත් ඇතැම් විටෙක ගායනයටත් සංගීතයටත් ඒ නැළවිල්ල සැනසිල්ල සොයා යන්නට පොළඹවන්නේ මේ රචනාවල ඇති අපූර්වත්වයයි. ඇත්තට ම ඔවුන් අතින් මේ ගීත ලියවුණේ දෙවියන්ගේ ලෝකයට සමවැදී සිටියදී ලද වරමක් ඇතිව ද? එහෙම කල්පනා කරන්නට අකමැති නම් සොබාදහමට සම වැදී සිටියදී යැයි සිතා ගත්තත් වරදක් නැත.

1957 දී සිය කෝමල රේඛා පොතට හැඳින්වීමක් ලියන ශ‍්‍රී චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ ඒ ගැන සඳහන් කරන්නේ මේ විදියටයි.

‘ළා කහ රෝස පැහැති කම්මුල් වලින් හෙබි සිටිනාමළුවේ දැරියක් මා සමඟ පාසැල් ගමනේදී මිතුරු වූවාය. පාසැලේ සිට එන ඉර මුදුන් වෙලාවේදී මා සමඟ කතා බහට වැටීම ඇගේ සිරිත විය. හුස්ම අල්ලා ළය පුම්බා හොස්ස හකුළුවා ඇස් මහත් කොට කියන කතා ඇසීමට වඩා කියන සැටි බැලීමට මගේ සිත පෙළඹී ගියේ ය. පන්සලේදී පුස්කොල තැනීමේදී ඉවත් කරනු ලැබූ දිග තල ඉරටු ගෙනවිත් ගෙදරට නුදුරු හේනේ ලොකු පේර ගසක් උඩ අලංකාර කූඩුවක් මෙන් මවිසින් තනා තිබුනු පැලට ඈ පැමිණි විට ළා තියඹරා ගෙඩියක් පලා පළුවක් ඇයට දිනිමි. ඒ දෙස බැලූ ඇය මේ ඇට පේලිය ඔයාගෙ දත් වගේයැ’යි කීවාය. සුදුට හුරු ළා කහ පැහැයෙන් යුත් තියඹරා පළුවේ පිට පැත්ත පෙන්නා ‘ඔයාගෙ කම්මුල්වල පාටත් මේ වගේයැ’ යි මම කීවෙමි.’

මානවසිංහයන් ලියූ එහි තවත් තැනක මෙසේ සඳහන් වේ.

‘ගැමි කෙල්ලන් අපූරු පිළිවෙලකට නිකට පදවා හිස හරවා උරය ගස්සා හොස්ස හකුළුවා නුවනග බැලූම් හෙළා උකුළු මුකුළු පා ඔමරි කරන විට එහි ලතාව පැහැර ගෙන ඔමරි විරිතක්’ තනා ගත හැකිය. කොළඹ කොටුවේ ටයිම්ස් මන්දිරයේ තුන්වන මහල් තලයේ කවුළුව ළඟට වී වසන්ත සුළං රැළි වලින් වෙලී ගිය බෝ ගසක නැටෙන කොළ දෙස බලා සිටි මගේ සිත එහි ලතාව සමඟ වෙළී ගියේය. ...........මේ කීයේ මහ බෝ වන්නම ගෙතුනු ආකාරයයි.’

ඉහතින් සඳහන් කළ මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක්’ ගීය හෙවත් “බුදු මිහිර” ලියවුණු අයුරු ඔහු සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

‘අසන දකින සෑම දෙයක් ගැන ම කෙළවරක් නැති ප‍්‍රශ්න විසඳීමට වුවමනා කරන ළමා වියේ ‘චූටි පණ්ඩිතයන්’ අතරට බුදුන් වහන්සේ වැඩමවීමට ගත් පරිශ‍්‍රමයක ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ‘බුදු මිහිර’ ගීතය ලීවෙමි. කට දොඩවන පොඩිත්තකුගේ බොළඳ කල්පනා හා එයට මවගෙන් ලැබුණු සහාය එක් වීමෙන් මෙහි වේදයිතය නැඟී එයි. කුරුල්ලන්, වන මල් පෙති, වන දෙවඟනන්, පාට වලාකුළු, සිනා ගලන්නාක් මෙන් දරුවකුට පෙනෙන පිළිමයේ මුහුණ හුරතලාගේ බොලඳ හැඟුම් වලට එක් කළ ආකාරයෙන් අසන්නා තුළ පහන් හැඟුම් පහල වෙයි.’

නූතන ජන කවිය තවත් වසර ගනනනාවක් ඉදිරියට තහවුරු කර තබා දැයෙන් සමුගත් අසහාය ගායක එච්. ආර්. ජෝතිපාල ගැන මෙහිදී මගේ මතකයට නැගේ. ඔහු ගයන ගීත වැඩි හරියක් ලියූ කරුණාරත්න අබේසේකර වෙතින් ඔහු ගීත රචනාවක් ඉල්ලන්නේ නැතිලූ. ඔහු ඉල්ලා ඇත්තේ ‘කරු අයියෙ මට හැඟීමක් ලියා දෙන්න’ කියාය. ජන කවියේ මෙන්ම මේ නූතන ජන කවියේ ද පණ අන් දෙයක් නොව අව්‍යාජත්වය ම බවයි එයිනුත් කියාපාන්නේ. තර්කයෙන් දැනුමෙන් වචන සොයසොයා ලියන අප‍්‍රාණික ගී ‘ගේයපද’ ලෙස සිර කර එයට විදග්ධ සළු පිළි පොරවා මේ තමයි ගී ලොවේ ටාජ් මහල කීවාට ඒ දිහා බලා සිටින්නේ කවුරුන්ද? එහි සම්මාදම දැනුම ඇති විදග්ධ පිරිසකගේ වූවාට රසයක් නැති ගීතයක් පණ ගහන්නේ නැත. සිර කළ වැවකට වඩා ගලන ගඟුල නෙත සිත සනසයි. නූතන ජන කවිය හෙවත් හැඟීම් ගලන ගී ගඟුලත් එසේමයි. එහි අසබඩ වන අරණේ, සඳ එළියේ, වලා කුළේ, අනන්තයේ පාවී යන සිතල වෙන මොන දෙයින්ද සැනසෙන්නේ, නිවෙන්නේ? වටහා ගත යුතු තැන ඇත්තේ මෙතැනයි. හැඟීම් ගලන ගී ගඟුලට අළුතින් ගී උල්පත් එකතු නොවෙන හේතුව මේ හිර වීමයි. සාහිත්‍ය අංශයේ එක් පැත්තක් අල්ලා ගත් විදග්ධ තීන්දුකාරකයන්ගේ අණ විනත් ඊට බලවත් සේ බලපායි.

