You are here: විශේෂාංග

විශේෂාංග

ජීවන වියදම අඩුකිරීමට වෙනුවට ජනතාවගේ ආදායම නැංවීම - මිලින්ද මොරගොඩ

24/03/2013 - ඉරිදා ලංකාදීප

පොදු ජනතාව ජීවන වියදම ගැන මැසිවිලි නගමින් සිටී. ඉදිරියේ දී එළැඹෙන උත්සව සමයේ එය තවත් ගැටලූකාරී විය හැකි බව ඔවුහු සිතන බව පෙනේ. අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ මිළ ඉහල යමින් තිබේ. එදිනෙදා අදායමින් ජීවිතය ගැටගසා ගන්නා දුප්පත් ජනතාව පත්ව ඇත්තේ මහත් පීඩාවකටය. ලැබෙන තොරතුරු වලට අනුව ජනතාව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකය ගැන දක්වන අවධානය වැඩිවී ඇත. ආර්ථික පර්යේෂකයන් පෙන්වන කරුණු වලට අනුව අධ්‍යාපනය හෝ සෞඛ්‍ය වැනි අංශ වලට වඩා ආර්ථිකය ගැන උනන්දුවෙන් හිතන්නට ජනතාව නැඹුරු වී තිබේ. සමාජයක් දියුණුවන විට මිත්‍යාවෙන් රැවටිය නොහැකිය. ලෝකයේ නොයෙක් රටවල සිදුවන දේ සම්බන්ධ අලූත් තොරතුරු නිතිපතා තමන් අතට ලැබෙන ආකාරයට ජනතාව තාක්ෂණයෙන් පොහොසත්ය. තවත් රටක් දියුණු වන විට තමන්ගේ මවුබිම තුළ ඇති ප‍්‍රශ්න ගැන පොදු ජනතාව ප‍්‍රශ්න කරන්නට පටන්ගනී. අධ්‍යාපනය හා සෞඛ්‍ය වැනි අංශ වල විකල්ප අවස්ථා ජනතාවට තිබේ. ආර්ථිකයට විකල්පයක් නැත. උනන්දුව වැඩිවන්නේ එහෙයින් විය හැකිය.

ජනතාවට දැනෙන ආකාරයට බඩු මිල වැඩි වෙන්නේ ඇයි? උද්ධමනයේ බලපෑම එයට බලපාන ප‍්‍රධානම හේතුවයි. වැඩිවන උද්ධමනය පාලනය කෘතීමව කිරීම අවදානමකි. කෘත‍්‍රීමව බඩු මිල පාලනය කිරීම දිය යට රබර් බෝලයක් බලයෙන් තෙරපාගෙන සිටීමට හා සමානය. තෙරපීම ඉවත්වූ වහා රබර් බෝලය දිය මතු පිටට පැමිණෙනවා පමණක් නොව ජල මට්ටමටත් වඩා ඉහලට පැන ජලතලාවේ කැළඹිල්ලකුත් ඇති කරයි. බලහත්කාරයේ රදවා ගන්නා උද්ධමනය රබර් බෝලයක් නම් එය පාලනය කර ගත නොහැකි වූ දින මහජනතාවට සිදුවන්නේ ජලතලයේ ඇතිවූ කැළඹිල්ලට සමාන අර්බුදයකට මුහුණ දෙන්නටය. උද්ධමනයට විසදුම් දෙන බවට නිදහස ලැබූ වකවානුවේ සිට මහත් ආඩම්බරයෙන් කතා කරන ආණ්ඩු හැමවිටම කරන්නේ තමන්ගේ නිල කාලය අවසන් වනතෙක් උද්ධමන රබර් බෝලය දිය යට සගවා තැබීමයි. ඡන්දයක් ලග එනවිට එය බොහෝවිට සිදුවෙයි. යහපත් ආර්ථිකයක ප‍්‍රමුඛ ලක්ෂණය විය යුත්තේ උද්ධමනයට මුහුණ දිය හැකි ආකාරයට මහජනතාවගේ ආදායම වැඩි කිරීමයි. ආදායම වැඩි කළ හැක්කේ ජනතාවට ආදායම උපයන අවස්ථා නැංවීමෙන් විනා පවතින සුථ සම්පත් ප‍්‍රමාණය තම තමන්ට හැකි පමණින් සමාජය තුළ බෙදාගැනීමෙන් නොවේ.

සාමාන්‍යයෙන් ඕනෑම ආණ්ඩුවක් කරන්නේ රජයේ ආදායම හා වියදම ගලපා ගැනීමයි. ආදායම අඩුවන විට තම ආදායම නංවා ගැනීමට තව තවත් බදු පනවන්නට සිදුවෙයි. බදු පැනවීම නිසා භාණ්ඩ මිල තවත් වටයකින් ඉහල නැගේ. දෙස් විදෙස් ආයතන වලින් ණය ගනී. එවිට පොලියක් ගෙවන්නට සිදුවෙයි. එය උද්ධමනය තවත් වැඩි කරන කාරණයකි. නිෂ්පාදනය වැඩි නොවී, කාර්යක්ෂමතාවය, ඵලදායකත්වය හා තරගකාරීත්වය ගැන තීන්දු නොගෙන කි‍්‍රයාකිරීම නිසා උද්ධමනය පාලනය කිරීම අසීරු අවධියක් කරා අද ගමන් කරමින් සිටී.

මේ නිසා රටක් වශයෙන් අප කළ යුතු වන්නේ විකල්පය සොයා ගැනීමයි. ඉන්දියාව, ඇමරිකාව හෝ තායිලන්තය මෙරටට වඩා අඩු මිලට භාණ්ඩ නිපදවන්නේ කෙසේ ද යන ප‍්‍රශ්නය අප අපෙන්ම විමසීමයි. ඉතාම වැදගත්වන්නේ මෙම තරගකාරීත්වය ඇතිකිරීමයි. වෙනත් රටකට වඩා තත්ත්වයෙන් උසස් අඩු මිල භාණ්ඩ නිපදවා ගැනීමට ප‍්‍රයත්න දැරීමයි. චීන ආර්ථිකය සමග තරගකරන්නට නම් යුද බිමේ තීරණ ගන්නා ආකාරයට ඉක්මනින් ක‍්‍රියා කිරීම වැදගත් බව බි‍්‍රතාන්‍ය අගමැති ඬේවිඞ් කැමරන් මෑතක දී ප‍්‍රකාශ කළේය. එයින් පෙනෙන්නේ තරගකාරීව ඉක්මන් තිරණ ගැනීමේ වැදගත්කමයි. එයින් නිෂ්පාදනයේ තත්ත්වය දියුණුවෙයි. ඵලදායීතාවය වැඩිවෙයි. මේ නිසා කර්මාන්තයක හෝ සේවාවක නිපැයුම නිතැතින්ම වැඩිකර ගත හැකි අතර එකම යෙදවුම් වලින් වැඩි නිෂ්පාදනයක් ලැබීම නිසා මූලික වියදම පහත වැටේ. එවිට බඩු මිල අඩු කළ හැකිය.

නිස්පාදනය වැඩි කරන්නට නම් රට වැසියන් සියලූ දෙනා තුළ ව්‍යවසායකත්වය සම්බන්ධ ආකල්ප ඇති කළ යුතුය. සෑම පුද්ගලයෙකුම යමක් නිපදවන කෙනෙකු බවට පත් කිරීම අපගේ වගකීමකි. රජයෙන් යැපෙන රජයේ සේවකයන් නොව ව්‍යාපාරයක්, කර්මාන්තයක් කරන අයෙකු බවට මේ රටේ හැම දෙනෙකුම පත්කිරීමෙන් නිපදවන ප‍්‍රමාණය නැංවිය හැකිිය. එයට අවශ්‍ය පසුබිම සකස් කළ හැක්කේ ආකල්ප වෙනසකින් පමණකි. උපාධිධරයා ගොවිපලට යවන, ධීවර වෘත්තියට යොමු කරන සහ එයින් ව්‍යවසායකයෙකු වී යමක් නිපදවන පුද්ගලයෙකු බවට පත්කිරීමේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයක් රටට අවශ්‍යය. කම්හල හා ගොවිපල ආශ‍්‍රිතව ලක්ෂ ගණන් රැකියා හිගයක් මේ රටේ ඇත. තාක්ෂණයෙන් සපිරි පුහුණු වෘත්තිකයන් හිගවීම නිසා ඇගලූම් කම්හල් වැසී යයි. තේ හා රබර් කර්මාන්තයේ පැවැත්මට අවශ්‍ය ශ‍්‍රමය නැත. ඉදිකිරීම් ආශ‍්‍රිත වඩු හා පෙදරේරු ශිල්පීන්ගේ බරපතල හිගයක් ඇති හෙයින් මෙරට සංවර්ධන යෝජනා ක‍්‍රමවල විදේශ ශ‍්‍රමිකයෝ වැඩ කරති. නමුත් මේ රටේ තරුණන් රැකියා දෙන්නැයි රජයට බල කරමින් සිටිති. ඔවුන් ඉල්ලන්නේ රජයේ රැකියාය. උපාධියක් යනු දැනුම ලැබෙන අධ්‍යාපනය මිස රජයේ සේවයට ප‍්‍රවේශවෙන වත්කමක් නොවේ යැයි සිතන්නේ නැත. මේ නිසා ආකල්ප වෙනසක් තුළික් ධනය නිපදවන, නිෂ්පාදනයක නිරතවන පරපුරක් ශ‍්‍රී ලංකාවේ බිහිවිය යුතුය.

අදරට පුරා යටිතල පහසුකම් නිසි ලෙස වේගවත්ව සැපයෙන බව පෙනේ. එයට දරන වියදම විශාලය. ක‍්‍රමය මගින් සාධාරණ අවස්ථා ඇති බව පෙනෙන විට මහජනතාව අලූත් අලූත් දේ නිපදවන්නට පටන් ගනී. වර්තමානයේ මහජනතාවට නිෂ්පාදනය කරන්නට හා ධනය නිපදවන්නට පෙළඹවූවත් එහි පළමු අවස්ථාව ඇති කළ යුත්තේ රජය විසින් ඒ වෙනුවෙන් විශ්වාස කළ හැකි සමාජ ආර්ථීක වටපිටාවක් ඇතිකිරීම බවද අවධාරණය කළ යුතුය. පුද්ගලයෙකු ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන විටම එයට කඩා පැන බදු අයකරගන්නටත්, විවිධ අණ පණත් මගින් අවසර ගන්නට බල කරන විටත් කිසිවෙකු තමන් ඇති මුදල අලූතින් ආයෝජනය කරන්නේ නැත. තමන්ට වෙළද පොළ තුළ අවස්ථාව නොදෙන බව සිතන විට ව්‍යාපාර අලූතින් ඇතිවන්නේ නැත. ආණ්ඩු බලාසිටින්නේ තමන් මුදල් යොදවන විටම එයින් කොටසක් උදුරාගෙන පාලනය කරන්නටය යන ආකල්පය ඇති විට බිහිවන්නේ කලූ ආර්ථිකයයි. අවසර ගැනීම්, බදු ගෙවීම් නැති ව්‍යාපාර ආර්ථීක වර්ධනයක් ඇති කරන්නේ නැත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ මූල්‍ය හා බදු ක‍්‍රමය ගැන විශේෂ අවධානය යොමු කළ යුතුය. පවතින බැංකු හා මූල්‍ය ක‍්‍රම සියවසකට වඩා පැරණිය. එයින් ඉටුකරන්නේ ව්‍යවසායකයන්ගේ අරමුණ නොවේ. අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ කාලයේ වතු පාලනයට අවශ්‍ය මූල්‍ය රාමුව සකස් කළ බැංකු රටේ ව්‍යවසායකත්වයට සාධාරණ ඉඩක් දෙන්නේ නැත. බැංකු පොලිය හා පවතින මූල්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති මත මෙරට වානිජ බැංකු විශාල ලාභ උපයයි. රට තුළ බදු අයකිරිම ආසියාවේ සෙසු රටවලට වඩා ඉහළ බව පෙනේ. බැංකු වලින් වැඩි පොලියට ප‍්‍රාග්ධනය ගෙන විශාල ප‍්‍රතිශත වලින් බදු ගෙවමින් යමක් නිෂ්පාදනය කරන ව්‍යවසායකයෙකුට එම නිපැයුම් ලෝකයේ කොතැනකටවත් අලෙවි කර ගත නොහැකිය. පවතින දේශපාලන සහ ආර්ථික ක‍්‍රමය හෙයින් තමන්ට අවස්ථාව නැති වන බව සිතන පිරිසක් මෙයින් ඇති වේ. එය සමාජ බෙදීමකි. අනුග‍්‍රහය නැතිව යමක් කරන්නට ඉඩ නැති බව සිතන සමාජය විසින් ඇති කරන්නේ පරිහානියයි. නිදහසින් පසු මේ දක්වා ගමන් කර ඇති ගමන තුළ අප විසින් බිහි කර ඇත්තේ එවැනි පරිසරයකි.

ජීවන වියදම වැඩිවන බව පෙනෙන විට තාවකාලික සහන දී මහජනතාව තවදුරටත් රැවටීම වෙනුවට ඔවුනගේ අතට ධනය නිපදවන අවස්ථාව ලබාදීම කෙරෙහි සැලකිලිමත්වීම අවශ්‍යය. ඒ වෙනුවෙන් දැක්මක් ඇතිව අවශ්‍ය ආර්ථික ප‍්‍රතිසංස්කරණ රටට හදුන්වා දිය යුතුය. අද රටට අවශ්‍ය මතු පරම්පරාවට ගැලපෙන ආර්ථිකයක් ඇති රටක් බිහි කිරිමයි. දරුවන් වෙනුවෙන් යහපත් ආර්ථිකයක් ඇති කරන්නට නමි දීර්ඝ කාලීනව බලා යහපත් තීන්දු වලට වහා එළැඹෙන්නට සිදුවෙයි. මැතිවරණයක් පාසා දේශපාලන වේදිකාවේ දී දේශපලනඥයන් දෙන පොරොන්දු මහජනතාවට මතක ඇති බව නිසැකය. නමුත් නුදුරු මැතිවරණයක දී ද, යළිත් දේශපාලනඥයන් ඉදිරියේ රැවටෙන්නට ඇතමුන් සමත්වනු නිසැකය. රජයේ සහන, නිදහස් අධ්‍යාපනය, නොමිලේ රෝහල දෙන බවට පොරොන්දු දෙන විට මේවා ඉටු කළ හැකි දැයි ප‍්‍රශ්න කරන්නේ නැත. අද ජනතාව ආර්ථිකය ගැන දක්වන උනන්දුව වැඩිවන බව මගින් පෙන්වන්නේ ඔවුන් තුළ ඇති පීඩනයයි. ආර්ථික සහ සමාජ තත්ත්වය සම්බන්ධව ආකල්පමය යම් ප‍්‍රතිසංස්කරණයකින් තොරව ගමන් කිරීම තවත් ගැටලූකාරී වනු ඇත.

මේ ගැන ඔබගේ අදහස මෙම ඊ-තැපැල් ලිපිනය spambots ගෙන් සුරක්ෂිත කොට ඇත. මෙය බැලීම සදහා ඔබට JavaScript සක්‍රීය කිරීම අවශ්‍යවේ මගින් සංවාදයට යොමු කළ හැකිය.

කෙරුමාගේ තරම කරවන්නාගේ ද තරම තමා

මහජනතාව ජන්දය දෙන්නේ නීතිය අතට ගන්නට නොවේ. එහෙම නමුත් කොහොම හරි ජන්දයෙන් දිනු අය හිතන්නේ තමන් ට ජන්දය සමග නොසෑහෙන බලයකුත් ලැබී ඇති හැටියටය. එහෙම හිතන්නට ද හේතුවක් තිබේ. මේ අය ට කැමති කණ්ඩායමක් රටේ ජීවත්වෙයි.

අද ප්‍රශ්න කළත් ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ආචාර්ය මර්වින්ට ජන්දය දුන් බව ප්‍රසිද්ධියේ පිළිගන්නට සූදානමක් ඇති ලක්ෂ ගණනක් ඇත. තමන්ට වැඩක් කරන කෙනෙකු මහජන නියෝජිතයා කර ගන්නට මේ පිරිස කැමතිය. මහජන නියෝජිතයන් ප්‍රතිපත්ති ගැන කතා කරමින් රට ගොඩ නගන්නට වෙහෙසෙන විට ආචාර්ය මර්වින් හොදින් හෝ නරකින් තමන් හමුවට එන ජන්ද දායකයාගේ අවශ්‍යතාවය ඉටු කරන්නේ නම් එයට වඩා වෙනස් උවමනාවක් නැත. මෙහෙම වී ඇත්තේ මේ රටේ බුද්ධිමත් ජනතාව නිහඩව ජන්දය නොදී සිටින අතර වඩා ගැඹුරට නොසිතා පටු ආකල්ප අනුව මහජන නියෝජිතයන් තොරාගන්නා පිරිස පෝලිමට ගොස් ආචාර්ය මර්වින් වැනි අයට ජන්දය පාවිච්චි කරයි.

ජනතාව කට ගැන හිතා ජන්දය දෙයි. බඩට යමක් දෙන නිසා ද ජන්දය දෙයි. මේ කට ගැනත් බඩ ගැනත් හිතා ජන්දය දෙන ජන්ද දායකයෝ හිතන්නේ අද ගැන පමණකි. හෙට පරම්පරාවට වෙන්නේ කුමක්දැයි කල්පනා කරන්නේ නැත.

මෙහෙම අය ඉන්නා එක නායකයන්ට අභියෝගයක් නොවේ. මාධ්‍යය පෙන්වන්නේ මේ වැඩ කාරයන්ගේ වීර ක්‍රියාය. සංවාද පැතිරෙන්නේ රටේ අවධානය ඇතිවන්නේ මේ අය ගැනය. යුද්ධයෙන් පසු ගතවූ අවුරුද්ද ඇතුලත සිරස ප්‍රහාරය, මාරාන්තික උපවාසය, මේ ඩෙංගු ගස් බැදීම වැනි දේ විනා රටට වැදගත් වෙනසක් වී තිබේද? මේ කැබිනට් ඇමතිවරු නොවේ නම් රටේ වැඩක් කෙරෙනවා යැයි මාධ්‍ය වලින් පෙන්නන්නට යමක් තිබේද?

වැඩ කරන ඇමතිවරු නොසිටිනවා නොවේ. ඔවුන් මහජනතාවගෙන් ඈතය. ජන්දයෙන් දිනන්නට බැරි තරමට මේ විහිලූ කාරයන් මෙන් ජනප්‍රිය නැත. එපමණක් නොවේ ඒ ජනප්‍රිය බව අහිමි හෙයින්ම රටේ දෙවැනි පෙළ නායකයන් ලෙස පෙනී සිටීමක් ද නැත. ඉතින් නායකයන්ට අභියෝග තිබේද? බලයේ සිටින කවර හෝ පුද්ගලයෙකු ගේ විධාන අනුව කාර්යය මෙහෙයවන ඔහු විසින් ගලවා ගන්නා අවස්ථාවේ විපතින් මිදෙන මහජනතාවගේ ආකර්ශනය ඇති මෙවැනි සංදර්ශන වලින් පමණක් රට ඉදිරියට ගෙන යා හැකිද? අපේ ප්‍රශ්නය එයයි.

තමන්ට කොයිතරමට වාසි ලැබුණත් යුක්තිය හා සාධාරණත්වය ගැන නොහිතන පිරිස අපේ රටේ අඩුය. ජන්දය දෙන්නේ නීතිය අතට ගෙන හිතට එන හැම දෙයම කරන්නට නොවෙන බව මේ කන්ඩායම හිතන්නට පටන් ගන්නා මොහොතක් තිබේ. ඒ මොහොත කොතැන කොයි අවස්ථාවක උදා වේ දැයි කලින් කියන්නට අපට හැකියාවක් නැත. මහජනතාවගේ ආකල්ප ගමන් කරන ආකාරය ගැන හොද ඉවක් ඇත්තේ මහජනතාවගේ නියෝජිතයන්ට ම පමණකි.

තැනින් තැන බෙලෙක් හඩ ඇසෙන හා හිස් දිය කළ සෙලවෙන බව පෙනෙන විට තමන් වටා ඉන්නා කණ්ඩායම මෙහෙම නම් තමන්ගේ තරම දැන ගැනීමට මෙයට වඩා අවස්ථාවක් නැත.

වරද්දාගත් ගුරු විසිනි

උඩහ වැහැල

බකිනි ඇළේ සැර පාරේ

බකිනි මල් වැටී පාවේ

සිතිවිලි රොන්සුනු ඉහිරී

බලාපොරොත්තුව පෑරේ

 

කැලඹිලි රැළි මත මල් පෙති

පෙණ කැටි පොකුරට එළියකි

ඔය දෑසින් ගත් හැඩ ඇති

මිල් රළ දැඟලිලි දෙන හැටි

 

ඇළ දෑලෙන් නැමෙන පඳුරු

දිය මත කන් තබා මිතුරු

සුන්බුන් කැඳවා නිරතුරු

විමසයි දුක්මුසු තොරතුරු

 

මේ මහ ඇළ ගගේ ගිලෙයි

කතා පහුර එහි සැඟවෙයි

රෑට බකිනි සුවඳ දැනෙයි

ළඟ තරු එළියක් වැතිරෙයි

 

සොඳුරු අඳුර ලතාවකට

සිතිවිලි යළි යා කරාවි

බකිනි ගහට මල් අරගෙන

උදෑසනින් හිරු නැගේවි

 

ලක්ෂ්මන් පියසේන

මානවසිංහයන් ගීතයට රස ගෙනා හැටි

ගීතය නම් සාහිත්‍යාංගය නූතන ජන කවිය යැයි හඳුන්වමින් එක් සොඳුරු කතා බහකදී දවසක් දිලීප අබේසේකර ගීතයට අපූරු අර්ථකතනයක් ඉදිරිපත් කළේය. රසවත් ගීතයකින් දනවන දැඟලිල්ල නැළවිල්ල හැගෙන හැම විටකම මට ඒ කියමන සිහිපත් වෙයි. ජන කතාව, ජන කවිය, හදන ඒවා නොව හැදෙන ඒවාය, ලියන ඒවා නොව ලියවෙන ඒවාය, රසයක් ඇති ගීතයක හැටිත් එහෙමය, හොඳින් සිතා බැලූවොතින් ඒවා හැදූ හෝ ලියූ ඒවා නොව හැදුන හා ලියවුණු ඒවාය. කවදටත් පැරණි නොවන, වයස තරාතිරම ද නැතිව එක ලෙස නැළවෙන්නට සැනසෙන්නට හැකි එහෙම ගීත කාලීන ගීත වෙයි. එහෙම රසයක් දනවන කාලීන ගීත දැන් ටික කාලයන සිට අළුතින් නිර්මාණය වීම ඇණ හිට ඇතත් අන්න ඒ ගැන විමසීම මේ සාහිත්‍යාංගය මතුවටත් දළු ලෑමට පොහොර යෙදීමක් වනු ඇත.

‘මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක් මල්පෙති වල කවුදෝ ලියලා’ ‘සමන් වැලේ මල් ජයට පිපීලා’ ‘කියන්න සුළගේ ඔබ කොයි සිටදෝ එන්නේ’ හා ‘මේ සිංහල අපගෙ රටයි අප ඉපදෙන මැරෙන රටයි’ වැනි ගීත අද නොහැදෙන්නේ හෝ නොලියවෙන්නේ ඇයි? ‘ආදරයේ රුචිරාණනියේ’ ‘පුන් සඳ එළියයි එන මඳ සුළඟයි’ ‘නීල දෑස පුරා සිහින ලොවෙන් පෙරා’ හා ‘වක්කඩ ළඟ දිය වැටෙන තාලයට තිත්ත පැටව් උඩ පැන නැටුවා’ වැනි ගීත නොලිය වෙන්නේ හෝ නොහැදෙන්නේ ඇයි? රසවින්දනය පහත වැටීම ලූ. පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් සාහිත්‍ය රස වින්දනයට ඉඩ නැති වීමලු. විවෘත ආර්ථිකයට මේ රට ඇරිය නිසා මෙහෙම වුණාලු. ඔය විදියට හේතු තර්ක ඇති තරම් ඉදිරි පත් වෙයි. එහෙත් ඉහතින් සඳහන් කළ ගීත ලියවුණ හෝ හැදුන යුගයේ තිබුණ කළ එළියනම් අදත් ඇත්තේ ඒ ගීත වලම පමණි. එය දැනෙන දෙයකි. හදවතට ම දැනෙන දෙයකි. එහෙත් අද සිදුවන්නේ කනට ඇහෙන දෙයක් ගැන මොන මොනවා හරි දෙයක් කතා කිරීම හැර හදවතට දැනෙන ඒ දේ මතු කිරීමවත් අගය කිරීමවත් නොවේ.

ඉහතින් සඳහන් කළේ ගීත රචකයින් හතර දෙනකු විසින් ලියන ලද ළමා ගීත හතරක් හා ඊට ඉහළ තලයක ගැයෙන ඔවුන් අතින්ම ලියැවුණු පේ‍්‍රමය තේමාව කර ගත් ගීත හතරකි. ඒ ගීත රචකයන් හතර දෙනානම් පිලිවෙලින් ශී‍්‍ර චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ, අරීසෙන් අහුබුදු, කරුණාරත්න අබේසේකර හා මහගම සේකර ය. මේ ගීත රචකයන් හතර දෙනා මෙලෙස උපුටා දක්වන්නට විශේෂ හේතුවක් තියේ. කවදටත් පැරණි නොවන, නැළවෙන්නට සැනසෙන්නට හැකි, අද ලියවෙන හෝ හැදෙන කාලීන ගීතයක් තියේනම් ඒ මේ රචකයන් හතර දෙනා විසින් සකසන ලද සොඳුරු බිමේ වැටුණු සංකල්ප බිජුවක් පැලවීමෙන් හට ගත්තකි. තවත් විදියකින් කියනවානම් ලියවෙන ගීතය හෙවත් නූතන ජන කවිය තහවුරු කර දෙන්නේ මේ රචකයන් හතර දෙනා විසිනි. ගායනයේ ද සංගීතයේ ද ඒ තරමට ම වටිනාකමක් තිබුණත් ඇතැම් විටෙක ගායනයටත් සංගීතයටත් ඒ නැළවිල්ල සැනසිල්ල සොයා යන්නට පොළඹවන්නේ මේ රචනාවල ඇති අපූර්වත්වයයි. ඇත්තට ම ඔවුන් අතින් මේ ගීත ලියවුණේ දෙවියන්ගේ ලෝකයට සමවැදී සිටියදී ලද වරමක් ඇතිව ද? එහෙම කල්පනා කරන්නට අකමැති නම් සොබාදහමට සම වැදී සිටියදී යැයි සිතා ගත්තත් වරදක් නැත.

1957 දී සිය කෝමල රේඛා පොතට හැඳින්වීමක් ලියන ශ‍්‍රී චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ ඒ ගැන සඳහන් කරන්නේ මේ විදියටයි.

‘ළා කහ රෝස පැහැති කම්මුල් වලින් හෙබි සිටිනාමළුවේ දැරියක් මා සමඟ පාසැල් ගමනේදී මිතුරු වූවාය. පාසැලේ සිට එන ඉර මුදුන් වෙලාවේදී මා සමඟ කතා බහට වැටීම ඇගේ සිරිත විය. හුස්ම අල්ලා ළය පුම්බා හොස්ස හකුළුවා ඇස් මහත් කොට කියන කතා ඇසීමට වඩා කියන සැටි බැලීමට මගේ සිත පෙළඹී ගියේ ය. පන්සලේදී පුස්කොල තැනීමේදී ඉවත් කරනු ලැබූ දිග තල ඉරටු ගෙනවිත් ගෙදරට නුදුරු හේනේ ලොකු පේර ගසක් උඩ අලංකාර කූඩුවක් මෙන් මවිසින් තනා තිබුනු පැලට ඈ පැමිණි විට ළා තියඹරා ගෙඩියක් පලා පළුවක් ඇයට දිනිමි. ඒ දෙස බැලූ ඇය මේ ඇට පේලිය ඔයාගෙ දත් වගේයැ’යි කීවාය. සුදුට හුරු ළා කහ පැහැයෙන් යුත් තියඹරා පළුවේ පිට පැත්ත පෙන්නා ‘ඔයාගෙ කම්මුල්වල පාටත් මේ වගේයැ’ යි මම කීවෙමි.’

මානවසිංහයන් ලියූ එහි තවත් තැනක මෙසේ සඳහන් වේ.

‘ගැමි කෙල්ලන් අපූරු පිළිවෙලකට නිකට පදවා හිස හරවා උරය ගස්සා හොස්ස හකුළුවා නුවනග බැලූම් හෙළා උකුළු මුකුළු පා ඔමරි කරන විට එහි ලතාව පැහැර ගෙන ඔමරි විරිතක්’ තනා ගත හැකිය. කොළඹ කොටුවේ ටයිම්ස් මන්දිරයේ තුන්වන මහල් තලයේ කවුළුව ළඟට වී වසන්ත සුළං රැළි වලින් වෙලී ගිය බෝ ගසක නැටෙන කොළ දෙස බලා සිටි මගේ සිත එහි ලතාව සමඟ වෙළී ගියේය. ...........මේ කීයේ මහ බෝ වන්නම ගෙතුනු ආකාරයයි.’

ඉහතින් සඳහන් කළ මොනවද අම්මේ අකුරු ජාතියක්’ ගීය හෙවත් “බුදු මිහිර” ලියවුණු අයුරු ඔහු සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

‘අසන දකින සෑම දෙයක් ගැන ම කෙළවරක් නැති ප‍්‍රශ්න විසඳීමට වුවමනා කරන ළමා වියේ ‘චූටි පණ්ඩිතයන්’ අතරට බුදුන් වහන්සේ වැඩමවීමට ගත් පරිශ‍්‍රමයක ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ‘බුදු මිහිර’ ගීතය ලීවෙමි. කට දොඩවන පොඩිත්තකුගේ බොළඳ කල්පනා හා එයට මවගෙන් ලැබුණු සහාය එක් වීමෙන් මෙහි වේදයිතය නැඟී එයි. කුරුල්ලන්, වන මල් පෙති, වන දෙවඟනන්, පාට වලාකුළු, සිනා ගලන්නාක් මෙන් දරුවකුට පෙනෙන පිළිමයේ මුහුණ හුරතලාගේ බොලඳ හැඟුම් වලට එක් කළ ආකාරයෙන් අසන්නා තුළ පහන් හැඟුම් පහල වෙයි.’

නූතන ජන කවිය තවත් වසර ගනනනාවක් ඉදිරියට තහවුරු කර තබා දැයෙන් සමුගත් අසහාය ගායක එච්. ආර්. ජෝතිපාල ගැන මෙහිදී මගේ මතකයට නැගේ. ඔහු ගයන ගීත වැඩි හරියක් ලියූ කරුණාරත්න අබේසේකර වෙතින් ඔහු ගීත රචනාවක් ඉල්ලන්නේ නැතිලූ. ඔහු ඉල්ලා ඇත්තේ ‘කරු අයියෙ මට හැඟීමක් ලියා දෙන්න’ කියාය. ජන කවියේ මෙන්ම මේ නූතන ජන කවියේ ද පණ අන් දෙයක් නොව අව්‍යාජත්වය ම බවයි එයිනුත් කියාපාන්නේ. තර්කයෙන් දැනුමෙන් වචන සොයසොයා ලියන අප‍්‍රාණික ගී ‘ගේයපද’ ලෙස සිර කර එයට විදග්ධ සළු පිළි පොරවා මේ තමයි ගී ලොවේ ටාජ් මහල කීවාට ඒ දිහා බලා සිටින්නේ කවුරුන්ද? එහි සම්මාදම දැනුම ඇති විදග්ධ පිරිසකගේ වූවාට රසයක් නැති ගීතයක් පණ ගහන්නේ නැත. සිර කළ වැවකට වඩා ගලන ගඟුල නෙත සිත සනසයි. නූතන ජන කවිය හෙවත් හැඟීම් ගලන ගී ගඟුලත් එසේමයි. එහි අසබඩ වන අරණේ, සඳ එළියේ, වලා කුළේ, අනන්තයේ පාවී යන සිතල වෙන මොන දෙයින්ද සැනසෙන්නේ, නිවෙන්නේ? වටහා ගත යුතු තැන ඇත්තේ මෙතැනයි. හැඟීම් ගලන ගී ගඟුලට අළුතින් ගී උල්පත් එකතු නොවෙන හේතුව මේ හිර වීමයි. සාහිත්‍ය අංශයේ එක් පැත්තක් අල්ලා ගත් විදග්ධ තීන්දුකාරකයන්ගේ අණ විනත් ඊට බලවත් සේ බලපායි.

රසවින්දනයට මං අහුරන්නේ මේ හිර වීමට කැමති තැනකින් එන අණකට අනුව ය. දැනීමට ඉඩ නොදෙන දැනුමට වහල් වුණ අණකට අනුවය. සොබාදහම හා යා නොවී සොබා දහමත් තමන් කියන විදියට සිටිය යුතුයැයි සිතන විදග්ධ කොටුවකින් ලැබෙන අණකට අනුවය. අද පාසල් යන දරුවාගේද රසවින්දනය මොට කරමින් විභාග තරගයක දුවවන්නේ එහෙම සීමාන්තික අණකට අනුවය. එහෙම නැතිව රසවින්දනයේ පිරිහීම සිදුවන්නේ විවෘත ආර්ථිකය මෙහි ගෙන ඒම නිසා හෝ ඊට සමානව දක්වන අනෙක් හේතුවක් නිසා නොවේ. රසවින්දනය මොට වී යන්නේ විවෘත නොවීමේ වරදට ය. සොබා දහම සමඟ විවෘතවන සිතුම් පැතුම් හැගීම් මේ පිළිසඳරට එක් නොකරන බැවිනි. විවෘත ආර්ථිකය ආවේ 1977 දී ය. මානවසිංහයන් මෙය ලියන්නේ 1959 දී ය.

‘විභාගයෙන් සමත් වීමට පමණක් වුවමනා කරන දෙය දැන ගැන්මට මුළු කාලය සීමා කිරීමට ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට පුරුදු කර තිබේ.’

දැනුම පසුපසම හඹා යන විභාග තරගයට දරුවන් යොමු වන්නේ විවෘත ආර්ථිකයේ බලපෑම නිසා යැයි කීම වැරදි ය. වරද ඇත්තේ දැනෙන හැඟීමට ඉඩ නොදී දැනුමට පමණක් ඉඩ දී සොබා දහමටත් වඩා උඩින් ඉන්න කල්පනා කිරීම තුළ ය. මේ රටේ අධ්‍යාපනය එහෙම වැරදි පාරකට වැටුණේ විවෘත ආර්ථිකය ආවාට පසුව නොවේ. හරිනම් විවෘත වූවාට පසුව ලෝකයේ තවත් හොඳ දේ ලබා ගන්නට දරා ගන්නට ශක්තිය වැඩි විය යුතුය. එහෙත් කාලයක් තිස්සේ රස වින්දනයෙන් ඈත්ව සිටි නිසා ද විභාගයට ම ජීවිතය කැප කරමින් කොහේදෝ දෙයක් හඹා යාම නිසා ද දෙවියන්ගේ ලෝකය හා කළ ගනුදෙනු එහෙමත් නැතිනම් සොබා දහම සමඟ පැවත් වූ යාළුකම් බිඳී ගියේ ය.

මානවසිංහයන් තවත් තැනෙක මෙසේ සඳහන් කරයි.

‘වැවෙන් වෙලෙන් රුප්පා වලින් වන පඳුරු අස්සෙන් බඩ වැටි ඔස්සෙන් හේන් වලින් වනමල් වලින් කුරුල්ලන්ගෙන් මා එකතු කර ගත් ළමා සිතිවිලි වල නාඹුල් ගතිය කවදාවත් නොමැකෙයි.’

එසේම ලියවෙන හැදෙන ගීතයක රසයත් කවදාවත් පැරණි නොවෙයි. රසවිඳීම අණ දීමෙන් හදන්නට නොහැක. රසය හිතට දැනෙන විදියකි. මානවසිංහ, අහුබුදු, අබේසේකර හා සේකර මෙය දැන සිය ලිවීම කළ අය වූහ. මානව චින්තනය නැමති මිටියාවතට අති රමණීය සුපිරිසිදු දිය දහරක් දෙන්නට සොබා දහමට වුවමනා කළේය. ඈත කැළේ තැනෙක ගලන දිය කඳුර වෙතින් ඒ දියවර හැරවීමට පිරිසිදු නල මාර්ගයක්ද වුවමනාවිය. නල මාර්ගය මළ කෑ එකක්නම් ඒ හරහා ගලන දිය දහර කොතරම් පිරිසිදු වුවද බලාපොරොත්තු ඉටු නොවෙයි. ඒ නිසා දියවර තරමටම පිරිසිදු නල මාර්ගයකුත් වැඩේට වුවමනා විය. මේ රචකයන් හතර දෙනා එහෙම පිරිසිදු නල මාර්ග හතරකි. ඔවුන් සොබා දහම පැත්තේ සිටිය නිසා ඔවුන් අතින් ලියවුණු ගීත රචනා තව කොතරම් කලක් ගියත් පැරණි නොවන ලෙසින් මානව චින්තනය හා බැඳී ගියේ ය. මමායනය හෝ විදග්ධ දැනුම වෙතින් ඒ නල මාර්ග මළ කන්නට ඉඩ දී නොතිබුණි. සොබා දහම බෙදූ ලෙසම ඒ නල මාර්ග හරහා හරහා එන හැඟීම් ගඟුල මානව චින්තනය නැමති මිටියාවත තෙමා ගෙන ගලා යයි.

මානවසිංහයන් සිය ගීතයට රස ගෙනාවේ එලෙසයි. පැරණි නොවෙන හැම කාලීන ගීතයකම රහස නම් ඒ රසයමයි.

ලක්‍ෂමන් පියසේන

www.idakada.org

අලූත් පරපුර අලූතින් සොයන කොන්ෆියුසියස් දර්ශනය

2013.03.06 – ලංකාදීප- මිලින්ද මොරගොඩ
චීනයේ විසූ කොන්ෆියුසියස් තුමා සමාජ වටිනාකම් හා විනය වෙනුවෙන් දර්ශනයක් ඉදිරිපත් කළේය. අවුරුදු දෙදහසකට පමණ පෙර වකවානුවකය. චීන විප්ලවයට ද කලින්ය. තම දර්ශනය අනුගමනය කරන්න. නමුත් තමන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ හෝ මරණයෙන් පසුව එය අදහන්නට එපා යැයි හෙතෙම ඉල්ලීමක් කළේය. ඔහුගේ නමට පන්සලක්, පල්ලියක් හෝ දේවාලයක් තැනුණේ නැත. ජනී ජනයා එකතුව සංවාද කරන පරුත ජා ශාලා ඉදිකෙරිණි. ජීවත් විය යුතු අරමුණ මැනවින් විගර නරහයට ලක් කරන කරුණු පහක් කොන්ෆියුසියස් දර්ශනයෙහි ඇතුලත්ය. කාරුණිකත්වය එහි පළමුවැන්නයි. යුක්තිය සහ ශීලාචාරබව දෙවැන්නයි. සුසිරිතට අනුව විශ්වාසවන්ත විය යුතු බව තුන්වැනිව කියැවේ. හතරවැන්න දැනුමෙන් සියුම් අවබෝධය ඇතිකර ගැනීමයි. අවංකව යහපත් පරිපූර්ණත්වයකට පත්වීම අවසන් කරුණයි. ඔබට යමෙකුගෙන් විය යුතුයැයි අපේක්ෂා කරන නිසි ආකාරයට ම අන්යනනයන්ට යමක් කරන විට ඉටුකරන්න යන පණිවිඩය රත්රන් අදහසක් වශයෙන් සලකන දර්ශනය එහි පදනම විය.

චීනයේ මහජන විප්ලවයට සිදුවන විට එයට සමගාමීව අලූත් පරෙන්බෝධයක් එරට ඇතිවිය. පැරණි අදහස් පරනය තික්ෂේප විය. කොන්ෆියුසියස් දර්ශනය ද එයට අනුකූලව යටපත්ව ගියේය. පරම්පරා ගණනකට පසු චීන ආර්ථිකය නැගී වැඩෙමින් තිබේ. අද එරට සමාජය වෙනත් පරකූ වේශයකය. එම පරණනකවේශය තුළ කොන්ෆියුසියස් දර්ශනයට නව පිළිගැනීමක් ඇති වෙමින් තිබේ. විවෘත ආර්ථිකය සහ එයින් නැගෙන අලූත් සමාජ චර්යාවන්ට කොන්ෆියුසියස් දර්ශනය ගලපා ගන්නට එරට අලූත් පරම්පරාව උත්සාහ කරන බව පෙනේ. එපමණක් නොවේ. ජාත්යඑන්තර සමාජය ද තම ජීවිත සාක්ෂාත් කරගත හැකි මග දක්වන විවිධ දාර්ශනිකයන්ගේ සංකල්ප අධ්ය්යනය කරමින් සිටී. කොන්ෆියුසියස් දර්ශනය එයින් එකක් බවට තෝරා ගෙන ඇති කණ්ඩායම සැලකිය යුතු තරම් බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය. බුද්ධ දර්ශනය, තාවෝ පණිවුඩය හා කොන්ෆියුසියස් දර්ශනය ඇසුරු කරගෙන නියෝ කොන්ෆියුනිසම් යන නව ලිබරල් කතිකාවතක් ද තරුණ සමාජය අතර පැතිරෙන්නට පටන්ගෙන තිබේ. දියුණු වන සමාජය වියවුල් පරාජය කරන්නට හික්මීම හා විනය ඉල්ලා සිටින අතර මෙවැනි සංකල්ප එයට යම් පදනමක් සපයන්නට සමත්ව ඇත.

වේගවත් තරගකාරී සංවර්ධන රටාව තුළ ජන ජීවිත වල යම් පරිවර්තනයක් වන බව ඇත්තකි. පුද්ගලයන්ට එයින් සිදුවන බලපෑම සියුම්ය. සමස්ථ සමාජයම එහි පරප. තිඵලයට වග කියයි. ධනයෙන්, බලයෙන් සහ තාක්ෂණයෙන් නැගෙන විට හදවතට හිමි වන තැන පිළිබ`දව පරඑහිශ්න ඇතිවන්නට පටන්ගෙන තිබේ. බුද්ධිය වර්ධනය වී එය සංකීර්ණව මෙහෙයවන තරමට පොදු ධර්මතා ආරක්ෂා නොවන බව අවබෝධ වෙමින් ඇත. මිනිසුන් කෘතීරමෙ මව සහ විකෘතියට නැඹුරු කරන ඉඩ විවර වන තරමට ස්වභාවික යුක්තිය, පර්ධ කෘතිය සහ විශ්ව සාධාරණත්වය ද අසරණ වන බවට හඩ පැතිරෙයි. එවැනි සමාජ තලයක හෘද සාක්ෂිය මානව සම්බන්ධතා වලට ගරු කරන දාර්ශනික අදහස් නැවත පිබිදෙයි. සිදුවෙමින් පවතින්නේ එයයි.
ඇමෙරිකන් සෙන්ටර්, බිරන්නතාන්ය් කවුන්සිලය හා ජර්මනියේ ගර්නර් මධ්යිස්ථාන වශයෙන් ලෝකයේ පරෙර බල රටවල් ස්වකීය දැක්ම පතුරවන තැන් ලොවපුරා ස්ථාපනය කෙරෙන යුගයකි. ආසියානු වටිනාකම් නැවත පැතිරෙන සමයක චීන භාෂාව හා දර්ශනයට ඉඩ පාදා ගැනෙන කොන්ෆියුසියස් මධ්යනස්ථාන ද බිහිවෙමින් තිබේ. කොන්ෆිසුයියස් තුමා ඉතා කෙටි කාලයක් දේශපාලනය කළ, එතැනට නොගැලපී චීනයේ ගමින් ගම යමින් තමන් අදහන්නට එපා යැයි දේශනා පැවැත්වූ දාර්ශනිකයෙකි. ජීවත්විය යුතු ආකාරය ගවේශනය කරමින් සිටින සමාජයක් තුළ මෙම පරේශනභව ගැන යම් අවබෝධයක් ඇති කර ගැනීම ද වැදගත්ය.

යස ද නොවෙන - මනමේ ද නොවන විට

සුබ සහ යස කතාන්දරයේ හැටියට දොරටුපාලයාට රජ වෙන්නට අවස්ථාවක් හිමි විය. එය ඓතිහාසිකව පැවරුණ නමුත් සුබ කුමාරයා තුන් හිතකින්වත් අපේක්ෂා නොකළ සිද්ධියකි. සුබ හා යස පෙනුමෙන් එක සමාන හෙයින් රජතුමා තමන් හමුවේ බලූගැතියන් වෙන ඇමතිවරු හා පරිවාර සේනාව රගනා රැගුම් සියැසින් අලූත් කෝණයකින් දකින්නට ලොබ බැන්දේය. දෙතුන් වතාවක් එසේ කරන්නට බොහොම කැමැත්තෙන් දොරටුපාලයා එකග කර ගත් නමුත් තීරණාත්මක අවස්ථාවේ දී දොරටුපාලයා සුබ රාජ නමින් රජ විය. එසේ වූයේ දොරටුව ලග හිදගෙන රජුගේ ක්‍රියාදාමයන්ට හිනා වූ දොරටුපාල රගපෑමට කැමැත්තෙන් සිටි හැබෑ රජ්ජුරුවන්ගේ හිස ගසා දැමීමෙන් අනතුරුවය.

මනමේ කුමාරිය වැදි රජ්ජුරුවන්ට කඩුව දී සිය වල්ලභයා මරුමුවට පත් කළේ තීරණාත්මක අවස්ථාවේ දී කඩුව ඉල්ලා සිටින විට කඩු කොපුව මනමේ කුමරුන්ටත් හා කඩුව වැදි රජු දෙසටත් පැති මාරු කර පිරිනමන්නට ගත් ක්ෂණික සිතිවිල්ල නිසාය. මේ සිතිවිල්ල එන්නට ඇත්තේ මහා ඝන වනාන්තරයේ වැදි රජු සමග හුදකලාව සටනකට සිය කුමාරයා පිවිසි නමුත් හැබෑවටම දන්නා ස්වාමි පුරුෂයාට වඩා මේ පෙනෙන හැඩි දැඩි මිනිසා නිර්භීත බව අවබෝධ කරගත් හෙයිනි.

දොරටුපාලයා රජ වෙන්නේත් - වැදි රජුට මනමේ හිමි වන්නේත් උරුමයෙන් පැවරුණ රාජකීයත්වය වෙනුවට අලූත් ආකල්ප හා අලූත් දැක්මක් ජාතියට ප්‍රකාශවීමේ සැබෑ උවමනාව ස්වභාව ධර්මයෙන්ම නියම වූ හෙයින් බවට සැකයක් නැත.

ඉතිහාසයේ අවස්ථා යළි මැවෙන නමුත් එහි නියම මොහොත අනුව තීන්දු ගන්නේ නැති බවක් පෙනෙන්නේ නම් රටට අලූත් ජවයක් ප්‍රබෝධයක් අපේක්ෂා කළ නොහැකිය.

අභ්‍යය‍න්තර කැරැල්ලකින් අනතුරුව පක්ෂ නායකත්වය භාරගන්නා ලෙස පොළඹවන ලද එක් අවස්ථාවක නායකත්වයට එරෙහිව යාමේ පාපයක් බව ප්‍රකාශ විය. ලෙන්ගතු අණ පිළිපදින්නා මිස මෙහෙයවන්නා වීම තමන් සතු බලවේගය බව නොවන පක්ෂයේ සියල්ලෝම පිළිගෙන සිටියහ. අවසානයේ දී කැරළිකරුවන්ට නායකයෙකු සොයාගත නොහැකිවීමෙන් කැරැල්ල දියවී ගියේය.

පරාජයවන හැම අවස්ථාවකම නායකත්වයට එරෙහිව අභියෝග මතුවන නමුත් ඒ සියල්ල වෙනුවෙන් සෘජුව පෙනී සිටින්නෙක් නැත. නායකයා පන්නා දැමිය යුතු බවට ඝෝෂා කරන කිසිවෙකු මීළග නායකයා කවුදැයි කියන්නේ නැත. ඒ තනතුරට තමන් සුදුසු බව එක හිතින් තම තමන් ම හිතනනමුත් එකතු වී පුද්ගලයෙකු නම් නොකරන්නේ මන්ද?

එක්සත් ජාතික පක්ෂ ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට වැඩ බලන නායකයෙකු පත්කර විදේශ ගත වන්නට පක්ෂයේ නායකයා තීන්දු කළා පමණක් නොව එය ප්‍රායෝගිකව සිදුකර මාධ්‍යය මගින් ද අනාවරණය කළේය. එහි හැබෑ අර්ථය කුමක්ද? එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ දොරටු පාලයන් මෙන්ම සටනට පිවිසි විට අඩු තරමින් කඩුව වෙනුවට කඩු කොපුව දෙන්නටවත් සමතෙක් නැති බවය.

සාතිශය සංවේගය එය නොවේ. මේ සියලූ වේදනා සංසිද්ධීන් දරාගත නොහැකි ජන කොටසක් ද ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින බව ඔප්පු වීමයග එක්සත්

ජාතික පක්ෂ මූලස්ථානය ඉදිරිපිටට පැමිණ සිය දිවි නසා ගෙන එක්ව ජයගනිල්ලායැයි අභියෝග කරන්නට රියන්සි අල්ගම මහතා ඉක්මන්විය.

දේශපාලකයන් වනාහි හොරුන්, වංචාකාරයන් අල්ලස් හා පගා ගන්නා වැදගම්මකට නැති පිරිසක් හා සමාජයේ කිසිම බුහුමනකට ලක්විය යුතු නැති පිරිසක් බව අර්ථ දැක්වෙන යුගයක ඒ දේශපාලනඥයන් වෙනුවෙන් හා ඒ දේශපාලන ක්‍රමය වෙනුවෙන් ජීවිතය පුදන්නට ලාංකිකයෙකු ඉදිරිපත්වීම මෙරට ඉතිහාසයේ දැවැන්ත අවස්ථාවක් නොවේද?

දොරටු පාලකයන්ටත්, මනමේලාටත් ඒ අතුල්පහර හොදටම ඇතිය.

- වරද්දාගත් ගුරු විසිනි

ඉන්දිකාගෙන් නව ආරක ප්‍රසංගයක්

upamaliඉන්දිකා උපමාලිගේ “සද පහන් රැයේ” සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම සහ සජීවී ප්‍රසංගය මේ මස 18 වනදා එල්ෆින්ස්ටන් රගහලේදී පැවැත්වීමට නියමිතව ඇත.

මෙහිදී ඇය පැරණි ගීත සහ නව නිර්මාණ ගීත කිහිපයක් ගායනා කරන අතර මෙහි සුවිශේෂී අවස්ථාවක් ලෙස ප්‍රවීන කලා අධ්‍යක්ෂ ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි මහතා විසින් රචිත ඉන්දිකා උපමාලියේ සප්ත ස්වරයෙන් මුසු වූ “කුවේණි” ගීතය නර්තනයක් සමගින් ප්‍රේක්ෂකයන් වෙත ලබාදීමට ඇය සැදී පැහැදී සිටී. ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන්ගෙන් ලත් දැනුම සහ සෞන්දර්ය කලා විශ්ව විද්‍යාලය තුලින් ලබාගත් දැනුම මත ප්‍රසාංගික කලාව උපයෝගී කරමින් වෙනස් ආරක නිර්මාණයක් කිරීමට වුවමනා වූ බව ඇය පවසයි.

upamali_2විශාරද නන්දා මාලනී, අමරසිරි පීරිස්, සමන්ත පෙරේරා සමග ඩබ්ලිව්. ඩී. ආරියසිංහ යුග ගීත ගායනා කරනු ලබයි. මෙහිදී සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම මියුසික් බොක්ස් වෙතින්ද මෙහෙයවීම කැලුම් ශ්‍රීමාල් ගෙන් හා සංගීතය සමන්ත පෙරේරාගෙනි. සමරු දේශනය ශාස්ත්‍රපති කෝලිත භානු දිසානායකයන් විසින් සහ උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලයන් විසින්ද පැවැත්වීමට නියමිතය.

නොමිලේ පැවැත්වෙන මෙම ප්‍රසංගය සදහා සහභාගි වන්නැයි ඉන්දිකා සිය රසික රසිකාවියන්ට ආරාධනා කර සිටියි.

 

ඡායාරූප - සුජාතා ජයරත්න

 

 

මහ පඩිරුවනක අනගි මෙහෙය

මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර විද්වතානන් පිළිබද ඔබ අප බොහෝ දෙනෙකු හදුනන්නේ ඔහු මෙරට තවත් එක් මහාචාර්යවරයෙකු නොවූ නිසාවෙනි. මලලසේකර ඉංග්‍රීසි සිංහල ශබ්දකෝෂය ජීවිතයේ එක වරක් හෝ ඔබ පරිහරණය කරන්නට ඇත. පරම්පරා ගණනක් පවතින ඒ මහා ශබ්ද කෝෂය රචනා වූයේ මාහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකරයන්ගේ සුරතිනි. එතුමානන්ගේ 110 වැනි ජන්ම දිනය අදට යෙදී ඇත.

1899 නොවැම්බර් 09 වන දින ජෝර්ජ් පීරිස් මලලසේකර දරුවා උපන්නේය. ඒ පානදුරේ මාලමුල්ල ප්‍රදේශයේදීය. පසුකලක අනගාරික ධර්මපාලතුමාගේ මූලිකත්වයෙන් ඇරඹි සිංහල නම් භාවිතා කිරිමේ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ ඔහු ගුණපාල පියසේන මලලසේකර නමින් හැදින්විය.

ඔහු සිය පාසැල් අධ්‍යාපනය ආරම්භ කරන ලද්දේ වර්තමානයේ සිරිල් ජෑන්ස් විදුහල නමින් හැදින්වෙන පානදුරේ ශාන්ත ජෝන් විදුහලෙනි. ඉන් අනතුරුව ඔහු වෛද්‍ය විද්‍යාලයට ඇතුලත් විය. එහෙත් තම පියාගේ අභාවය නිසා ‍වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අතරමග නතර කර දමන්නට ඔහුට සිදුවිය. නමුත් කිසි විටෙක තම උත්සාහ අත් නොහල ඒ මහතා ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ බී.ඒ. උපාධිය සදහා අධ්‍යාපන කටයුතු  සිදුකලේය. 1919 වසරේදී ඔහු ඉන් සමත් වුයේ පළමු පෙළ සාමාර්ථයක්ද සමගිනි. ඔහු ඉංග්‍රීසි, ලතින්, ග්‍රීක් හා ප්‍රංශ භාෂාවන් සිය උපාධිය සදහා තෝරාගෙන තිබුණි.

තමා ලත් දැනුමෙන් මේ මහා ව්ද්වතානන් රටටත් ජාතියටත් සිදු කල මෙහෙය සුළුපටු නොවේ. එතුමා පිළිබද පාඨක ඔබ දන්නේ ඉංග්‍රීසි සිංහල ශබ්දකෝෂය නිර්මාණය කිරිම පමණක්ම විය හැකිය. එහෙයින් එතුමා ගැන දැනගැනීම සදහාම එතුමා සිදුකල සුවිසල් මෙහෙය පිළිබද තතු බිදක් මෙසේ සටහන් කරන්නෙමි.

1942 දී යුනිවර්සිටි ඔෆ් සිලෝන් ආරම්භ විය. එහි සිංහල, පාලි, සංස්කෘත සහ බෞද්ධ ශිෂ්ඨාචාරය යන විෂයන් පිළිබද මහාචාර්ය ධූරයට පත්වූයේ මලලසේකර මහතාය. එවකට එතුමා එම විෂයන් ඉංග්‍රීසියෙන් ඉගැන්වීය. ඒ නිසාම බෞද්ධ විශ්ව කෝෂයෙහි ප්‍රධාන කර්තෘ තනතුරෙන්ද එතුමා පිදුම් ලැබීය.

1950 වෙසක් මස පුර පසලොස්වක දිනයේ මහනුවර ශ්‍රී දළදා මාළිගාව අබියස රටවල් 27 ක නියෝජිතයෙන් 129 දෙනෙකු සහ ලාංකික නියෝජිතයන් ඇතුළු විශාල බෞද්ධ පිරිසක් සහභාගී කොටගෙන ලෝක බෞද්ධ මහා සම්මේලනය ආරම්භ කළේය. ලෝකයේ වසන බෞද්ධයින් සමගිසම්පන්න කිරීම, ‍ථේරවාදී, මහායාන, වජිරයාන ආදී කොටස්වලින් සැදුම් ලද බුදුදහම ඒකරාශී කිරිම මෙහි අරමුණය. බුද්ධ ධර්මය පිළිබද එතුමා තුල තිබූ පුළුල් දැනුම මේ ආශ්චර්යවත් ක්‍රියාව සිදුකිරීමට මහා පිටිවහලක් විය. 1950 සිට 1958 දක්වා එතුමා එහි සභාපති ධූරය හෙබවීය.

මලලසේකර මහතා රාජකීය ආසියාතික සංගමයේ සාමාජිකයෙකි. එතුමා විසින් සංස්කරණය කරන ලද මලලසේකර ඉංග්‍රීසි - සිංහල ශබ්දකෝෂය, පාලි සර්වනාම පිළිබද ශබ්දකෝෂය ජනප්‍රිය ශබ්දකෝෂ දෙකක් වෙයි. මෙම ශබ්දකෝෂ විදේශ විශ්ව විද්‍යාල වල පුස්තකාල වල පවා පරිහරණය වෙයි.

එතුමාගේ තවත් වැදගත් කටයුත්තක් වන්නේ Extended Maha Vama (Pali Language) යන ග්‍රන්ථයන් වෙළුම් දෙකකින් යුකත් වූ මහාවංශ ටීකා හෙවත් වංසත්තප්පකාසිනිය පාලි ග්‍රන්ථයෙන් සංස්කරණය කිරිමයි. 1958 වර්ෂයේදී එතුමා ඉන්දියාවේ තානාපති වශයෙන් පත්විය. පසුව කැනඩාව, මහා බ්‍රිතාන්‍ය, ආදී රටවල ලංකා තානාපති වශයෙන්ද, එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකාවේ නිත්‍ය නියෝජිතයා වශයෙන්ද එතුමා කටයුතු කලේය.

සෑම රැයකම නින්දයාමට පෙර වෙනත් භාෂාවකින් සොයාගත් වචන 10 ක් සිත්හි ධාරණය කිරීම එතුමාගේ දින චරියාවේ කොටසක් විය.

1973 අප්‍රේල් 23 වනදා එතුමා අභාවප්‍රාප්ත විය. මිනිසෙකු ලෙස ඉපිද මිනිසෙකුට කලහැකි උපරිම සේවාව කොට එතුමා නික්ම ගියේ අනාගත පරපුරට මහගු ආදර්ශයක් සපයමිනි.

ලෝකය වෙනස් කරන්නට මුල් විය හැකි කරුණු හයක්

03/03/2013 - ඉරිදා ලංකාදීප
- මිලින්ද මොරගොඩ

ඇල්බර්ට් ආර්නෝල්ඞ් ඇල් ගෝ Albert Arnold "Al" Gore ඇමෙරිකාවේ උප ජනාධිපති ධුරය බිල් ක්ලින්ටන් යටතේ හෙබවූ අතර වසර 2000 එරට ජනාධිපති ධුරයට තරග කළ බව ජාත්‍යන්තරයට එතරම් මතක නැත. එනමුත් අවුරුදු දොළහකට පසු ජගත් ප‍්‍රජාව ඔහුගේ වත්මන් මෙහෙවර විවිධ ආකාරයට අගය කරන්නට පටන්ගෙන තිබේ. හෙතෙම පරිසරය සහ කාලගුණ විපර්යාස කෙරෙහි ක‍්‍රියා කරන ලාභ නොලබන ස්වේච්ඡා සංවිධානයක් පිහිටුවීය. එයින් කරන ලද මෙහෙවර උදෙසා 2007 වසරේ ඔහුට නොබෙල් තැග්ග හිමිවී ඇත. ලියන ලද කෘතියකට ග‍්‍රැමී සාහිත්‍ය සම්මානය ද, එයින් නිර්මාණය කරන ලද සිනමා පටයකට ඔස්කා සම්මානය ද හිමිවීම විශේෂත්වයකි. පසුගියදා ඇල් ගෝ තවත් ග‍්‍රන්ථයක් The Future: Six Drivers of Global Change නමින් පළ කරමින් ලෝකය වෙනස් කරන ධාවකයන් හයක් ඇතැයි අනාවරණය කළේය.

ජාත්‍යන්තර සමාජය වේගයෙන් වෙනස් වෙමින් තිබේ. සිය වසරකට වැඩි කාලයක් ගත විය හැකිව තිබූ වෙනස්කම් ඇති කරන්නට පසුගිය දශකය තුළ හැකියාව ලැබී ඇත. අද පවතින ස්වභාවයට වඩා ඉතා සංකීර්ණ මෙවලම් සහිත යුගයකට අප ගේ ඉදිරි පරම්පරාව ප‍්‍රවේශවන බවට සැකයක් නැත. මෙම දියුණුව සම්බන්ධයෙන් අනාවැකි ප‍්‍රකාශ කිරිමට පවා කාලයක් නැති තරමට ඉක්මනින් වෙනස සිදුවෙමින් පවතී. මෙම වෙනස්කම් සමග ජන සමාජය ගෝලීයකරණයට ලක්වන අතර රටවල් හා දේශ සීමා රහිත ගෝලීයකරණ සමාජයක් බිහිවෙමින් තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාවට එවැනි පසුබිමකින් ඈත් විය නොහැකිය. මෙරට ජනගහනයෙන් සියයට දහයකට වැඩි කොටසක් ලෝකය පුරා විහිදී විසිරී සිටිති. එක රටක සිදුවන දේ අනෙක් සමාජය තුළට එකතුවන ආකාරය කැපී පෙනෙයි. එවැනි පසුබිමක ඇල් ගෝ මතු කරන ලෝකය වෙනස් කරන අලූත් ආකාර හය කුමක් දැයි විමසා බැලිම වැදගත්ය.

ඔහුට අනුව ආර්ථික ගෝලීයකරණය එයින් ප‍්‍රධානය. අද පවතින ආර්ථික රාමුව ලෝකය පරිවර්තනයකට ලක්කරන ප‍්‍රබල සාධකයකි. වර්තමානය එකම සැපයුම් ජාලයකි. නිෂ්පාදනය සිදුවන්නේ රටවල දේශ සීමා පදනම් කරගෙන නොවේ. මතක ඇති කාලයේ රටක යම් දෙයක් නිපදවන විට අමු ද්‍රව්‍ය, තාක්ෂණය සහ සේවා අංශ එක තැනක පිහිටුවා තිබිණ. දැන් එක් එක් තැන එකලස් කරන කොටස් සම්පූර්ණයෙන් නිම කරන ලද ඒකකයක් බවට පත් කරන්නේ තවත් රටකය. නිෂ්පාදනයක අයිතිය එක රටකට සීමා නොවේ. වාහනයක් නිපදවන විට එහි කොටස් එකිනෙක සකස් වන්නේ ඒ සදහා සම්පත් ඇති සහ අඩුම වියදමකින් එය කළ හැකි තැනෙකය. විකිණෙන්නේ වෙන රටකය. නිපදවන සමාගමේ අයිතිය තවත් රටක වන අතර අවශ්‍ය ප‍්‍රාග්ධනය රටවල් කිහිපයක බැංකු වලින් සපයා ගෙන ඇති බව පෙනේ. මෙවැනි ගෝලීය ආර්ථිකයක් ලෝකය පවතින ස්වභාවයෙන් වෙනස් කරන බව අවබෝධ කර ගැනීම අපහසු නොවේ. ජාතිකත්වය නොඑසේනම් රටවල අනන්‍ය ලක්ෂණ මෙ මගින් පාලනයකට ලක්වෙයි.

දෙවනුව ලෝකය වෙනස් කිරීමට බලපා ඇත්තේ ක්ෂණික තොරතුරු හුවමාරුවයි. රටවල් අතර පණිවුඩයක් යවන්නට දුම් නැව එකම අවස්ථාව වූ යුගය වැඩි ඈතක නොවේ. ගුවන් යානයකින් හෝ ඉන් පසුව ටෙලි ග‍්‍රාෆ් වැනි ක‍්‍රමයකින් සිදුවූ පණිවුඩ හුවමාරුව වැඩි පහසුකම් නැති දුරකථනයකට පැවරුණ කාලය ඉතා මෑතක විය. දැන් අන්තර් ජාලය හා විද්‍යුත් තැපෑල තොරතුරු හුවමාරුව ඉතා වේගවත් කර තිබේ. පණිවුඩයක් ලැබෙන තෙක් මාස ගණන් බලා සිටි පුද්ගලයෙකුට ලෝකයේ කෙළවරක සිට තොරතුරක් හුවමාරු කරගන්නට වැඩි වේලාවක් ගතවන්නේ නැත. එය ලෝකය පරිවර්තනය කළ විප්ලවයකි.

ඇල් ගෝ දක්වන ආකාරයට ලෝකය වෙනස් කරන්නට බලපෑ තුන් වැනි කාරණය ලෝක බල තුලනයේ වෙනස්කමයි. අමෙරිකාව ලෝක බලවතා බවට පිළිගැනීමක් තිබිණ. ලෝකයේ හැඩරුව අනුව බටහිර කලාපය ප‍්‍රමුඛ තැනෙක් ගත්තේය. නමුත් දැන් ලෝකයේ බලවත් බව ආසියාවට පැතිරෙමින් තිබේ. ආර්ථිකය සහ වෙළද පොල අතින් ඇමෙරිකාව තවමත් ප‍්‍රධාන තැනෙක සිටින නමුත් ඉන්දියාව හා චීනය ඇතුළු නැගෙනහිර කලාපය ක‍්‍රමයෙන් එය අත්පත් කර ගනිමින් සිටී. පවතින රාමුව වෙනස් කරන්නට එය විශාල සාධකයකි.

හතර වැනිව දක්වන්නේ වර්ධනය යන සාධකයයි. ආර්ථිකය සහ දේශපාලනය විශාල වර්ධනයක් දක්වා තිබේ. ජනගහනය ද එසේය. කවර ආකාරයෙන් තක්සේරු කළත් මෑත කාලය තුළ ලෝකයේ සෑම රටක්ම වේගවත් වර්ධනයක් දක්වා තිබේ. ඇතැම් රටවල ආර්ථිකය දෙගුණ වන්නට ගතවී ඇත්තේ ඉතා කෙටි කාලයකි. දේශපාලන වශයෙන් ද එම වර්ධනය කැපී පෙනෙයි. ආර්ථිකය වෙනස්වන විට පාලන ක‍්‍රමය ද එයට සමාන්තරව දියුණු වී තිබේ. ජනගහනය ද වර්ධනයකි. මෙම වර්ධනය හමුවේ සම්පත් සොයා ගැනීම හා ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීම ද තරගකාරී ලෙස දියුණුවන බව පෙනේ. තරගකාරීත්වය වර්ධනයවීම හමුවේ ජගත් ප‍්‍රජාවට අලූත් අවස්ථා ද බිහිවන්නට පටන්ගෙන ඇත. පවතින සම්පත් උපරිම ආකාරයට ප‍්‍රයෝජනයට ගැනෙන ආකාරය ගැන හිතන්නට පටන්ගෙන ඇත. මෑත කාලය තෙක් ලෝකයේ වාහන අයිතිය තිබුණේ සීමිත පිරිසකටය. නමුත් කවර හෝ ආකාරයේ වාහනයක් හිමි පවුල් ලෝකයේ බහුල වෙමින් තිබේ. එය වර්ධනයකි. එම වර්ධනය හමුවේ නිපැයුමේ සිට පාරිභෝජනය දක්වා විශාල වර්ධනයක් සිදුව ඇත.

ජාන තාක්ෂණය පස්වැනි කරුණයි. වෛද්‍ය විද්‍යාවේ සොයා ගැනීම් හමුවේ ස්වභාවික රීතිය වෙනස් ව තිබේ. ජාන වෙනස් කිරීමෙන් නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමේ සිට ඒ හා සමාන කාබන් පිටපත් වැනි සතුන් හා ගහ කොළ නිපදවන්නට ද මිනිසුන් සමත්ව ඇත. කෘෂිකර්මය සත්ව පාලනය වැනි පැති වලට දඑය බලපා තිබේ. ලෝකය වෙනස් කරන්නට බලපා ඇති මවිත කරන කරුණකි. ඉදිරියේ දී එය තවත් ප‍්‍රසාරණය වනු ඇති අතර ගෝලීයකරණයට ලක් වූ ජාත්‍යන්තරය මහත් පෙරැුළියකට මුහුණ පාන බව නිසැකය. ඇතැම් අංශවල දියුණු රටවලට පමණක් සීමාවී ඇති ජාන තාක්ෂණය ලොව පුරා සුලබ යාන්ත‍්‍රණයක් වනු නිසැකය.

ඇල් ගෝ සිය හය වැනි කරුණ ලෙස දක්වන්නේ මිනිසා සහ පරිසරය යන කරුණයි. මිනිසාගේ බලපෑමෙන් පරිසරය වේගයෙන් වෙනස් වන්නට පටන් ගෙන ඇත. එහි ඵල විපාක ලෝකයට අත්විදින්නට සිදුව තිබේ. පරිසරය නොතකා ක‍්‍රියාකිරීම හමුවේ ස්වභාවිකත්වය අභියෝගයට ලක්ව ඇත. සංවර්ඡුනය හමුවේ ධරණී තලයේ ජල චක‍්‍රය විකෘති වී ඇති බව අනාවරණය වෙයි. එය අධික වැසි සහ දිග නියං වකවානු ඇතිකරන්නටහේතු වී ඇත. ලෝකය වෙනදා නො ඇසූ සුනාමි, සුළි සුලං, භූමි කම්පා හා ටොනාඩෝ අද නොයෙක් තැනින් වාර්තා වෙයි. තාක්ෂණික සහ යාන්ත‍්‍රික වශයෙන් දියුණු වී ඇති නමුත් ඉදිරියේ දී යුද්ධයක් ඇතිවුවහොත් එය පිරිසිදු ජලය වෙනුවෙන් යැයි උපකල්පනය කරන තරමට ස්වභාවික පරිසර සාධක ජන ජීවිතයට බලපාන බව අනාවරණය වෙමින් තිබේ.

මෙම කරුණු හය ලෝකය වෙනස් කරන ප‍්‍රධාන සාධක බව ඇල් ගෝ රචනා කරන ලද කෘතියේ පදනමයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය හා විවෘත ආර්ථකය ජගත් ප‍්‍රජාවට විශාල මෙහෙවරක් කර ඇති බව පිළිගන්නා හෙතෙම එයට විකල්ප සාර්ථක ක‍්‍රම තවමත් ඉදිරිපත්ව නැති බව පෙන්වා දෙයි. නමුත් මෙම ක‍්‍රම දැනට පවතින්නේ විකෘති ස්වභාවයකින් බව ද ඇල් ගෝ ගේ අදහසයි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සමාජය පාලනය කරන ජන සම්මතවාදී නියෝජනය නමුත් එය අද විකෘතියට ලක්ව ඇත. විවෘත ආර්ථික ක‍්‍රමයෙන් සෑම පුද්ගලයෙකුටමසමාන අවස්ථා සැපයෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ නමුත් එය යථාර්ථයක්වූයේ සීමිත කාලයකටය. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ නමින් බලය තහවුරු කර ගැනීමට නොයෙකුත් විධාන ඇති කරගන්නට පාලකයන් සමත් වී ඇති අතරම විවෘත ආර්ථිකයේ මුවාවෙන් ධනය ඉපැයීමේ අනවරත කැමැත්තට ද බලය එකතු වී තිබේ.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය දියුණු සමාජ වල පවා මැද පන්තිය අපේක්ෂා භංගත්වයට පත්ව තිබේ. තමන්ට යම් වෙනසක් කරන්නට නොහැකි යැයි සිතන්නට පටන්ගෙන ඇත. මුල් කාලයේ දී සමාජ පරිවර්තනයක් ඇතිකරන්නට මැද පැලැන්තියේ ජනතාවගේ ධෛර්යය හා ආත්ම ශක්තිය මහගු ලෙස උපයෝගී විය. බුද්ධිමත් ජන කොටස ජනමත ඇති කළේය. නායකයන් තීන්දු ගත්තේ බුද්ධිමත් ජන කොටස ඉදිරිපත් කරන නිර්වචන පදනම් කරගෙනය. ඇල් ගෝ අවසාන වශයෙන් පෙන්වන්නේ නිෂ්පාදනය වැඩි කරන්නට, ධනය බිහිකරන්නට ක‍්‍රමය ඉවහල් වූ නමුත් කෙටි කාලීන බලාපොරොත්තු ඇති කිරීමෙන් එය නිස්සාරත්වයට පත්ව ඇති බවයි. තාක්ෂණික යුගය මෙම තත්ත්වය යළි ආපසු හැරවීමට ඇති එක්තරා අවස්ථාවකි. අන්තර් ජාලය ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන මහජනතාව සෘජු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ට නැඹුරු කළ හැකිය. එය නායකයන් ගේ වගකීමකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ සහ විවෘත ආර්ථිකයේ බලය අපේක්ෂා නොකළ පිරිසක් අතට පත්වීමෙන් පැවති ශිෂ්ඨාචාරය වෙනස් වී තිබේ. ලෝකය වෙනස් කරන්නට බලපාන ප‍්‍රධාන බල සාධක හය ඇසුරු කරගෙන යහපත් පරිවර්තනයකට මග පාදා ගැනීම සමාජයේ වගකීමයි. ඇති වෙමින් පවතින ප‍්‍රවනතාව අනුව ගමන තේරුම් ගන්නා සමාජයකට විශාල සාර්ථකත්වයක් අත් පත් කර ගත හැකිය. එය නොතකා නොසලකා අත්තනෝමතික ආකාරයකට ගමන් කරන සමාජයකට මහා ඛේදවාචකයකට මුහුණ දෙන්නට සිදුවෙයි. එය තීරණය වන්නේ සමාජයේ ඉදිරියෙන් සිටින නායකයන්ගේ දැක්ම අනුවය.

ඇල් ගෝ වැනි ජේ්‍යෂ්ට නායකයින් දක්වන මත ජාත්‍යන්තර සමාජය නිර්නායක සේ සාකච්ඡාවට ගනී. එවැනි පණිවුඩ අප සමාජයට ද ගලපා ගැනීම වටී. පසුගිය දශක කිහිපය තුළ සමාජය දියුණු වී ඇත. පණිවුඩ හුවමාරුව, වර්ධනය හා ජාන තාක්ෂණය රටට අත්දැකීම් ගෙන දී තිබේ. මිනිස් ක‍්‍රියාකාරකම් සහ පරිසරය ද රටට නිසි අනතුරු ඇගවීම කර තිබේ. පුළුල් දැක්මක් ඇති නායකයන්ට අනාගතය උදෙසා පවතිනවා ද නොඑසේනම් අන්ධකාරය කරා සමාජය කැදවාගෙන යනවා දැයි තීරණය කළ හැකිය. සමාජයට අදීන බුද්ධිවන්තයන් බිහි කළ මධ්‍යම පැලැන්තිය නිහඩවීම එය ඉක්මන් කරන සාධකයක් බව අවබෝධ කරගත හැකිය.

මේ ගැන ඔබගේ අදහස මෙම ඊ-තැපැල් ලිපිනය spambots ගෙන් සුරක්ෂිත කොට ඇත. මෙය බැලීම සදහා ඔබට JavaScript සක්‍රීය කිරීම අවශ්‍යවේ මගින් සංවාදයට යොමු කළ හැකිය.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL