ඉන්දිකා උපමාලිගේ “සද පහන් රැයේ” සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම සහ සජීවී ප්‍රසංගය මේ මස 18 වනදා එල්ෆින්ස්ටන් රගහලේදී පැවැත්වීමට නියමිතව ඇත.

මෙහිදී ඇය පැරණි ගීත සහ නව නිර්මාණ ගීත කිහිපයක් ගායනා කරන අතර මෙහි සුවිශේෂී අවස්ථාවක් ලෙස ප්‍රවීන කලා අධ්‍යක්ෂ ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි මහතා විසින් රචිත ඉන්දිකා උපමාලියේ සප්ත ස්වරයෙන් මුසු වූ “කුවේණි” ගීතය නර්තනයක් සමගින් ප්‍රේක්ෂකයන් වෙත ලබාදීමට ඇය සැදී පැහැදී සිටී. ප්‍රේමසිරි කේමදාසයන්ගෙන් ලත් දැනුම සහ සෞන්දර්ය කලා විශ්ව විද්‍යාලය තුලින් ලබාගත් දැනුම මත ප්‍රසාංගික කලාව උපයෝගී කරමින් වෙනස් ආරක නිර්මාණයක් කිරීමට වුවමනා වූ බව ඇය පවසයි.

විශාරද නන්දා මාලනී, අමරසිරි පීරිස්, සමන්ත පෙරේරා සමග ඩබ්ලිව්. ඩී. ආරියසිංහ යුග ගීත ගායනා කරනු ලබයි. මෙහිදී සංයුක්ත තැටිය එළිදැක්වීම මියුසික් බොක්ස් වෙතින්ද මෙහෙයවීම කැලුම් ශ්‍රීමාල් ගෙන් හා සංගීතය සමන්ත පෙරේරාගෙනි. සමරු දේශනය ශාස්ත්‍රපති කෝලිත භානු දිසානායකයන් විසින් සහ උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලයන් විසින්ද පැවැත්වීමට නියමිතය.

නොමිලේ පැවැත්වෙන මෙම ප්‍රසංගය සදහා සහභාගි වන්නැයි ඉන්දිකා සිය රසික රසිකාවියන්ට ආරාධනා කර සිටියි.

 

ඡායාරූප - සුජාතා ජයරත්න

 

 

කාණු පල්ලේ වැටී

දුගඳ පිරි ගොහොරුවේ

තුටු සිතින් දියබුං ගසන

පණු රැලක් මෙන්

 

බැට කකා ගොන් වලිගයෙන්

උගෙ හමට පෙම් බඳින

මියෙන තුරු ලග හිඳින

ඇට මැස්සන් ලෙසින්

 

ගිලිහෙනා කුණු වචන

හමන පල් කාණු ගඳ

තැලෙන කම්මුල් දෙපස

නිනව්වක් නැත ඇයට

 

ඉදුනු පහු හුනුසහල් බත

 

නිරෝෂනී පීරිස් ගේ නුවර සද තරුණිය කෘතියෙන් උපුටා ගැනුණි.

ජීවිතය අතර මැද

නැවතී ඇතැයි ඉව දැන

උඩු බුරන මුරකරුව ඔබ

සතර පා ඇතිව

ඉපිද කා ඉඳුල් ටික

ණය ගෙවා දිවි පුදා

මා රකින සුනඛ රජ ඔබ

 

දැනෙයි මා හට සෙනෙහස

ඔබේ ලෙන්ගතු ඇසුර ගැන

නොකර වර්ජන නොගෙන වැටුපක්

විසි හතර පැය මුර දේවතා ඉව අල්ලන

මා නිසා උපන්

සුනඛ රජ ඔබ

 

ඔබ දනී මා සිත

විඩා විඳ ඇති බව

බුරා උඩු නුඹත් දුක ගෙන

මගේ තනියට ලඟින් දැවටෙන

මගේ මුර දෙවි

සුනඛ රජ ඔබ

 

නිරෝෂිනී පීරිස් ගේ නුවර සඳ තරුණයි කෘතියෙන් උපුටා ගැණුනි.

ඉතිං මම සමු ගන්නෙමී

යන තැනක් ගැන නොදනිමී

ඔබෙන් ඈතක නොදුටු ලෝකෙක

තනිකමත් එක සැපතකී

ජීවිතේ මඟ අඳුරකී

එළිය ඔය හිත නොරැදුනී

සඳ කඩාගෙන වැටුණු රැය සේ

ඔබ නොසන්සුන් අහසකී

ආදරේ මහ අරුතකී

ඔබට එය තව වචනෙකී

ඒ වුණත් යළි ගන්න බැරි දේ

දීම දානය මිහිරකී

ලක්ෂ්මන් පියසේන

ලියතඹරා නුඹ හිදින්න හැමදාමත්     සැගවීලා

බවුන් වඩන තවුසන්නේ නෙතට        හසුවෙලා

නුඹට වේවි දුක්විදින්න කදුළු           වගුරලා.



තවුසන්ගේ සිල්බින්දේ නුඹයි කියා        කියාවී

නිවුනු සිතට ගිනි තිබ්බේ නුඹම කියා     කියාවී

බවුන් බිදී නුඹේ ගතට වශී වුණා         කියාවී

නුඹේ සුමුදු මුකුලිත ගත ඔවුන් අතින්     තැලේවි



නුඹේ සිතට තවුසන්ගේ සෙනෙහෙ බිදක්   වැටේවී

නිවුණු සෙනේ නුඹේ හදට මහ ගින්නක්    තියාවී

නුඹේ වතත් ගතත් පෙළා තවුසන් සිල්     ගනීවී

ලියතඹරා සිල් බින්දැයි උන් තැන තැන    කියාවී.

වැසි වස්සන ඇල් අතු දී බමුණන්ට

ආයෙමි වංකගිරි පාරමි සපුරන්ට

රුව ඇති දූ පුතුන් පිදුවත් බුදුවන්ට

ප්‍රාණසරි බිසෝ නම් බෑ දන්දෙන්ට

කිරි එරුණලු සදමහ මුත්තණු ළයට

දෙදරුන් බරට රන් දුන්නලු ජූජකට

නුඹේ බරට රත්‍රන් මුළු රටෙත් නැත

මා හිස ගියද නුඹෙ හිත බෑ දන් දෙන්ට



තෙමා වැටුණි කිදුරග නෙත් සදගිරියේ

දමා කුමරි වැඩියෙද නිසි අත් බවයේ

අදරින් පැතූ ඒ බුදු බැව් මහද බැබලියේ

එද හෙවණැල්ල මට දන් දිය හැකිද පියේ?



ඊ.එම්.බී. උපාලිගේ “කර්තෘ අඥාතයි” පද්‍යා සංග්‍රහයෙන් උපුටා ගැනුණකි.