රසවින්දනයට මං අහුරන්නේ මේ හිර වීමට කැමති තැනකින් එන අණකට අනුව ය. දැනීමට ඉඩ නොදෙන දැනුමට වහල් වුණ අණකට අනුවය. සොබාදහම හා යා නොවී සොබා දහමත් තමන් කියන විදියට සිටිය යුතුයැයි සිතන විදග්ධ කොටුවකින් ලැබෙන අණකට අනුවය. අද පාසල් යන දරුවාගේද රසවින්දනය මොට කරමින් විභාග තරගයක දුවවන්නේ එහෙම සීමාන්තික අණකට අනුවය. එහෙම නැතිව රසවින්දනයේ පිරිහීම සිදුවන්නේ විවෘත ආර්ථිකය මෙහි ගෙන ඒම නිසා හෝ ඊට සමානව දක්වන අනෙක් හේතුවක් නිසා නොවේ. රසවින්දනය මොට වී යන්නේ විවෘත නොවීමේ වරදට ය. සොබා දහම සමඟ විවෘතවන සිතුම් පැතුම් හැගීම් මේ පිළිසඳරට එක් නොකරන බැවිනි. විවෘත ආර්ථිකය ආවේ 1977 දී ය. මානවසිංහයන් මෙය ලියන්නේ 1959 දී ය.

‘විභාගයෙන් සමත් වීමට පමණක් වුවමනා කරන දෙය දැන ගැන්මට මුළු කාලය සීමා කිරීමට ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට පුරුදු කර තිබේ.’

දැනුම පසුපසම හඹා යන විභාග තරගයට දරුවන් යොමු වන්නේ විවෘත ආර්ථිකයේ බලපෑම නිසා යැයි කීම වැරදි ය. වරද ඇත්තේ දැනෙන හැඟීමට ඉඩ නොදී දැනුමට පමණක් ඉඩ දී සොබා දහමටත් වඩා උඩින් ඉන්න කල්පනා කිරීම තුළ ය. මේ රටේ අධ්‍යාපනය එහෙම වැරදි පාරකට වැටුණේ විවෘත ආර්ථිකය ආවාට පසුව නොවේ. හරිනම් විවෘත වූවාට පසුව ලෝකයේ තවත් හොඳ දේ ලබා ගන්නට දරා ගන්නට ශක්තිය වැඩි විය යුතුය. එහෙත් කාලයක් තිස්සේ රස වින්දනයෙන් ඈත්ව සිටි නිසා ද විභාගයට ම ජීවිතය කැප කරමින් කොහේදෝ දෙයක් හඹා යාම නිසා ද දෙවියන්ගේ ලෝකය හා කළ ගනුදෙනු එහෙමත් නැතිනම් සොබා දහම සමඟ පැවත් වූ යාළුකම් බිඳී ගියේ ය.

මානවසිංහයන් තවත් තැනෙක මෙසේ සඳහන් කරයි.

‘වැවෙන් වෙලෙන් රුප්පා වලින් වන පඳුරු අස්සෙන් බඩ වැටි ඔස්සෙන් හේන් වලින් වනමල් වලින් කුරුල්ලන්ගෙන් මා එකතු කර ගත් ළමා සිතිවිලි වල නාඹුල් ගතිය කවදාවත් නොමැකෙයි.’

එසේම ලියවෙන හැදෙන ගීතයක රසයත් කවදාවත් පැරණි නොවෙයි. රසවිඳීම අණ දීමෙන් හදන්නට නොහැක. රසය හිතට දැනෙන විදියකි. මානවසිංහ, අහුබුදු, අබේසේකර හා සේකර මෙය දැන සිය ලිවීම කළ අය වූහ. මානව චින්තනය නැමති මිටියාවතට අති රමණීය සුපිරිසිදු දිය දහරක් දෙන්නට සොබා දහමට වුවමනා කළේය. ඈත කැළේ තැනෙක ගලන දිය කඳුර වෙතින් ඒ දියවර හැරවීමට පිරිසිදු නල මාර්ගයක්ද වුවමනාවිය. නල මාර්ගය මළ කෑ එකක්නම් ඒ හරහා ගලන දිය දහර කොතරම් පිරිසිදු වුවද බලාපොරොත්තු ඉටු නොවෙයි. ඒ නිසා දියවර තරමටම පිරිසිදු නල මාර්ගයකුත් වැඩේට වුවමනා විය. මේ රචකයන් හතර දෙනා එහෙම පිරිසිදු නල මාර්ග හතරකි. ඔවුන් සොබා දහම පැත්තේ සිටිය නිසා ඔවුන් අතින් ලියවුණු ගීත රචනා තව කොතරම් කලක් ගියත් පැරණි නොවන ලෙසින් මානව චින්තනය හා බැඳී ගියේ ය. මමායනය හෝ විදග්ධ දැනුම වෙතින් ඒ නල මාර්ග මළ කන්නට ඉඩ දී නොතිබුණි. සොබා දහම බෙදූ ලෙසම ඒ නල මාර්ග හරහා හරහා එන හැඟීම් ගඟුල මානව චින්තනය නැමති මිටියාවත තෙමා ගෙන ගලා යයි.

මානවසිංහයන් සිය ගීතයට රස ගෙනාවේ එලෙසයි. පැරණි නොවෙන හැම කාලීන ගීතයකම රහස නම් ඒ රසයමයි.

ලක්‍ෂමන් පියසේන

www.idakada.org

අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයේ ඉලක්ක විය යුතු ජාත්‍යන්තරයේ පැතිරෙන නව ප‍්‍රවනතා - මිලින්ද මොරගොඩ

05/01/2014 - ඉරිදා ලංකාදීප

පසුගිය කාලය තුළ ජාත්‍යන්තර සමාජයේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රම සම්බන්ධයෙන් විශාල පරිවර්තනයක් සිදුව තිබේ. පාසලකට පැමිණ විධිමත් ආකාරයට ඉගෙන ගන්නා ශිෂ්‍ය පරපුර වෙනුවට ලෝකයේ ඕනෑම තැනකින් දැනුම සපයාගෙන ස්වයං අධයනයට ඉඩ කඩ ලැබන පසුබිමක් දක්වා වෙනස් තත්ත්වයක් නිර්මාණය වී ඇත. ලෝකයේ පැවැත්මට සෙසු සියලූ සම්පත්වලට වඩා මානව සම්පත වැදගත් සාධකයන් බව තහවුරු වී ඇති අතර මානව සම්පත සංවර්ධනය ඉතාම ප‍්‍රමුඛ උවමනාව බව ජාත්‍යන්තර සමාජය පිළිගෙන හමාරය.

මෑත කාලය තුළ ශී‍්‍ර ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ද ක‍්‍රමයෙන් වෙනසකට ලක් වෙමින් තිබේ. සමාජයේ මැද ආර්ථිකයක් සහිත පැලැන්තියට එසැවෙන සමාජය තමන්ගෙ ¥ දරුවන් ස`දහා යහපත්ම අධ්‍යාපනයක් සපයා දැන් සිටින තලයට වඩා ඉහළින් ඔවුන්ට ඔසවා තබන්නට වෑයම් කරමින් සිටී. ශ‍්‍රී ලංකාව නොයෙකුත් ජයග‍්‍රහණ ල`ගාකරගෙන ඇතත් සමාජයේ අද ප‍්‍රවනතාවය අනුව දරුවන්ගේ අනාගතය සම්බන්ධයෙන් රටින් පිට විස`දුමක් කරා යොමු වන පිරිස වැඩි වෙමින් පවතී. රටට ගැලපෙන අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයක් සහ එය නිදහසේ විවෘතව සපයා ගැනීමට අවස්ථාවක් නැතිවන විට ප‍්‍රජාව එය ඇතිතැන කරා ගමන් කරමින් සිටී, නමුත් එවැනි තැනක් කරා යන හැකියාවක් ඇත්තේ සීමිත කොටසකට පමණකි. බහුතරයක් පවතින අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයෙන් අතෘප්තිමත්ය.

මෙරට අධ්‍යාපන රටාව සකස් වී ඇත්තේ පැරණි යටත් විජිත යුගයේ පැවැති රාමුව පදනම් කරගෙනය. රටට අවශ්‍ය බුද්ධිමතුන් හා ශිල්පීය දක්ෂතා සහිත කණ්ඩායමක් බිහිකිරීමේ අරමුණ ඇතත් එයින් බිහි කරන්නේ රජයේ සේවයට අවශ්‍ය කොටසක් බව පෙනේ. මූලික, ප‍්‍රාථමික සහ උසස් අධ්‍යාපනික අංශ ගැන අවධානය යොමු කරන විට සමාජගෝලීයකරණයට සහ එහි ශ‍්‍රම වෙළ`ද පොළට ගැලපෙන ආකාරය ගැන අවධානය යොමු කිරීම වටී.

අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීම අවශ්‍යය. හුදෙක් තැනින් තැනින් කරන වෙනස්කම් වලින් සමස්ථයට යුක්තිය ඇතිකරන්නේ නැත. දරුවන් සහ දෙමාපියන්ගේ ආකල්ප වෙනස් විය යුතුය. නිදහස් අධ්‍යාපනය පමණක් නොව තරගකාරීව දැනුම, ශිල්පීය දක්ෂතා උගන්වන පුද්ගලික අංශයේ අධ්‍යාපන ආයතන වල ක‍්‍රියාකාරීත්වය ගැන ද සැලකිල්ල යොමු කළ යුතුව තිබේ. ලෝකය ගමන් කරන දිසාව ගැන සියලූම දෙනාට අවබෝධයක් ඇත.

ආර්ථික සහයෝගීතාව සහ සංවර්ධනය ස`දහා වූ ආයතනය Organisation for Economic Co-operation and Development මෑතක දී ජාත්‍යන්තර අධ්‍යාපනය ගැන තොරතුරු වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කර තිබේ. http://www.theguardian.com වෙබ් අඩවියෙන් ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇත. ඔවුන්ට අයත් රටවල් ගණනක තත්ත්වය පමණක් නිරීක්ෂණය කර ඇති අතර එයට ශ‍්‍රී ලංකාව අයත් නොවේ. මෙහි ඉදිරිපත් කර ඇති තොරතුරු අනුව ගුරුවරයෙකුගේ කාලයෙන් සියයට හැත්තෑවක් දරුවන් සමග පන්තියේ ගත කරයි. එය පන්තියේ ක‍්‍රියාකාරකම් සහ එදිනෙදා අධ්‍යාපනය ලබා දීමය. ඉතිරි සියයට තිහෙන් කොටසක් ගුරුවරු ඉගෙන ගනී. තවත් කොටසක් දෙමව්පියන්ට තමන්ගේ දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ගැන උගන්වයි. ගුරුවරු දැනුමෙන් යාවත්කාලීන වන්නේ නැතිව අධ්‍යාපනය ඉදිරියට යන්නේ නැත. අලූත් දැනුම සහ අවබෝධය ඇතිවන්නේ පුහුණුව සහ අධ්‍යයනයට ගුරුවරුන්ට ඇති අවස්ථා සමගය. මෙම වාර්තාවට අනුව පාසලට පැමිණෙන දරුවන්ගේ දෙමව්පියන්ට ද දරුවන්ගේ භාෂාව, ගණිතය සහ විද්‍යාව වැනි විෂයයන් සම්බන්ධව ඉගැන්වීමක් කරන්නට පාසල් අධ්‍යාපනයේ දී කාලයක් වෙන් කර ඇත. ගුරුවරුන් දරුවන්ට නිවසේ දී කරන්නට නියමකරන පැවැරුම් වලදී දරුවන්ට උදවු කරන්නට හැකි පසුබිමක් දෙමව්පියන්ට ඇති කිරීමෙන් අධ්‍යාපනය සාර්ථක වන බව මෙයින් අනාවරණය කෙරේ. නිසි විනයක් ඇතිව ගුරුවරුන් සහ දෙමවුපියන්ගේ හමුවීම් පැවැත්වෙයි. ගුරු දෙගුරු අතර සමීප සම්බන්ධයක් කරන්නට දුරකථනය හෝ ඊ මේල් භාවිතා කරන බව පෙන්වා දෙයි. මේ අතර මෙම අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයේ දී දක්ෂතම ගුරුවරුන් සොයා ගන්නා අතර එම දක්ෂ ගුරුවරු යොදවන්නේ අදක්ෂම දරුවන්ට උගන්වන්නටය. දරුවන්ගේ දක්ෂතා කොන් කිරීමෙන් ඔවුන් අත් හැරෙන අතර දක්ෂ ගුරුවරු හා දක්ෂ දරුවන් එකතු වීමෙන් පමණක් අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය සාර්ථක නොවන බව පෙනී ගොස් තිබේ.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ අද පවතින ක‍්‍රමය අනුව හැම දෙනෙකුගේම උත්සාහය ඉගෙනුමෙන් ඉහළම තැනට පත්වීමයි. පාසලෙන් ලැබෙන දැනුම ට අමතරව ටියුෂන් වශයෙන් ජනප‍්‍රිය අතිරේක පන්ති වලට සහභාගී නොවන පාසල් සිදුවකු ඇත්නම් ඉතා කලාතුරකින්ය. සෑම දෙමාපියෙකුම ජනප‍්‍රිය පාසලකට තම දරුවා ඇතුලත් කරන්නට උත්සාහ කරයි. ලංකාවේ පාසල් පද්ධතිය තුළ නොයෙකුත් අත්හදා බැලීම් ඇත. නොබෝදා අනාවරණය කළ තීරණයකට අනුව ශිෂ්‍යත්ව ක‍්‍රමය අහෝසි වෙයි. දක්ෂ දරුවෙකුට ජනප‍්‍රිය පාසලක් ලබා ගැනීමට තිබූ හැකියාව මෙයින් නැති වන බවට සමාජයේ ආන්දෝලනයක් ඇතිවෙමින් තිබේ. ශිෂ්‍යත්ව ක‍්‍රමය සහ එය හරහා ඇතිවූ ටියුෂන් ක‍්‍රමය දරුවන් තරගයකට යොමු කර අනර්ථයක් කරන ලද බව පොදු පිළි ගැනීමය. එසේ වූ පමණින් සමස්ථය වෙනස් කිරීම ගැන ලෝකයේ සිදුවන දේ සමග සස`දා සාකච්ඡුා කිරීම වැදගත්ය. අනාගතයේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයෙහි එල්ලවන අභියෝග හා වෙනස්වන පැති ගැන අවධානය යොමු නොකරන අප විශාල දේශපාලන විවාද වල පැටලී සිටි.

අතීතයෙන් පාඩම් ඉගෙන ගෙන තද තින්දු වලට යා යුතුය. අධ්‍යාපනය දේශපාලනීකරණය වී තිබේ. වෘත්තීය සමිති, දේශපාලන පක්ෂ හා පටු බලවේග ඉගෙනුම සම්බන්ධයෙන් රටට අවශ්‍ය වෙනස කරන්නට ඉඩ දෙන්නේ නැත. දෙමව්පියන්ද, දරුවන්ද මෙරට සියලූ නායකයින් ද අධ්‍යාපනයේ වෙනස්කමක් සිදුවිය යුතු ආකාරය දනී. අද තීන්දු ගැනීමෙන් තවත් අවුරුදු පහක් දහයක් ඇතුලත එහි සාධනීය ප‍්‍රතිඵල රටට අත්පත්වන බව නිසැකය. විශ්ව විද්‍යාලය, උසස් වෘත්තීය පුහුණු ආයතන යනාදිය විකල්ප ආකාරයට සිතන්නට ක‍්‍රියා කරන්නට අවශ්‍යය. අද තාක්ෂණය දියුණුය. දුරස්ථ අධ්‍යාපනය ප‍්‍රබල තැනෙකය. ලෝකයේ ප‍්‍රමුඛ විශ්ව විද්‍යාල වල දේශන වලට අන්තර් ජාලයෙන් ප‍්‍රවේශ විය හැකි යුගයක් උදා වී තිබේ. විදේශ ගත නොවී මෙරට දීම මුදල් ගෙවා ඉහළ අධ්‍යාපනයක් ලැබීමට පහසුව ඇත. නොමිලේ සහ නිදහස් අධ්‍යාපනය බව ප‍්‍රකාශ කරන නමුත් එය සීමා වි ඇත්තේ නැති බැරි දුප්පතුන්ට පමණක් වීම මෙරට ඇති අභාග්‍යයි. ධනය ඇති පිරිස මෙරටින් නැති අවස්ථා ලෝකයේ කොතැනකින් හෝ උපයාගෙන අනාගත ලෝකයේ අවශ්‍යතාවයන්ට අනුකූල වන්නට උනන්දුවන අතර එයට අනුගත වන්නට අවස්ථාවක් නැති පිරිස අධ්‍යාපනයක් රහිත නුපුහුණු ශ‍්‍රමිකයන් බවට පත්වෙමින් තිබේ.

මෙය වලක්වන්නට නම් අලූත් පැති ගැන සොයා බැලීමට උනන්දුවීම වැදගත්ය. ගොඩනැගිලි හෝ ඒවායේ ඇති පහසුකම් වලට එපිටින් අධ්‍යාපනය ලබන්නට පහසුව ඇති කළ හැකිය. ලෝකයේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය දියුණු වූයේ හො`දම යටිතල පහසුකම් ඇතිව නොවේ. අධ්‍යාපනය ලබන්නට ඇති අයිතිය තහවුරු කළ යුතුය. තමන්ගේ අධ්‍යාපනය තමන්ම සාක්ෂාත් කරගත යුතුය යන දර්ශනය රටට උදා කර දිය යුතුය. අඩුම තරමින් මූලික අධ්‍යාපනය පොදුවේ සෑම දෙනෙකුටම සමාන ආකාරයට අ\ලබා දෙන ක‍්‍රමයක් ස්ථාපිත කරන්නට අවශ්‍යය. එයින් ඉනික්බිතිව දරුවන්ගේ හැකියාව, දක්ෂතාවය සහ මෙරට පවතින ආර්ථික අවශ්‍යතා අනුව උසස් අධාපනය හා වෘත්තීය අධ්‍යාපනය සැලසුම් කිරීම කළ හැකිවෙයි. මුලින් ස`දහන් කරන ලද වාර්තා වල පෙන්වා දෙන්නේ ගුරු දෙගුරු සම්බන්ධතාවයෙන් අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය වෙනස් කළ හැකි ආකාරය පිළිබ`දවය. අද මෙරට එවැනි හමුවීම් තිබේ. ඒවායේ දී කතා කරන්නේ පාසලේ පහසුකම් වැඩි කිරීම, ගොඩනැගිලි වැඩි කරගැනීම වැනි කරුණු ගැනය. හො`දම ගුරුවරුන් බලන්නේ අගනුවර හෝ ජනප‍්‍රියම පාසලේ නතර වන්නටය. ඉගෙනුමට දක්ෂ නැති දරුවන් සොයා ගොස් ඔවුන්ට දක්ෂ ලෙස පාර පෙන්වන්නට උවමනාවක් ගුරුවරුන්ට හෝ බලධාරීන්ට ඇති කිරීම සියලූ දෙනාගේ වගකීමකි. පවතින ක‍්‍රමය සම්බන්ධයෙන් අලූත් ආකාරයකට ක‍්‍රියා කරන්නට අවශ්‍යය. එයින් තොරව නිසි ප‍්‍රතිඵල අත්පත් කර ගත නොහැකිබව ස`දහන් කිරීම අවශ්‍යය.

මේ ගැන ඔබගේ අදහස මෙම ඊ-තැපැල් ලිපිනය spambots ගෙන් සුරක්ෂිත කොට ඇත. මෙය බැලීම සදහා ඔබට JavaScript සක්‍රීය කිරීම අවශ්‍යවේ මගින් සංවාදයට යොමු කළ හැකිය.

යස ද නොවෙන - මනමේ ද නොවන විට

සුබ සහ යස කතාන්දරයේ හැටියට දොරටුපාලයාට රජ වෙන්නට අවස්ථාවක් හිමි විය. එය ඓතිහාසිකව පැවරුණ නමුත් සුබ කුමාරයා තුන් හිතකින්වත් අපේක්ෂා නොකළ සිද්ධියකි. සුබ හා යස පෙනුමෙන් එක සමාන හෙයින් රජතුමා තමන් හමුවේ බලූගැතියන් වෙන ඇමතිවරු හා පරිවාර සේනාව රගනා රැගුම් සියැසින් අලූත් කෝණයකින් දකින්නට ලොබ බැන්දේය. දෙතුන් වතාවක් එසේ කරන්නට බොහොම කැමැත්තෙන් දොරටුපාලයා එකග කර ගත් නමුත් තීරණාත්මක අවස්ථාවේ දී දොරටුපාලයා සුබ රාජ නමින් රජ විය. එසේ වූයේ දොරටුව ලග හිදගෙන රජුගේ ක්‍රියාදාමයන්ට හිනා වූ දොරටුපාල රගපෑමට කැමැත්තෙන් සිටි හැබෑ රජ්ජුරුවන්ගේ හිස ගසා දැමීමෙන් අනතුරුවය.

මනමේ කුමාරිය වැදි රජ්ජුරුවන්ට කඩුව දී සිය වල්ලභයා මරුමුවට පත් කළේ තීරණාත්මක අවස්ථාවේ දී කඩුව ඉල්ලා සිටින විට කඩු කොපුව මනමේ කුමරුන්ටත් හා කඩුව වැදි රජු දෙසටත් පැති මාරු කර පිරිනමන්නට ගත් ක්ෂණික සිතිවිල්ල නිසාය. මේ සිතිවිල්ල එන්නට ඇත්තේ මහා ඝන වනාන්තරයේ වැදි රජු සමග හුදකලාව සටනකට සිය කුමාරයා පිවිසි නමුත් හැබෑවටම දන්නා ස්වාමි පුරුෂයාට වඩා මේ පෙනෙන හැඩි දැඩි මිනිසා නිර්භීත බව අවබෝධ කරගත් හෙයිනි.

දොරටුපාලයා රජ වෙන්නේත් - වැදි රජුට මනමේ හිමි වන්නේත් උරුමයෙන් පැවරුණ රාජකීයත්වය වෙනුවට අලූත් ආකල්ප හා අලූත් දැක්මක් ජාතියට ප්‍රකාශවීමේ සැබෑ උවමනාව ස්වභාව ධර්මයෙන්ම නියම වූ හෙයින් බවට සැකයක් නැත.

ඉතිහාසයේ අවස්ථා යළි මැවෙන නමුත් එහි නියම මොහොත අනුව තීන්දු ගන්නේ නැති බවක් පෙනෙන්නේ නම් රටට අලූත් ජවයක් ප්‍රබෝධයක් අපේක්ෂා කළ නොහැකිය.

අභ්‍යය‍න්තර කැරැල්ලකින් අනතුරුව පක්ෂ නායකත්වය භාරගන්නා ලෙස පොළඹවන ලද එක් අවස්ථාවක නායකත්වයට එරෙහිව යාමේ පාපයක් බව ප්‍රකාශ විය. ලෙන්ගතු අණ පිළිපදින්නා මිස මෙහෙයවන්නා වීම තමන් සතු බලවේගය බව නොවන පක්ෂයේ සියල්ලෝම පිළිගෙන සිටියහ. අවසානයේ දී කැරළිකරුවන්ට නායකයෙකු සොයාගත නොහැකිවීමෙන් කැරැල්ල දියවී ගියේය.

පරාජයවන හැම අවස්ථාවකම නායකත්වයට එරෙහිව අභියෝග මතුවන නමුත් ඒ සියල්ල වෙනුවෙන් සෘජුව පෙනී සිටින්නෙක් නැත. නායකයා පන්නා දැමිය යුතු බවට ඝෝෂා කරන කිසිවෙකු මීළග නායකයා කවුදැයි කියන්නේ නැත. ඒ තනතුරට තමන් සුදුසු බව එක හිතින් තම තමන් ම හිතනනමුත් එකතු වී පුද්ගලයෙකු නම් නොකරන්නේ මන්ද?

එක්සත් ජාතික පක්ෂ ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට වැඩ බලන නායකයෙකු පත්කර විදේශ ගත වන්නට පක්ෂයේ නායකයා තීන්දු කළා පමණක් නොව එය ප්‍රායෝගිකව සිදුකර මාධ්‍යය මගින් ද අනාවරණය කළේය. එහි හැබෑ අර්ථය කුමක්ද? එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ දොරටු පාලයන් මෙන්ම සටනට පිවිසි විට අඩු තරමින් කඩුව වෙනුවට කඩු කොපුව දෙන්නටවත් සමතෙක් නැති බවය.

සාතිශය සංවේගය එය නොවේ. මේ සියලූ වේදනා සංසිද්ධීන් දරාගත නොහැකි ජන කොටසක් ද ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින බව ඔප්පු වීමයග එක්සත්

ජාතික පක්ෂ මූලස්ථානය ඉදිරිපිටට පැමිණ සිය දිවි නසා ගෙන එක්ව ජයගනිල්ලායැයි අභියෝග කරන්නට රියන්සි අල්ගම මහතා ඉක්මන්විය.

දේශපාලකයන් වනාහි හොරුන්, වංචාකාරයන් අල්ලස් හා පගා ගන්නා වැදගම්මකට නැති පිරිසක් හා සමාජයේ කිසිම බුහුමනකට ලක්විය යුතු නැති පිරිසක් බව අර්ථ දැක්වෙන යුගයක ඒ දේශපාලනඥයන් වෙනුවෙන් හා ඒ දේශපාලන ක්‍රමය වෙනුවෙන් ජීවිතය පුදන්නට ලාංකිකයෙකු ඉදිරිපත්වීම මෙරට ඉතිහාසයේ දැවැන්ත අවස්ථාවක් නොවේද?

දොරටු පාලකයන්ටත්, මනමේලාටත් ඒ අතුල්පහර හොදටම ඇතිය.

- වරද්දාගත් ගුරු විසිනි

ඉන්දිකාගෙන් නව ආරක ප්‍රසංගයක්

upamaliඉන්දිකා උපමාලිගේ “සද පහන් රැයේ” සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම සහ සජීවී ප්‍රසංගය මේ මස 18 වනදා එල්ෆින්ස්ටන් රගහලේදී පැවැත්වීමට නියමිතව ඇත.

මෙහිදී ඇය පැරණි ගීත සහ නව නිර්මාණ ගීත කිහිපයක් ගායනා කරන අතර මෙහි සුවිශේෂී අවස්ථාවක් ලෙස ප්‍රවීන කලා අධ්‍යක්ෂ ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි මහතා විසින් රචිත ඉන්දිකා උපමාලියේ සප්ත ස්වරයෙන් මුසු වූ “කුවේණි” ගීතය නර්තනයක් සමගින් ප්‍රේක්ෂකයන් වෙත ලබාදීමට ඇය සැදී පැහැදී සිටී. ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන්ගෙන් ලත් දැනුම සහ සෞන්දර්ය කලා විශ්ව විද්‍යාලය තුලින් ලබාගත් දැනුම මත ප්‍රසාංගික කලාව උපයෝගී කරමින් වෙනස් ආරක නිර්මාණයක් කිරීමට වුවමනා වූ බව ඇය පවසයි.

upamali_2විශාරද නන්දා මාලනී, අමරසිරි පීරිස්, සමන්ත පෙරේරා සමග ඩබ්ලිව්. ඩී. ආරියසිංහ යුග ගීත ගායනා කරනු ලබයි. මෙහිදී සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම මියුසික් බොක්ස් වෙතින්ද මෙහෙයවීම කැලුම් ශ්‍රීමාල් ගෙන් හා සංගීතය සමන්ත පෙරේරාගෙනි. සමරු දේශනය ශාස්ත්‍රපති කෝලිත භානු දිසානායකයන් විසින් සහ උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලයන් විසින්ද පැවැත්වීමට නියමිතය.

නොමිලේ පැවැත්වෙන මෙම ප්‍රසංගය සදහා සහභාගි වන්නැයි ඉන්දිකා සිය රසික රසිකාවියන්ට ආරාධනා කර සිටියි.

 

ඡායාරූප - සුජාතා ජයරත්න

 

 

මහ පඩිරුවනක අනගි මෙහෙය

මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර විද්වතානන් පිළිබද ඔබ අප බොහෝ දෙනෙකු හදුනන්නේ ඔහු මෙරට තවත් එක් මහාචාර්යවරයෙකු නොවූ නිසාවෙනි. මලලසේකර ඉංග්‍රීසි සිංහල ශබ්දකෝෂය ජීවිතයේ එක වරක් හෝ ඔබ පරිහරණය කරන්නට ඇත. පරම්පරා ගණනක් පවතින ඒ මහා ශබ්ද කෝෂය රචනා වූයේ මාහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකරයන්ගේ සුරතිනි. එතුමානන්ගේ 110 වැනි ජන්ම දිනය අදට යෙදී ඇත.

1899 නොවැම්බර් 09 වන දින ජෝර්ජ් පීරිස් මලලසේකර දරුවා උපන්නේය. ඒ පානදුරේ මාලමුල්ල ප්‍රදේශයේදීය. පසුකලක අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ මූලිකත්වයෙන් ඇරඹි සිංහල නම් භාවිතා කිරිමේ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ ඔහු ගුණපාල පියසේන මලලසේකර නමින් හැදින්විය.

ඔහු සිය පාසැල් අධ්‍යාපනය ආරම්භ කරන ලද්දේ වර්තමානයේ සිරිල් ජෑන්ස් විදුහල නමින් හැදින්වෙන පානදුරේ ශාන්ත ජෝන් විදුහලෙනි. ඉන් අනතුරුව ඔහු වෛද්‍ය විද්‍යාලයට ඇතුලත් විය. එහෙත් තම පියාගේ අභාවය නිසා ‍වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අතරමග නතර කර දමන්නට ඔහුට සිදුවිය. නමුත් කිසි විටෙක තම උත්සාහ අත් නොහල ඒ මහතා ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ බී.ඒ. උපාධිය සදහා අධ්‍යාපන කටයුතු  සිදුකලේය. 1919 වසරේදී ඔහු ඉන් සමත් වුයේ පළමු පෙළ සාමාර්ථයක්ද සමගිනි. ඔහු ඉංග්‍රීසි, ලතින්, ග්‍රීක් හා ප්‍රංශ භාෂාවන් සිය උපාධිය සදහා තෝරාගෙන තිබුණි.

තමා ලත් දැනුමෙන් මේ මහා ව්ද්වතානන් රටටත් ජාතියටත් සිදු කල මෙහෙය සුළුපටු නොවේ. එතුමා පිළිබද පාඨක ඔබ දන්නේ ඉංග්‍රීසි සිංහල ශබ්දකෝෂය නිර්මාණය කිරිම පමණක්ම විය හැකිය. එහෙයින් එතුමා ගැන දැනගැනීම සදහාම එතුමා සිදුකල සුවිසල් මෙහෙය පිළිබද තතු බිදක් මෙසේ සටහන් කරන්නෙමි.

1942 දී යුනිවර්සිටි ඔෆ් සිලෝන් ආරම්භ විය. එහි සිංහල, පාලි, සංස්කෘත සහ බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය යන විෂයන් පිළිබද මහාචාර්ය ධූරයට පත්වූයේ මලලසේකර මහතාය. එවකට එතුමා එම විෂයන් ඉංග්‍රීසියෙන් ඉගැන්වීය. ඒ නිසාම බෞද්ධ විශ්ව කෝෂයෙහි ප්‍රධාන කර්තෘ තනතුරෙන්ද එතුමා පිදුම් ලැබීය.

1950 වෙසක් මස පුර පසලොස්වක දිනයේ මහනුවර ශ්‍රී දළදා මාළිගාව අබියස රටවල් 27 ක නියෝජිතයෙන් 129 දෙනෙකු සහ ලාංකික නියෝජිතයන් ඇතුළු විශාල බෞද්ධ පිරිසක් සහභාගී කොටගෙන ලෝක බෞද්ධ මහා සම්මේලනය ආරම්භ කළේය. ලෝකයේ වසන බෞද්ධයින් සමගිසම්පන්න කිරීම, ‍ථේරවාදී, මහායාන, වජිරයාන ආදී කොටස්වලින් සැදුම් ලද බුදුදහම ඒකරාශී කිරිම මෙහි අරමුණය. බුද්ධ ධර්මය පිළිබද එතුමා තුල තිබූ පුළුල් දැනුම මේ ආශ්චර්යවත් ක්‍රියාව සිදුකිරීමට මහා පිටිවහලක් විය. 1950 සිට 1958 දක්වා එතුමා එහි සභාපති ධූරය හෙබවීය.

මලලසේකර මහතා රාජකීය ආසියාතික සංගමයේ සාමාජිකයෙකි. එතුමා විසින් සංස්කරණය කරන ලද මලලසේකර ඉංග්‍රීසි - සිංහල ශබ්දකෝෂය, පාලි සර්වනාම පිළිබද ශබ්දකෝෂය ජනප්‍රිය ශබ්දකෝෂ දෙකක් වෙයි. මෙම ශබ්දකෝෂ විදේශ විශ්ව විද්‍යාල වල පුස්තකාල වල පවා පරිහරණය වෙයි.

එතුමාගේ තවත් වැදගත් කටයුත්තක් වන්නේ Extended Maha Vama (Pali Language) යන ග්‍රන්ථයන් වෙළුම් දෙකකින් යුකත් වූ මහාවංශ ටීකා හෙවත් වංසත්තප්පකාසිනිය පාලි ග්‍රන්ථයෙන් සංස්කරණය කිරිමයි. 1958 වර්ෂයේදී එතුමා ඉන්දියාවේ තානාපති වශයෙන් පත්විය. පසුව කැනඩාව, මහා බ්‍රිතාන්‍ය, ආදී රටවල ලංකා තානාපති වශයෙන්ද, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකාවේ නිත්‍ය නියෝජිතයා වශයෙන්ද එතුමා කටයුතු කලේය.

සෑම රැයකම නින්දයාමට පෙර වෙනත් භාෂාවකින් සොයාගත් වචන 10 ක් සිත්හි ධාරණය කිරීම එතුමාගේ දින චරියාවේ කොටසක් විය.

1973 අප්‍රේල් 23 වනදා එතුමා අභාවප්‍රාප්ත විය. මිනිසෙකු ලෙස ඉපිද මිනිසෙකුට කලහැකි උපරිම සේවාව කොට එතුමා නික්ම ගියේ අනාගත පරපුරට මහගු ආදර්ශයක් සපයමිනි.

ජාතික අාදායමට කාන්තා දායකත්වය

2013.10.09 – ලංකාදීප- මිලින්ද මොරගොඩ

කාන්තාවට සමාජ ආර්ථික ව්‍යුහය තුළ සමාන තැනක් ඇති කිරීම සම්බන්ධව ලෝකය පුරා අවධානයට ගැනුණේ කලකට කලින්ය. එයින් ඇති කළ ප්‍රවනතාව වර්තමානයේ පුලූල් සංවාදයට ලක්ව තිබේ. පොදුවේ සෑම රටකම කාන්තාවන් ගේ අධ්‍යාපන මට්ටම ඉහළය. යුරෝපීය සහ ආසියානු රටවල උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ඇති සමාජ ස්ථරයෙන් හරි අඩකට වඩා කාන්තාවන්ය. දැනුම හා අවබෝධයෙන් පොහොසත් කාන්තාවන් සමාජය තුළ සැලකිය යුතු පිරිසක් වන විට සමාජ ක්‍රියාකාරකම් සහ ආකල්ප සම්බන්ධයෙන් ද යම් ගැඹුරු පරිවර්තනයක් අපේක්ෂා කළ යුතුය.

ශ්‍රි ලංකාවේ ද අධ්‍යාපනය අතින් කාන්තාවන් ඉදිරියෙන් සිටින බව වර්තමානයේ දී පැහැදිලිව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. 1931 දී මෙරට කාන්තාවන්ට ඡන්ද අයිතිය තිබුණේ නැත. 2011 වන විට මෙරට විශ්වවිද්‍යාල වලට ඇතුලත් වන සිසුන්ගෙන් සියයට 58 ක් කාන්තාවන්ය. වෙනස එයයි. නීති අංශයේ එහි වර්ධනය එයටත් වැඩිය. මෙම යහපත් ප්‍රවනතාව සමග සම්ප්‍රදායික පැති අභියෝගයට ලක්වනු ඇත. පුරුෂ මූලික සමාජ වටපිටාවක් තිබුණ ලංකාව අද වන විට පවුලේ මව සහ පියා සාකච්ඡා කර තීරණ ගැනීමේ අවධියකට ගමන් කරමින් සිටී. එය අලූත් තත්ත්වයකි. පිරිමි පාර්ශවයේ උසස් අධ්‍යාපන ප්‍රතිශතය යම් තරමකින් පහල ගොස් ඇති අතර රැර්‍කයාවක් කර උපයන පිරිස කාන්තාවන් බවට පත්ව තිබේ. ජාතික ආදායමට කාන්තාව දක්වන දායකත්වය ක්‍රමයෙන් වැඩි වෙමන්‍ තිබේ. කාන්තාවන් තවත් බල ගන්වන අතරතුර පිරිමි පාර්ශවය උසස් අධ්‍යානයට තව තවත් පොළඹවන කාර්ය භාරයට උරදෙන්නේ කෙසේ දැයි සාකච්ඡාවට ගැනීම අද පවතින අවශ්‍යතාවයකි.

නමුත් සලකා බැලියයුතු පැත්තක් තිබේ. ලාංකේය කාන්තාව අධ්‍යාපනයෙන් පොහොසත් නමුත් තීරණ ගැනීමේ අංශයට කාන්තාවන්ගේ ඇති නියෝජනය තවමත් දුර්වලය. ඉහළ තනතුරකට කාන්තාවක් පත් නොකරන්නට ඇති සියලූ අවස්ථා උපයෝගී කරගන්නට අදටත් මෙරට සමාජය උනන්දු බව පෙනේ. කාන්තාව රටේ ඉහළම තනතුරු වලට පත්වීමෙන් ආදර්ශයක් සපයා ඇති අප රට තුළ ජාතික ආර්ථික දේහයට අධ්‍යාපනයෙන් කාන්තාවන් ලබා ඇති දියුණුව දායක කර නොගැනීම ගැටලූවකි. පවතින වාතාවරණය අනුව ඉතා දුප්පත් රැකියා අවස්ථා වලට කාන්තාවන් ගෙන් බහුතරය කොටු වී සිටී. ආධිපත්‍ය ඇත්තේ පිරිමින්ටය.

ඒ අනුව සම්ප්‍රදායික කෘෂිකර්මයේ වැඩිම ශ්‍රමදායකත්වය උසුලන්නේ කාන්තාවන්ය. වි ගොවිතැනට කාන්තාවගේ දායකත්වය සහ තේ රබර් වගා වල දී කාන්තාවන්ට ලැබෙන රැකියාව එයට උදාහරණයකි. ඇගලූම් ඇතුලූ කාර්මික අංශයේ වැඩි ඉපැයීමකට දායකත්වය දක්වන්නේ ද කාන්තාවන්ය. මැද පෙරදිග ඇතුලූ වෙනත් රටවලට ගොස් රටට විනිමය උපයාදෙන පිරිස අතර වැඩි පිරිස කාන්තාවයි. මෙම සියලූ අංශ වැඩි අධ්‍යාපනයක් ඇති කාන්තාවන් නියෝජනය කරන ක්ෂේත්‍ර නොවේ. එහි දී දැක ගත හැකි වන්නේ කාන්තාවන්ගේ ධෛර්යය සහ යමක් උපයා පවුල නගා සිටුවීමට දක්වන උවමනාවයි. උසස් අධ්‍යාපනයක් නැති කොටස ආර්ථිකයේ විශාල පරාසයක් ආවරණය කරන විට සමාජයේ ස්ත්‍රි පුරුෂ භාවය අනුව උසස් අධ්යානපනය සහිත ප්‍රතිශතයක් වශයෙන් වැඩි පිරිස කාන්තාවන් වන විට යම් ගැටලූවක් ඇති බව වටහා ගැනීම අවශ්‍යය.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL