Monday, May 02nd

Last update:09:19:43 AM GMT

You are here: විශේෂාංග මහපොළවේ හෙට දවස

මහපොළවේ හෙට දවස

ඔටිසම් පිළිබද දැනුවත් වෙමු

ලෝක ඕටිසම් දැනුවත් කිරීමේ දිනය 2016 අප්‍රේල් 02 දාට යෙදී ඇත. දිනෙන් දින ලෝකය පුරා මෙම රෝගයට ගොදුරු වන දරුවන්ගේ සංඛ්‍යාව ඉහළ යමින් පවතී. එහෙයින් මේ පිළිබඳව සමාජය දැනුවත් කිරීම මෙම ලිපිය තුළින් අපේක්ෂා කෙරේ.
ඔටිසම් රෝගී තත්ත්වය පිළිබඳ මුලින්ම හඳුනාගනු ලැබුවේ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ  ජෝන් හොප්කින්ස් රෝහලේ විශේෂඥ වෛද්‍ය ලියෝ කැනර් මහතා විසිනි. ඒ 1943 වසරේදී සෙමෙන් මනස වැඩෙන දරුවන් ලෙස හදුනාගෙන තිබු දරුවන් පිරිසක් නිරීක්ෂණය කිරීමේදීය.
ඔටිසම් යනු කුමක්දැයි පළමුව සලකා බලමු.
මෙය දරුවෙකුගේ මොළයේ අසාමාන්‍ය වර්ධන විලාශයකි.  මෙය ලෝකයේ වැඩි වන ප්‍රවණතාවයක් සහිත වර්ධන තත්වයන්ගෙන් එකක් ලෙස හඳුනාගෙන තිබේ.  ඇමෙරිකාවේ ඕට්සම් තත්වයෙන් පෙළෙන දරුවන් ප්‍රමාණය 1:68 ක් වන අතර ශ්‍රී ලංකාවේ එම ප්‍රමාණය 1:93 ක් ලෙස හඳුනාගෙන ඇත.Picture2
ලෝකයේ ඕට්සම් තත්‍‍වයෙන් පෙළෙන දරුවන් ප්‍රමාණය 1% ක් ලෙස හඳුනාගෙන තිබේ. මෙම තත්වය ඕනෑම තරාතිරමක දරුවෙකුට ඇති විය හැකි අතර පිරිමි දරුවන්ට ඇති වීමේ අවධානම ඉහළ මට්ටමක ඇත.  එය පිරිමි දරුවන් සහ ගැහැණු දරුවන් අතර 4:1 ක් ලෙස හඳුනාගෙන තිබේ.  මෙවැනි තත්වයන්ට හේතූන් ලෙස ජාන සහ පාරිසරික තත්වයන්ගේ අන්තර්ක්‍රියා බලපාන බව පර්යේෂණ වලට අනුව අනාවරණය වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ  වසරකට උපදින දරුවන් 375,000 ගෙන් 3,750 කට මෙම තත්ත්වය ඇතිවන අතර දරුවන් පරීක්ෂා කිරීම තුලින් මෙම රෝග තත්ත්වය හදුනා ගතහැකිය.
2020 වන විට මෙම රෝග තත්ත්වය 50 % කින් පමණ වැඩිවනු ඇතැයි අනුමාන කරන අතර ඉක්මනින් ප්‍රතිකාර ආරම්භ කිරීමෙන් වඩාත් යහපත් ප්‍රතිඵල ලබා ගතහැකි බවද සොයා ගෙන ඇත.
ඕටිසම් තත්වයෙන් යුක්ත දරුවන් හඳුනාගන්නේ කෙසේ ද?
රතු සංඥා සලකුණු (Red Flag signs) යනු මුල් අවධියේම සැළකිල්ලට ගත යුතු ලක්ෂණයි.  එනම්,
• මාස 12 ක් වන විට දරුවා බහ තේරීමේ ප්‍රමාදයක් දැකිය හැකි වීම.
• මාස 12 ක් වන විට දරුවා ඇගිල්ල දිගු කොට තම අවශ්‍යතාවයන් ප්‍රකාශ නොකිරීම.
• මාස 16 ක් වන විට දරුවා තනි වචන නොපවැසීම.
• මාස 24 ක් වන විට දරුවා වචන දෙකක් සහිත වාක්‍ය නොපැවසීම.
• ඕනෑම අවධියකදී දරුවා ලබා ගත් වර්ධන කුසලතා නැතිවී යා හැකි වීම.
ඕට්සම් තත්වයේ මූලික ලක්ෂණයි
ඕට්සම් තත්වයේ මූලික රෝග ලක්ෂණ කාණ්ඩ දෙකක් යටතේ හඳුනා ගැනීමට හැකි වී තිබේ. එනම් සමාජ සම්බන්ධතාවයන්ගේ හා සන්නිවේදන ගැටළු හා සීමිත ප්‍රියතාවයන් හෝ අසාමාන්‍ය ක්‍රියාකාරී බවයි.
ඇසට ඇස බලා කතා නොකිරීම, යහළුවන් ඇති කර නොගැනීම, තනිව සෙල්ලම් කිරීමට ඇති කැමැත්ත, සෙල්ලම් කිරීමේදී වයසට නොගැලපෙන ස්වරූපය, තම සිත තුළ ඇති දේ ප්‍රකාශ කිරීමේ අපහසුව, අන් අයගේ හැගීම්, ප්‍රකාශ, නියෝග හඳුනාගැනීමේ අපහසුව, එකම වචනය නැවත නැවත උච්ඡාරණය, අරමුණකින් හෝ හේතුවකින් තොරව හැඩීම සහ සිනාසීම වැනි තත්වයන් සමාජ සම්බන්ධතාවයන්ගේ හා සන්නිවේදන ගැටළුවල ලක්ෂණ වලින් කිහිපයකි.
යම් දෙයක් කෙරෙහි ඇති දැඩි කැමැත්ත හෝ දැඩි අකමැත්ත මෙන්ම වෙනස්කම් වලට දක්වන දැඩි අකමැත්ත, සෙල්ලම් කිරිමේදී සෙල්ලම් භාණ්ඩයේ කොටසකට පමණක් දැඩි ලැදිකමක් දැක්වීම ආදිය සීමිත ප්‍රියතාවයක් හෝ අසාමාන්‍ය ක්‍රියාකාරීත්වයේ ලක්ෂණ වලින් කිහිපයකි.
Picture3
ප්‍රතිකාර
මෙම තත්වයට ඖෂධ ප්‍රතිකාර කිරීමක් සිදු නොකරයි.  විශේෂයෙන්ම මොළයේ ඇති වන අසාමාන්‍ය තත්වයෙන් හා බැඳුණු ගැටළු හඳුනා ගැනීමට පවුලේ සියලුම සාමාජිකයන් සමග එක් කණ්ඩායමක් ලෙස කටයුතු කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.  එබැවින්
මෙවැනි භාරදූර කාර්යයක් සිදු කිරීමට පෙර ළමා මනෝ වෛද්‍යවරයෙක් හමු වීම කළ යුතුය.
ඒ අනුව ඕට්සම් තත්වයේ පරාසය හඳුනාගෙන වෘත්තිය චිකිත්සාව, කථන පුහුණුව ඇතුළු චර්යාමය ප්‍රතිකාර කඩිනමින් සිදු කිරීම තුළින් සාර්ථක ප්‍රතිඵල ලබා ගත හැකි ය.  ඒ අනුව දිනකට අවම වශයෙන් පැය 04 ක කාලයක් සක්‍රීය ලෙස දරුවා සමග ක්‍රියාකාරම්වල යෙදීම යෝග්‍ය වේ.  මෙම දරුවන්ට ද සාමාන්‍ය දරුවන්ට මෙන්ම අධ්‍යාපනය හැදෑරීමට අවස්ථාව ලබා දීම තුළින් සමාජයට අන්තර්ග්‍රහණය කිරීම තුළින් ඔවුන්ගේ කුසලතා දියුණු කළ හැකි ය.  ඒ අනුව මෙවැනි දරුවන් විශේෂ අවශ්‍යතා ඇති දරුවන් ලෙස සලකා ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව සහ වර්ධනයට අවශ්‍ය පහසුකම් ලබා දීමට කටයුතු කිරීම අප කාගේත් වගකීමකි.
ඔටිසම් රෝගී තත්වය අවම කිරීම සඳහා මානසික රෝග පිළිබද විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් හා දැනට මානසික රෝග අංශයෙහි වෛද්‍යවරුන් එක් කර ගනිමින් වැඩ සටහන් රැසක් දියත් කර ඇත.

මවුපිය බැඳීම් නැති දරුවන් ගේ අනාගතය

2016/01/27 – ලංකාදීප

ජීවන ගමන තුළ විවාහයට හිමි තැන ඉහළ එකකි. ලෝකයේ නොයෙක් රටවල් එකිනෙකට වෙනස් සංස්කෘතික උත්සවශී‍්‍රයක් ඇතිව විවාහ ජීවිතයට ඇතුලත්වන්නේ එහෙයින්ය. තරුණ වියට පත් යෞවනයෙකු සහ යෞවනියක අලූත් ජීවිතයක් අරඹන්නේ නීත්‍යානුකූලව විවාහ වීමෙන්ය. එය ඉතාමත් සතුටුදායක සහ පවුල් වශයෙන් එකතු වී ප‍්‍රීතිය භුක්ති විඳින අවස්ථාවකි. නමුත් නූතන සමාජයේ ඇතැම් කොටසක් විවාහ වන තීරණය ක්ෂණික එකක් වන අතර වෙන් වෙන්නට තීරණය කරන්නේ ද කිසිම බරපතලකමක් නැතිව හදිසියේය. විවාහය යන්න එකිනෙකට වෙනස් අර්ථ ඇති නීතිය ඉදිරියේ ද විවිධ අර්ථකථන සැපයිය හැකි එකක් බවට පත්ව තිබේ.

ඇමරිකාවේ සහ බි‍්‍රතාන්‍යයේ නීති අනුව විවාහ වුවද දෙදෙනාට වෙන වෙනම නීතිය ඉදිරියේ අයිතිය ඇති ආකාරයක් බලපවත්වයි. ප‍්‍රංශය සහ නෙදර්ලන්තය වැනි රටවල් විවාහ යුවලකට තමන්ගේ දේපොල බදු හෝ වෙනත් ඕනෑම කාරණයක් හමුවේ විවාහ සහතිකය පැත්තකින් තබා කැමැති ආකාරයට ජීවත්වන තීරණ ගන්නට ඉඩ ලැබී තිබේ. පොදුවේ දේපොල භූක්ති විඳීම හෝ තනි කැමැත්තට අනුව තීන්දු ගත හැකිය. නවසීලන්තයේ නීති අනුව විවාහයට ඇතුලත්ව වසර කිහිපයක් ජීවත් වූ පසු විශේෂිත අයිතීන් සහ වගකීම් වලට බැඳීම් වලට නතු වෙයි. එහි අවසාන තීන්දුව සරල එකක් වන අතර අනෙකා කෙරෙහි බැඳී ජීවත් වෙනවා ද නොඑසේනම් ඕනෑම අවස්ථාවක දෙදෙනාට වෙන්ව ජීවත් වන්නට අයිතියක් තිබේද යන්න පිළිගැනීමයි.

මෙවැනි අලූත් පැති අනුව අවධානයට ගැනෙන පළමු කාරණය බවට පත්ව ඇත්තේ විවාහය නොව විවාහ නොවූ සහ වෙන්ව ජීවත්වන දෙමාපියන් ගෙන් උපත ලබන දරුවන් ගැනය. ජාත්‍යන්තරය තුළ විවාහ නොවූ පවුල් බිහිකර ඇති දරුවන් සහ එම දරුවන්ගේ අයිතිය ගැන කතා කරන්නට පටන්ගෙන තිබේ. ජාත්‍යන්තර තොරතුරු අනුව දියුණු රටවල දරු උපත් පහකින් දෙකක් සහ ලතින් ඇමරිකානු රටවල තුන් දෙනෙකුගෙන් දෙදෙනෙක් අවිවාහක දෙමව්පියන්ගේ දරුවන් බව පර්යේෂණයකින් අනාවරණය වී තිබේ. අවිවාහක දරුවන්ගේ ප‍්‍රතිශතය සමස්ත දරු උපත් වලින් සියයට දෙකක් බව ජපානයේ තොරතුරු අනාවරණය කරන විට ප‍්‍රංශයේ එම තත්ත්වය සියයට හැටක් බව කියැවේ. 2012 වසරේ දී දියුණු රටවල දරු උපත් වල සාමාන්‍යයෙන් අවිවාහක දෙමව්පියන්ට දාව උපදින දරුවන්ගේ ප‍්‍රතිශතය සියයට 60 ක් වී ඇති අතර එය 1970 දී වාර්තා වූ ප‍්‍රතිශතය මෙන් පස් ගුණයකින් ඉහළ එකක් බව අනාවරණය වෙයි. මෙවැනි උපත් වැඩි වෙන්නට බලපා ඇති ප‍්‍රධානම කරුණ නොයෙක් බටහිර රටවල විවාහය හුදු බැඳීමක් නොව රිසි පරිදි ජිවත්වීමට ඉඩ හදන පසුබිම තුළය.

සංකීර්ණ සමාජ ආර්ථික ව්‍යුහයක් තුළ මෙම සංවාදයේ කොටස්කරුවෙකු වෙන්නට රටට ද සිදුවී ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පවා අවිවාහක යුවල පවරන වන්දි නඩු සහ දික්කසාද නඩු වැඩි ප‍්‍රමාණයකින් වාර්තා වෙන්නට පටන් ගෙන ඇත. අධිකරණ පද්ධතිය තුළ නීත්‍යානුකූලව වෙන්වෙන්නට අයැදුම් කරන නඩු ප‍්‍රමාණය සැලකිය යුතු ප‍්‍රමාණයකින් ඉහළ ගොස් ඇති අතර කරුණු විභාගකර දික්කසාද තීන්දුව දෙන්නට සෑහෙන කාලයක් ගත වීම ද සමාජ ගැටලූවක් බවට පත්ව ඇති අනෙක් කාරණාවකි.
විවාහය, විවාහ නොවී ජීවත්වීම සහ දික්කසාදය යන කරුණු වලදී දෙමාපියන් අත් පත් කරගන්නා ලිහිල ඉතාම මෘදු නමුත් දරුවන් මුහුණ දෙන ස්වභාවය කෙබඳු එකක්ද? පර්යේෂණ වාර්තා පෙන්වන්නේ එම දරුවන් අධ්‍යාපනය අතින් දුර්වල සහ හොඳ සෞඛ්‍ය තත්ත්වයක නැති බවය. රැකවරණයක් නැති දරුවන් බවට පත්ව ඇති බව අනාවරණය වෙයි. මෙම ස්වභාවය ඉතා නරක එකක් බව පර්යේෂකයන්ගේ අදහසයි.

දෙමව්පියන් නිසා අසරණ වන දරුවන්ගේ ජීවිත ලස්සන කරන්නේ කෙසේද? අද ජාත්‍යන්තරය තුළ පැන නැගෙන දහසකුත් එකක් බරපතල ගැටලූ අතරට එකතු වී ඇති අලූත් මාතෘනාවකි. ශ‍්‍රී ලංකාව මෙම තත්ත්වය ගැන ගැඹුරින් කල්පනා කළ යුතුය. තරඟකාරී අධ්‍යාපන රටාව හමුවේ මෙරට දරුවන් විඳින පීඩාව ගැන සමාජයට අත් දැකීමක් තිබේ. දෙමාපිය ආදාරය නැති දෙමාපියන් වෙන් වූ දරුවන් මෙම ක‍්‍රමය තුළ අසරණ වන ආකාරය ගැන විමසා බලා ඔවුන්ට රැකවරණය ගැන දැනට වඩා හොඳ අවධානයක් යොමු කිරීම සුදුසුය.

පරිවර්තනයක් වෙනුවෙන් ප‍්‍රතිසංස්කරණය

milinda-prashna

2015/12/09 – ලංකාදීප

ආර්ථික සහ සමාජය පවතින තත්ත්වයෙන් වෙනස් කරන කාර්යය පහසු එකක් නොවේ. සම්ප‍්‍රදායික රාමුවකට නතුව සිටින සමාජයේ එක් එක් අංශ වෙන් වෙන්ව සලකා අලූත් රාමුවකට යොමු කිරීම විප්ලවීය තීරණයකි. එම තීරණය ජනතාවගේ උන්නතිය වෙනුවෙන් බව ජනතාවට ඒත්තු ගන්වන්නේ කෙසේද? වඩා අපහසු කර්තව්‍යය එයයි. එවැනි අපහසුතාවයකට පසුබිම නිර්මාණය කරන්නේ ගතානුගතික අංශ අයිති කරගෙන සිටින කුඩා කණ්ඩායම් වල බලය බව පැහැදැලිය.

සමාජය තුළ පරිවර්තනකට ලක්විය යුතු ක්ෂේත‍්‍ර එසේ නොවී පැරණි ව්‍යුහ තුළ ඒ ආකාරයටම පවත්වාගෙන යාම අවාසි සහගතය. විශේෂයෙන් තරගකාරී ආර්ථික සහ සමාජ පසුබිමක් තුළ එමගින් ඇතිකරන්නාවූ පීඩනය සමස්ථ ජන සමාජයම අපහසුතාවයකට පත් කරන බව තේරුම්ගත යුතුය. මෙම තත්ත්ව හදුනාගෙන, අලූත් යුගයට ගැලපෙන ආකාරයට සකස් කරනන්ට තැත් කරන විට එකී ක්ෂේත‍්‍ර පාලනය කරන කුඩා කණ්ඩායම් නගන ඝෝෂාව බලවත් එකකි. පරිවර්තනයට නායකත්වය දෙන පිරිස මුහුණ දෙන බලවත් අභියෝගය එයයි. එය අධ්‍යයනය කළ යුතු පැත්තකි.

පෙනෙන ආකාරයට දැනට ගත කරමින් සිටින ක‍්‍රමයෙන් වෙනස් අලූත් පැත්තකට යොමු වෙන්නට කිසිවෙකු සූදානම් නැත. ශ‍්‍රී ලංකාවේ බලශක්තිය, ප‍්‍රවාහනය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, කර්මාන්ත, බැංකු සහ සහනාධාර ක‍්‍රම ඇතුළු සියලූ පැති යල් පැන ගිය රාමුවක ගමන් කරන ඒවාය. එම ක‍්‍රම ජාත්‍යන්තරය තුළ පවතින්නට රටට අවස්ථා සම්පාදනය කරන්නේ නැත. අකාර්යක්ෂමතාව හමුවේ ජනතාව ගෙවන වන්දිය බලවත්ය. කරුණු විමර්ෂණය කරන විට පෙනෙන යථාර්ථය එයයි.
රටට අවස්ථාව සම්පාදනය කරන සහ ආර්ථික සමාජ ක‍්‍රමය කාර්යක්ෂම කරන ආකාරයට මෙම පැති නව මුහුණුවරකට යා යුතුය. නමුත් මෙම තත්ත්වය වෙනස් කිරීමෙන් සිදුවන යහපත පොදු ජනතාව දන්නේ නැත.

පොදු ජනතාවට එවැනි යහපතක් අත්පත්වන බව අවබෝධ කරගන්නට උවමනා කරන සන්නිවේදනය සිදුවන්නේ නැත. එයට හේතුව පවතින ක‍්‍රමයෙන් යැපෙන, එම රාමුවෙන් තමන්ගේ අවස්ථා තහවුරු කරගෙන සිටින කුඩා කණ්ඩායමක් යම් වෙනස් කිරීමක් තුළ මහා විනාශයකට මගපාදන බවට භීතියක් ඇති කිරීමයි. සමාජය තේරුම් ගෙන ඇත්තේ මෙම කුඩා පිරිස ඇති කරන ඝෝෂාව තුළ නැගෙන පණිවුඩය විනා දීර්ඝ කාලීනව ලැබෙන යහපත නොවේ. ඒ අනුව ක්ෂේත‍්‍ර තුළ සිටින පාර්ශව වලට අවශ්‍ය ආකාරයට ප‍්‍රතිසංස්කරණයක් කළ නොහැකිය. එම පිරිස පවතින ක‍්‍රමයෙන් වෙනස් වෙන්නට කැමැත්තක් නැත. එහෙයින් ආර්ථික සහ සමාජ ප‍්‍රතිංස්සකරණ ගැන මෙයට වඩා පුලූල් ආකාරයට අවධානය යොමු කීරීම අවශ්‍යය.
විදුලිය ගැන විමසා බැලූවහොත් එහි පීඩනය දැනෙන පොදු ජනතාව වෙනස් විය යුතු පැති ගැන කියනු ඇත. අධ්‍යාපනය ගැන, ප‍්‍රවාහනය ගැන දන්නේ ජනතාවය. බස් රථයක ගමන් ගන්නා මගීහු එහි ඇති දුෂ්කරතාව දනී. දුම්රියක ගමන් ගන්නා පිරිස එම ක්ෂේත‍්‍රය වෙනස් කළ හැකි ආකාරය කියනු ඇත. පවතින අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය තුළ යහපතක් සිදු නොවන බව දැන ගන්නා විට දෙමාපියන් පමණක් නොව දරුවන් ද ක‍්‍රමය මගින් අසරණ කර හමාරය. ප‍්‍රතිස්ංසකරණ කළ යුතු එක කෙළවරක සිටය. පහසු පැත්තෙන් පළමුව පටන්ගත යුතුය. සියලූම දේ එකවර කරන්නට උත්සාහ කිරීම තුළ එම ක්ෂේත‍්‍ර වලින් යැපෙන සියලූ දෙනා එකතුවී ප‍්‍රතිසංස්කරණ වැඩ පිළිවෙලට එහෙිව පෙළ ගැසෙන්නට ඉඩ සලසයි. එය ආණ්ඩුවට විරුද්ධ බලවේග පෙළගැසීමක් බවට පත්වනු ඇත.

ක්ෂේත‍්‍ර වලින් යැපෙන කණ්ඩායම් එකවර සම්පූර්ණයෙන්ම අමනාප කරගත යුතු නැති අතර වෙනසක් ඇති කිරීම තුළින් සමාජයට ලැබෙන ප‍්‍රතිලාභ එකින් එක වැටහෙන්නට ඉඩ දීම සාර්ථක පාලනයකට මග පාදයි. පවතින ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීම තිත්ත අදහසකි. ඒවා මිහිරි නැති අදහස්ය. නමුත් දීර්ඝ කාලීනව ප‍්‍රතිඵල ලැබේ. සමාජය සම්බන්ධ කරගෙන අලූත් ආකාරයකට මෙම ප‍්‍රතිසංස්කරණ ක‍්‍රියාවලිය කරන්නේ කෙසේදැයි විමසා බලන්නට ද ඉවසිල්ලක් සහ පුලූල් දැක්මක් අවශ්‍යය. නැතිනම් අවසානයේ දී රටට ඉතිරි වෙන්නේ විරෝධතා පමණකි.

වසර 2040 වනවිට මිලියන 640ක් දියවැඩියා රෝගය සමඟ ජීවත් වෙයි!

වසර 2040 වනවිට ලෝක ජනගහනයෙන් මිලියන 640ක් දියවැඩියා රෝගය සමඟ ජීවත්වීමට සිදුවන බව International Diabetes Federation පවසයි.

දියවැඩියා රෝගය ලෝකයේ වසංගත තත්වයක් බවට වර්ධනය වී ඇති බවත් එය නවතා දැමීමට කටයුතු කළ යුතු බවත්
වෛද්‍යවරු පෙන්වා දෙයි.

ලෝක දියවැඩියා දිනය නොවැම්බර් 14 දිනට යෙදී තිබෙන අතර ''යහපත් අනාගතයක් උදෙසා තම ජීවන රටාව ගොඩනගන්න'' මෙවර තේමාව වී තිබේ.

International Diabetes Federationපෙන්වා දෙන අන්දමට මේ වනවිටත් ලෝකයේ මිලියන 415ක් දියවැඩියා රෝගයෙන් පෙළෙති.

යුරෝපය මිලියන 71.1ක්,මැදපෙරදිග සහ උතුරු අප්‍රිකා කලාපය මිලියන 72.1ක් අප්‍රිකානු කලාපය මිලියන 34.2ක් අග්නිදිග ආසියානු කලාපය මිලියන 140.2ක් වසර 2040 වනවිට දියවැඩියා රෝගයට ගොදුරු විය හැකි බවද වාර්තා පෙන්වා දෙයි.

උපත් හතකින් එක් අයෙක් දියවැඩියාවට ගොදුරුවීමේ අවධානමක් පවති.එමෙන් ම සෑම තත්පර හයකට වරක් දියවැඩියාව නිසා රෝගියෙකු මිය යන බවද International Diabetes Federation වාර්තා පෙන්වා දෙයි.

රැකියා උත්පාදන අංශ ගැන රට තුළ ඇති කැමැත්ත

milinda-prashna

2015/08/12 – ලංකාදීප

වසර 2050 වන විට ලෝකයේ රටවල් පැවැතිය හැකි තත්ත්වය ගැන පර්යේෂණ සිදුවෙමින් තිබේ. දියුණුවන රටවල් සහ වර්ධනය වන ක්ෂේත‍්‍ර ගැන අවධානයක් යොමුවෙයි. තාක්ෂණය සහ මානව සම්පත උපයෝගීවීම ගැන සාකච්ඡුා කෙරේ. රටක් වශයෙන් ජාත්‍යන්තරයේ සිදුවන දේ ගැන අවධානය යොමුකිරීම අවශ්‍යය. අතීත අත්දැකීම් පදනම් කරගෙන අනාගතය උදෙසා තින්දු ගැනීම වැදගත්ය. විශේෂයෙන් අලූත් ආණ්ඩුවක් තෝරා ගැනීමේ මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වෙන උණුසුම් අවස්ථාවක ජාත්‍යන්තරයේ සිදුවෙමින් පවතින දේ සහ රටට මගහැරී ගිය අවස්ථා අත්පත් කරගැනීම ගැන සංවාදය වැදගත්ය.

යටත් විජිත ඉතිහාසය සලකා බලමු. කෝපි, තේ සහ පසුව රබර් වගා කළේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ උවමනාවටය. මෙම වැවිලි ආර්ථිකයට ලාංකිකයන්ට කැමැත්තක් තිබුණේ නැත. කෝපි වගාව ආරම්භ කරන විට එයට උවමනා ශ‍්‍රමිකයන් ගෙන්වන්නේ දකුණු ඉන්දියාවෙන්ය. ලංකාවේ පුරවැසියන් අනුන් යටතේ වැඩකරන්නට කැමැති වූයේ නැත. පසු කාලයක වැවිලි ආර්ථිකය ප‍්‍රමුඛ තැනකට පත්වූ අතර නිදහස ලබන ලංකාවේ විනිමය උපයන සහ රුකියා උත්පාදනය කරන ප‍්‍රමුඛ අංශය වූයේ වැවිලි ක්ෂේත‍්‍රයයි.

නිදහස ලබා ගැනීමෙන් පසු රට තුළ ආර්ථිකයේ අලූත් අවස්ථාව සකස්වන්නේ සංචාරක ක්ෂේත‍්‍රයෙන්ය. එය රටට සහ සංස්කෘතියට බලවත් විනාශයක් බවට මතවාදයක් නැගේ. සංචාරක සේවා අංශය සමග සම්බන්ධවන්නට රටට උවමනාවක් තිබුණේ නැත.
ඇ`ගලූම් කර්මාන්තය හ`දුන්වා දෙන කාලසීමාව වන විට රට තුළ තිබූ තත්ත්වය සිහිපත් කරන්න. දේශපාලකයන් අතර බලවත් මග ගැටුම් හටගත්තේය. ජනතාවට දුන් පණිවුඩය බරපතල එකකි. අපහාසාත්මක මත ඇති කළ අතර එය ඇ`ගලූම් අංශය තහවුරු කරන්නට බාධා කරන්නේය. ඉන් පසු විදේශ රැකියා අංශය රටට එකතුවන්නේය. එක් දේශපාලන කණ්ඩායමක් එය හො`ද අවස්ථාවක් බව කියනවිට තවත් දේශපාලන කණ්ඩායමක් රටේ පුරවැසියන් වෙනත් රටකට යැවීම ඉතාම නරක එකක් හැටියට අර්ථ දක්වන්නේය. දේශපාලනඥයන් පමණක් නොව වෘත්තීය සමිති පවා විරෝධය බලවත් කරයි. යුරෝපයේ කර්මාන්ත යුගයේ වෘර්තීය සමිති බිහිවෙන කාලයේ පසුබිමක් නිදහස් ශ‍්‍රී ලංකාවේ නැත. දේශපාලනඥයන් ද වෘත්තීය සමිති ද තම අදහස්වල වලංගු භාවය සලකා බලන්නට අවශ්‍යය.

තොරතුරු තාක්ෂණය, තරගකාරී කෘෂිකර්මය, ධීවර කර්මාන්තය ඇතුළු නොයෙක් අංශ වලට ජාත්‍යන්තරයට ඇතුළුවීමේ අවස්ථා රටට තිබේ. ඒ වෙනුවෙන් බලවත් ආර්ථිකයක් ඇති ඇමරිකාව, ඉන්දියාව සහ චීනය සමග නිදහස් වෙළ`ද ගිවිසුම් ඇති කරගෙන ආර්ථික දොරටු විවෘත කරන්නට අවධානය යොමු වෙයි. නමුත් මෙම අංශ ගැන සමාජයේ එක`ගතාවයක් නැත. ජනතා නායකයන් මතු කරන්නේ පරස්පර විරෝධී අදහස්ය. එහි ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් මෙම සියලූ ක්ෂේත‍්‍රවල රැකියා කරන්නට ජනතාව තුළ බලවත් ප‍්‍රසාදයක් නැත. වෘත්තීය අභිමානයක් ඇතිකරන්නේ නැත.
තේ රබර් වැනි අංශ වලින් කෙන්යාව, මලයාසියාව වැනි රටවල් ඉදිරියට පැමිණ තිබේ. අසල්වැසි මාලදිවයින, සිංගප්පූරුව හෝ තායිලන්තය සංචාරක සේවා අංශය තුළින් අවුරුද්දකට උපයන ආදායම අති විශාලය.

ඇ`ගලූම් කර්මාන්තයේ අවස්ථා බංගලා දේශය සහ මලයාසියාව වැනි රටවල් අත්පත් කරගෙන ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණය හා පරිගණක සේවා වෙනුවෙන් ඉන්දියාව, දකුණු කොරියාව සහ මැලේසියාව වේගවත් දියුණුවක් ලබා තිබේ. ශ‍්‍රී ලංකාව නුපුහුණු ශ‍්‍රමිකයන් විදේශ රුකියාවලට යවන විට පිලිපීනය සහ දකුණු ඉන්දියාව පුහුණුව ලැබූ දක්ෂ පිරිසක් යොමු කර හො`ද විදේශ විනිමයක් ලබාගනී. රටවල් සමග අත්සන් කරන ලද නිදහස් වෙළ`ද ගිවිසුම් මගින් උපයා ගත හැකි වාසි ගැන අවධානය යොමු නොකරන නමුත් එහි ඇති අවාසි ගැන අවුරුදු ගණන් තර්ක කරමින් සිටී. ධීවර කර්මාන්තය, කෘෂිකර්මය වැනි අංශ දියුණු කරන්නට රටවල් සමග ඇති කරගත හැකි සහයෝගීතා ගැන අවධානය යොමු නොකරන අතර ඒ ගැන තීන්දු ගැනීමට බාධා කරන විරෝධී අදහස් රට තුළ නැගී තිබේ.

මෙම වාතාවරණය දෙස බලන විට පොදු ප‍්‍රශ්නයක් ඉතිරිවෙයි. රට තුළ රුකියා අවස්ථා ලැබෙන්නේ කැමැත්ත ඇතිව ද? පුරවැසියන් රුකියා කරන්නේ කැමැත්තෙන්ද? රැකියාව වෙනුවෙන් අභිමානයක් නැතිනම් රට ගොඩනගන්නේ කෙසේද? විද්වත් මතය අනුව ලබන අවුරුද්ද වන විට රජයේ සේවක සහ විශ‍්‍රාම වැටුප් වෙනුවෙන් රුපියල් ටි‍්‍රලියනයක් වියදම් කරන්නට සිදුවෙයි. එම වියදම සොයාගත යුතු මහජනතාව ගෙවන බදු වලින්ය. තව තවත් රජයේ සේවයට බ`දවා ගැනීම වෙනුවට රටට අභිමානය ඇති කරන ලෝකයේ රටවල් සම්බන්ධ කරගන්නා රැකියා අවස්ථා ගැන අවධානය යොමු නොකරන්නේ මන්ද? ජාත්‍යන්තරයෙන් උපයාගත හැකි විනිමය ගැන නොසලකා රට තුළින් බදු අයකරන රැකියා අංශ ගැන පමණක් සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ මන්ද? අලූතින් පත්වන දේශපාලන නායකයන් සහ වෘත්තීය සමිති දැන් සිටම මේ ගැන අවධානය යොමු කිරීම සුදුසුය.

රටට වැඩක් කරන්නට දේශපාලනඥයකු වියයුතුදමද?

ජූනි 24, 2015

milinda-prashna

2015/06/24 – ලංකාදීප

එකිනෙකට වෙනස් ක්ෂේත‍්‍රවල අනගිභවනීය විශිෂ්ටයෝ එදිනෙදා ජීවිතයේ දී අපට හමුවෙති. නළු නිලියන්ය. රංගධරයන්ය. නොඓස්නම් අති විශිෂ්ට දක්ෂතා පෙන්වන ක‍්‍රීඩක කි‍්‍රඩිකාවන්ය. අති දක්ෂ වෛද්‍යවරු නොඑසේනම් ලේඛකයන් හෝ නිවේදක නිවේදිකාවන්ය. නොඑසේනම් කර්මාන්ත හෝ ව්‍යාපාරික අංශවල දැවැන්තයන්ය. මෙම සියලූ අංශ වල පරිපූර්ණත්වයට පත්වූවෝ රට තුළ බලවත් පිළිගැනීමට ලක්ව සිටිති. රට තුළ පමණක් නොවේ ජාත්‍යන්තරව ද, ඇගයීමට ලක්වෙති.

සමාජයේ ඉහළ තැන් වලට ප‍්‍රවේශ වූ මෙම ජනකාන්ත අසිරිමත් මිනිසුන්ට සෙසු පොදු ජනතාව ගරු කරන්නේ ඇයි? එය අවධානයට ගත යුතු එකකි. එක් එක් ක්ෂේත‍්‍රවල මුදුනටම පැමිණි ඔවුන් තමන්ට කළ නොහැකි දෙයක් කරන්නට සමත් වූ දැවැන්තයන් ලෙස සලකන හෙයින් බව පිළිගත යුතුය. එලෙස ඉහළම තැනකට පැමිණ සමාජයේ තරු ලෙස බැබලෙන්නේ විශාල කැපවීමක ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන්ය. එලෙස තාරකා බවට පත්වීම ජනප‍්‍රියත්වයයි. අත්පත් කරගත් ජනප‍්‍රියතාව තාවකාලික එකකි. සමාජ ගෞරවය දිනාගන්නට ජනපි‍්‍රයත්වය ඉක්මවා ගිය භාවිතාවකට ගමන් කළ යුතුව ඇත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ අතිශය ජනප‍්‍රිය චරිත එක්තරා අවස්ථාවක ක්ෂේත‍්‍රය වෙනස් කරයි. තම ජනප‍්‍රියතාව උපයෝගී කරගෙන දේශපාලනයට පැමිණෙයි. දේශපාලන පක්ෂවල ස්වභාවය සමාජ නායකයන් එකතු කරගෙන ඡුන්දය දිනා ගැනීමය. පවතින ක‍්‍රමය තුළ දේශපාලනය සහ දේශපාලනඥයා ගැන සමාජ ගරුත්වය හො`ද එකක් නොවේ. හො`ද නරක සියලූම දේශපාලනඥයන් ගැන සමාජය තුළ ඇත්තේ පොදු මිනුම් දණ්ඩකි. එවැනි පසුබිමක් තුළ පවා ජනප‍්‍රිය චරිත දේශපාලන වේදිකාවට එකතු වෙමින් සිටී. දේශපාලනය තුළින් රටට මෙහෙවරක් කළ හැකි යැයි මෙම චරිතවල පොදු අපේක්ෂාව බව පෙනේ. දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රය තුළ අවස්ථා පවතින අතර එම අවස්ථා යුක්ති සහගත ආකාරයට මෙහෙයවන්නට තමන් දායකවීම වගකීමක් යැයි විශ්වාස කරන බව නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.

දේශපාලනඥයන් පොදුවේ නිග‍්‍රහයට ලක්වන නමුත් පවතින ක‍්‍රමය යහපත් තැනක් බවට පත්කරන්නට නම් ජනප‍්‍රිය එක් එක් ක්ෂේත‍්‍රවල නායකයන්ට වගකීමක් ඇති බව ඇත්තකි. නමුත් තමන් නියෝජනය කරමින් සිටි ක්ෂේත‍්‍රය වෙනුවට දේශපාලනය තෝරා ගත් අභිමානවත් පුරවැසියන්ට අත්පත්ව ඇති ඉරණම ගැන සාකච්ඡුා කිරීම අවශ්‍ය කාරණයකි. ක්ෂේත‍්‍රයේ විශිෂ්ටයෙකු ලෙස සමාජයට ලබාදුන් පූර්වාදර්ශ සහ ඒ සම්බන්ධයෙන් තිබූ පිළිගැනීම ක‍්‍රමයෙන් දුර්වල තැනකට පත්වීම ගැන විමසා බලන්නට ද අවශ්‍යය.

දේශපාලනඥයෙකු නොවී රට යහපත් තැනක් බවට පත්කරන බලවත් බලවේගයක් බවට පත් විය නොහැකිද? අප විමසා බැලිය යුතු පැත්ත එයයි. පවතින අසුබ දේ වෙනස් කරන්නට එක් එක් ක්ෂේත‍්‍රවල බැබලෙන තාරකා වලට අවස්ථා අප‍්‍රමාණව තිබේ. තමන් පැමිණි ගමන ගැන සහ එහිදී ලැබූ අත් දැකීම් සමාජයට බෙදා දෙන්නට දේශපාලන පක්ෂයකට සම්බන්ධවිය යුතුම නැති අතර පාර්ලිමේන්තුව ඒ වෙනුවෙන් ඇති එකම ස්ථානය ද නොවේ. සමාජයේ ඉහළම තැනට පැමිණි ක‍්‍රීඩකයෙකුට නවක ක‍්‍රීඩක ක‍්‍රීඩිකාවන් වෙනුවෙන් පුහුණු ක`දවුරක්, වෛද්‍ය විද්‍යාවෙන් ඉහළටම පැමිණි විද්වතෙකු තම දැනුම හා අත්දැකීම් උපයෝගී කරගෙන වෛද්‍ය සායනයක් පැවැත්විය හැකි නම් කොපමණ වැදගත්ද? නළු නිලියන්ට හෝ රංගධරයන්ට සමාජය දැනුවත් කරන අතර නිසි අභ්‍යාස ගැන දරුවන්ට කියා දිය හැකිය.

මෙවැනි දේ සිදු නොවන බවක් මෙයින් ප‍්‍රකාශ කරන්නේ නැත. යහපත් මිනිසුන් තමන්ගේ ක්ෂේත‍්‍රවල සිටිමින් දැනුම සහ අවබෝධය බෙදාදෙමින් ජනතා සිත් සතන් ධෛර්යවත් කරමින් සිටිති. මෙම සිදුවීම තවත් ඉදිරියට යා යුතුය. දේශපාලනයට පැමිණ එහි වේදිකාවක තර්ක කිරීමට වඩා රට වෙනුවෙන් කරන්නට කාර්ය භාරයක් ඇති බව දිදුලන තාරකා අතර පැතිර යා යුතු අදහසකි.දේශපාලනයට පැමිණ දේශපාලන වේදිකාව තුළ බලවත් විවේචනයට ලක්වීමට වඩා අලූත් මගක් සොයා යන සමාජයේ ඉහලින් බැබලෙන තාරකා වලට මාධ්‍ය ඇගයීම ද ප‍්‍රමාණවත් ආකාරයට තිබිය යුතුය. දේශපාලනඥයන්ගේ සරු නැති අදහස් වලට වැඩි ඉඩක් දී දේශපාලනඥයන් නඩත්තු කිරීමට වඩා එපිට ලෝකයක් ඇති බව දකින්නට කැමැති විශාල ජන කොටසකට සිදුවන අගතිය ගැන සාකච්ඡා කළ යුතුය.

ප‍්‍රවාහනයේ නව ප‍්‍රවනතා අධ්‍යයනය කිරීම

2015/03/04 – ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

ප‍්‍රවාහන අංශයෙහි කාර්යක්ෂමතාවය සම්බන්ධයෙන් ලෝකයේ නොයෙක් තැන අලූත් අදහස් ඉදිරිපත් වෙමින් තිබේ. නවෝත්පාදන සංකල්ප ඉදිරිපත්කර ඒවා ප‍්‍රායෝගිකව තහවුරු කරන්නට සමත්කම් දැක්වූ එලොන් මස්ක් නමැති පර්යේෂකයා ගමනාගමනය අධිවේගී කරන්නට ඉදිරිපත් කර ඇති අදහස ක‍්‍රියාවට නැගෙන්නට පටන්ගෙන තිබේ. ඔහුට අනුව සිලින්ඩරයක් තුළ ස්ථාපිත කරන ප‍්‍රවාහන ඒකකය එම සිලින්ඩරයේ වායු පීඩනය වෙනස් කිරීම තුළින් අධික වේගයකින් ගමන් කිරීමට සැලැස්විය හැකිය. එය දැන් මහා මාර්ගයේ පවතින ධාවන වේගය ඉක්මවන කාර්යක්ෂම ක‍්‍රමවේදයකි.
එලොන් මස්ක් දකුණු අප‍්‍රිකාවේ උපත ලබා දැන් ඇමරිකාවේ ජීවත්වන අලූත් අදහස් ඇති අයෙකි. විදුලි වාහන නිපදවීම (Tesla Motor&) විද්‍යුත් කාඞ් ක‍්‍රමයට මුදල් ගනුදෙනු කිරීම (PayPal) ඇතුළු අදහස් ඉදිරිපත් කර ඒවා සාර්ථකව ලෝකයට හ`දුන්වා දී කීර්තියට පත්ව ඇති හෙතෙම මෙම සිලින්ඩරාකාර නලයක් තුළ කරන ප‍්‍රවාහනය ගැන අදහස මුලින් 2013 වසරේ දී ඉදිරිපත් කළේය.

පසුගිය දා එය ක‍්‍රියාවට නැගුන අතර ලොස් ඇන්ජලීස් සිට සැන් ප‍්‍රැන්සිස්කෝ දක්වා කිලෝ මීටර් 570 ක දුරක් පැයට කිලෝමීටර් 962 ක සාමාන්‍ය වේගයකින් ධාවනය කරවන්නට වැඩ අරඹා තිබේ. මේ අනුව මෙම දෙකෙළවර යා කරන්නට ගතවන්නේ විනාඩි තිස් පහක් පමණක් වන අතර උපරිම වේගයකින් එනම් පැයට කිලෝමීටර් 1,220 ක වේගයෙන් ගමන් කළහොත් ගතවන කාලය තවත් කෙටි වනු ඇති බව අනාවරණය වෙයි. මෙම අදහස සම්බන්ධ නිල පත‍්‍රිකාව මුලින් මහජනතාවගේ අදහස් ලබා ගැනීමට ඉදිරිපත් කර තිබූ අතර දැන් එය ක‍්‍රියාවට නැගීම වෙනුවෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන හයක ඉදිකිරීම් පිරිවැයක් දරන්නට සැලසුම් කර ඇත.

මෙම නගර දෙක අතර අධිවේගී මාර්ගයක පැයට කිලෝමිටර් එකසිය පනහකට අඩු සාමාන්‍ය වේගයකින් ගමන් කළ මගීන්ට නුදුරු දිනයක පැයට කිලෝ මීටර් දහසක වේගයකින් සහ වඩා ආරක්ෂාකාරී ආකාරයකට ගමන් කළ හැකි වුවහොත් ලෝකය පුරා සිදුවිය හැකි මගී සහ භාණ්ඩ ප‍්‍රවාහනයේ විප්ලවය කෙබ`දු මුහුණුවරක් ගනු ඇති දැයි විමසා බැලීම වැදගත්ය.සිලින්ඩරාකාර නලයක පීඩනය වෙනස් කිරීමෙන් අධිවේගයක් ඇති කරගෙන කරන මෙම ගමන ගැන අදහස ජාත්‍යන්තරයේ කතාබහට ලක්වී ඇති අවස්ථාවක ශ‍්‍රී ලංකාව තවමත් අධිවේගී මාර්ග සහ මොනෝ රේල් වැනි ව්‍යාපෘති ගැන තර්ක කරමින් සිටී.

අධික මාර්ග තදබදය සහ පවතින ප‍්‍රවාහන ක‍්‍රම සම්බන්ධව පැවැති බලවත් විවේචනය යම් පමණකින් දුරු වූයේ අධිවේගී මාර්ග කිහිපයක් රට තුළ ඉදි කිරීමෙන් අනතුරුවය. දිවයිනේ නොයෙක් පලාත් ආවරණය වන අධිවේගී මාර්ග ජාලයක් සැලසුම් කර ඇති අතර එය ක‍්‍රියාවට නැගෙන්නට වැය කළ යුතු මුදල ප‍්‍රශ්නයක් වන අතර ගත විය හැකි කාලය කොපමණ විය හැකි දැයි තක්සේරුවකට යා නොහැකිය. අධිවේගී මාර්ග ඔස්සේ නගර කරා වේගයෙන් පැමිණිය හැකි නමුත් නගරය තුළ මගී සහ භාණ්ඩ ප‍්‍රවාහනය අධික පිරිවැයක් දරන්නට සිදුවන සහ විශාල කාලයක් නාස්ති කරන ක‍්‍රියාවලියක් බවට පත්ව තිබේ. කාර්යක්ෂමතාව සහ ඵලදායීතාවය ගැන අවධානය යොමු කරන විට මෙම ප‍්‍රමාදය සහ අතිරේක වියදම ජන ජීවිතයට කරන හිරිහැරය බරපතල කාරණයකි.

පාසලට කොටුනොවුනු අධ්‍යාපන රටාවක්

‘තම අධ්‍යාපනයට පාසල් ගමන බාධාවක් කරගත්තේ නැත’ එය සුප්‍රකට සාහිත්‍යධර මාක් ට්වේන් ප්‍රකාශයකි. එයින් කියන්නේ ඉගෙනුම ලබන එකම තැන පාසල පමණක් නොවන බවය. එතුමන්ගේ ප්‍රකාශය පදනමක් කරගත් ඇමරිකාවේ තෙයිල් සංවිධාන සංසදය එරට විශ්ව විද්‍යාල ශිෂයන්ට විශේෂිත ශිෂ්‍යත්ව පිරිනමයි. එයට ඉල්ලූම් කළ හැක්කේ ඇමරිකාවේ විශ්ව විද්‍යාල ලවලට තේරී පත්වන සිසුන් අතරින් විශිෂ්ඨතම ප්‍රතිඵල සහිත අයටය. අවුරුදු දෙකක් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත්වී වයවසායකත්වයක් ගොඩනගන්නට කැපවන්නට සිදුවෙයි. මෙම ශිෂ්‍යත්වයට ඇමරිකානු ඩොලර් ලක්ෂයක ප්‍රදානයක් හිමිවන අතර එය උපාධිය පසෙක තබා අලූත් කර්මාන්තයක්, ව්‍යාපාරයක් හෝ තාක්ෂණික නිර්මාණයක් වෙනුවෙන් කරන අභියෝගයකි.එය සාර්ථක වුවහොත් ශිෂ්‍යත්වලාභීන් උපාධිය ගැන කම්පා නොවේ. නිදහස් අධ්‍යාපනයේ නිර්මාතෘ ලෙස කන්නන්ගර මැතිතුමා ගැන උත්සව පවත්වන ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාලයක දරුවන්ට උපාධිය වෙනුවට මෙවැනි අලූත් යමක් කරන්නට යෝජනා කළහොත් සිදුවිය හැක්කේ කුමක්ද?

බුදු රජාණන් වහන්සේ, යේසුස් තුමා ඇතුළු ආගමික ශාස්තෘවරුන් සිය දර්ශනය පසක් කළේ සහ අනුගාමිකයන්ට අවබෝධය ලබා දුන්නේ සියලූ පහසුකම් සහිත වට පිටාවක නොවේ. ලෙනින්, කාල් මාක්ස්, මාවෝ සේතුං, ගාන්ධි වැනි නායකයන් පවා උනන්දු වූයේ හො`ද නේවාසිකාගාර, පහසුකම් සහිත දේශනශාලා ගැන නොවේ. ඇල්මෙන් අකුරු උගෙනිව් ඉදිරි වැඩ තකා යැයි ස`දහන් වන්නේ එහෙයින්ය. වඩා සාර්ථකත්වය කරා යා හැකි මාර්ගය උපාධිය පමණක් නොව ඉගෙන ගන්නට ඉඩ දියව් යන ආවේගය ද වලංගු නැත. විශ්ව විද්‍යාලය යනු හුදෙක් පොත පතක ලියා ඇති දේ ගුරුවරුන්ගෙන් ඉගෙනගන්නා තැනක් නොවේ. වත්මන් තාක්ෂණික යුගයේ දී දුරකථනයක් සහ අන්තර් ජාල පහසුකම් ඇත්නම් ඉගෙනගන්නට ඇති අවස්ථා අප්‍රමාණය. නමුත් ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතියේ ආකල්පය වෙනස් එකකි. උපාධියෙන් ජීවිතය සර්ව සම්පූර්ණ වෙතැයි ඉගෙන ගන්නා දරුවෝ සිතති. ජනප්‍රිය පාසලට දරුවන් ඇතුලත් කරන්නට විශාල මහන්සියක් දරන දෙමව්පියන් අතිරේක පන්ති වලට ද මුදල් වැය කර මහත් බලාපොරොත්තු සහිතව විශ්ව විද්‍යාලයට යවන්නේ එයින් අනාගතය සාක්ශාත්වනු ඇතැයි අදහස ඇතිවය. නමුත් විශ්ව විද්‍යාලය සියලූ බලාපොරොත්තු ඉටු කරන්නේ නැත.

මෙරට අධ්‍යාපන ක්‍රමය අනුව උපාධිය සම්පූර්ණ කරගත් පසු හො`ද වැටුපක් සහිත රැකියාවක් සොයාගැනීම පහසු නැත. මෙරට විශ්වවිද්‍යාල උපාධිධරයන්ට රැකියා වෙළ`ද පොළ ඉල්ලන සුදුසුකම් නැත. උපාධිය ද සහිතව පාරට බැස රැකියා ඉල්ලා සටන් කරන්නට සිදුවී ඇත්තේ එහෙයින්ය. රැකියා සපයන ලෙස බල කරනවිට ආණ්ඩුවකට කළ හැක්කේ රජයට බ`දවා ගැනීම පමණකි. පසුගිය දා සබරගමුව විශ්ව විද්‍යාලයේ සිදුවීමෙන් පුපුරා ගියේ ද රට පුරා විශ්ව විද්යාවල පද්ධතියේ පවතින මෙවැනි බරපතල සමාජ ගැටලූවක එක පැති කඩකි.ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේ සිට විශ්ව විද්‍යාලය දක්වා දරුවන්ගේ අනාගතය එක ආකාරයකට ගොඩ නගන සැලැස්මක් රටට අවශ්‍යමය. දෙමව්පියන්, ගුරුවරුන් සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන් එකතු වී සිසුන්ගේ හසුරු කෞෂල්‍ය මත අනාගතය තීරණය කරන්නට හැකි ආකාරයට අධ්‍යාපන ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතුව තිබේ. පෙර පාසලේ සිය අතිරේක පන්ති යවන සහ ජනප්‍රිය පාසලකට දරුවා ඇතුලත් කර ගැටලූව විස`දාගත හැකියැයි සිතන මෙම අධ්‍යාපන ක්‍රමය නිදහස් එකක් නොවේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන කර නිමයට රාමුව සකස්වී ඇත්තේ නිදහස ලබන විට බ්‍රිතාන්‍යයේ තිබූ ක්‍රමය අනුවය. ධනය ඇති පවුල්වල දරුවන්ට ඉතිහාසය සහ සම්ප්‍රධාය උගන්වා උපාධියක් පිරිනමන අතර බලය හිමි රදල පරපුර සිය අනුප්‍රාප්තිකයන්ට ගොඩනගන්නේ උපාධි සුදුසුකම් ඇති බව දක්වමින්ය. වර්තමාන සමාජ ගෝලීයකරණය තුළ තර`ගකාරීව නැගෙන්නට එවැනි සම්ප්‍රදායික උපාධියකට හැකියාවක් නැත. රටට ගැලපෙන සහ නිවහල් ආකාරයකට චින්තනය ගොඩනගන අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් පෙර පාසල, උසස් අධ්‍යාපනය සහ දහම් පාසල එකතු කරගෙන සකස් කරන්නට කාලය එළැඹ තිබේ. එය ප්‍රමාද කරන තාක්කල් දරුවන් සහ ආණ්ඩුව අතර ගැටුම් නතර කළ නොහැකිය. සත්‍යට මුහුණ දෙන සංවාදයක් ජනතාව සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන් අතර අවශ්‍යය. අද පවතින කමය තුළ දේශපාලනඥයන් තීන්දු ගන්නේ ඊළ`ග ඡන්දය ඉලක්ක කරගෙනය. සත්‍යයට මුහුණ දී මතු පරපුර ගැන අවධානය යොමු කර තීන්දුගත යුතු මොහොත උදා වී තිබේ.

2014/10/15 – ලංකාදීප – මිලින්ද මොරගොඩ

තරුණ ශ්‍රම බලකාය අයාලේ යැවීම.

milinda-prashna

09/07/2014 – ලංකාදිප

කොරියාවේ රැකියා අවස්ථා සොයන ශ්‍රමිකයන් ගැන තොරතුරු මාධය වාර්තා කරයි. කොරියන් භාෂාව ඉගැනීමට තරුණ පෙළ දක්වන්නේ විශාල උනන්දුවකි. කොරියාවට පැනගතහොත් ජීවිතය ජයගත හැකි යැයි අලූත් අදහසක් මෑතක සිට පවතී. ඇමරිකාවට, බ්‍රිතාන්‍යයට, ජපානයට හා ඔස්ට්‍රෙිලියාවට පසු අද වන විට විදේශ ගතවන කැමැත්තෙන් සිටින තරුණයන්ගේ වැඩිම අවධානයට ලක්ව ඇති රට දකුණු කොරියාවයි.

කොරියානු රැකියා ඉල්ලූම් පත්‍රයක් ලබාගන්නට දහස් ගණනින් කොළඹ නගරයේ රැස්වූ තරුණයන් වෙනුවට අද අමාත්යංශ ඉදිරිපිටත්, කාර්යාල අසලත් විරෝධතා දක්වන තරුණන් තමන් රවටා ඇති බව ප්‍රසිද්ධියේ කියන්නට පටන්ගෙනඇත. එය ඇත්තකි. තම හැකියාව සහ එයට ඉඩක් ඇති තැන ගැන පූර්ව විනිශ්චයකට පැමිණිය නොහැකි සමාජය රැවටිල්ලකට ගොදුරු වෙනවා විනා සාර්ථකත්වය අත්වි`දින්නේ නැත.

දකුණු කොරියාව දුගීදුප්පත් තැනක සිට සාර්ථකත්වයට පත් රටකි. පාලනයේ තද නීති අනුව, එරට සමාජය කළ විශාල කැපකිරීම අවසානයේ දකුණු කොරියාව දියුණුවට පත්විය. එරටට අවශ්ය අතිරේක සීමිත ශ්‍රමය ලෝකයේ අනෙක් රටවලින් ගෙන්වා ගනී. දුෂ්කරතා මැද රැකියාව කරන්නට ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට හැකියාව ඇතැයි දකුණු කොරියානු බලධාරීහු විශ්වාස කරන්නේ නැත. ඔවුන්ට අනුව මෙරට තරුණන්ට වඩා වෙනත් ආසියානු රටවල වැසියන් වැඩ කරන්නට දක්ෂය. දකුණු කොරියානු ආණ්ඩුව ආර්ථික අතින් දියුණුවක් ලබන්නේ මෙම ශ්‍රමයට නොවටිනා අඩු වැටුපක් ගෙවීමෙන් වාසියක් ලබා ගැනීම බව වටහා ගත යුතුය. තමන්ට ලාභ ලැබෙන ආකාරයේ අඩු වැටුපකට, වැඩියෙන් වැඩ කරන්නට කැමැති රටක තරුණ ශ්‍රමිකයන් විනා වෙනත් රටකින් ශ්‍රමිකයන් ගන්නට දකුණු කොරියාව පමණක් නොව ලොව වෙනත් ධනවත් රටවල් ද අකැමැතිය. මෙහි තවත් පැත්තක් ද තිබේ.

ආයෝජන මණ්ඩලයට අයත් කර්මාන්ත වල දසදහස් ගණනින් රැකියා අවස්ථා ඇත. මෙරට තරුණ පෙළ එම රැකියාවලට කැමැති නැතිබව අනාවරණයවෙයි. මෑත කාලය තුළ, ශ්‍රී ලංකාවේ මහාමාර්ග, වරාය, ගුවන්තොටුපොළ සහ තොරතුරු තාක්ෂණය ආශ්‍රීතව යටිතල පහසුකම් වේගයෙන් වැඩිදියුණු විය. කොළඹ මුහුද ගොඩකර අලූතින් නගරයක් බිහිවන අතර ඉදිරි වසර දෙක තුළ සංචාරකයන් ලක්ෂ විසිපහක් රටට පැමිණෙනුඇතැයි ගණන් බලා තිබේ. විදේශ රැකියා අංශය පිරිහෙමින් සහ මිනිස් ශ්‍රමය අඩුකර හැකිතාක් යන්ත්‍ර උපයෝගී කරගෙන කාර්ය කරගන්නා ආකාරයට ලෝකය පරිවර්තනය වෙමින් ඇති අවස්ථාවක රට තුළ සිදුවන නව පිබිදීම නිරීක්ෂණය කළ යුතුය. දැනට පැමිණෙන සංචාරකයන් ප්‍රමාණය දෙතුන් ගුණයකින් වැඩි වන විට ඔවුන්ට අවශ්‍යවන සත්කාරක සේවා අංශයේ විශාල හි`ගයක් ඇති වන බව සැලකේ. මෙම තත්ත්වයට අනුරූප වන ආකාරයට මෙරට ශ්‍රම බලකාය හැසිරවීමට නොහැකි වී ඇත්තේ මන්ද?

සැලසුම් සකස් කරන විට රටට අවශ්‍යම වන ශ්‍රම බලකාය පුහුණු කරන්නට මෙරට වෘත්තීය අධ්‍යාපන අංශය සමත් විය යුතුය. රට තුළ බලපවත්වන රැකියා හි`ගය කෙබ`දුද යන්න පෙන්වා දී ,මවුබිමට සේවයකර රට, ඉහළ ආර්ථිකයක් කරා කැ`දවන ආකල්පය තරුණ සිත් තුළ ජනිත කරන්නට වැඩ පිළිවෙලක් අවශ්‍යය කොරියාවට හෝ ඕස්‍ට්‍රේලියාවට යන අවස්ථා දෙන ලෙස විරෝධතා පළකිරීමෙන් පුද්ගලිකව ජය අත්පත් කරගතහැකි නමුත් සමස්ථයක් වශයෙන් රටට ප්‍රයෝජනයක් අත්පත් වන්නේ නැත. කාර්මික සහ තාක්ෂණික අංශ වල ශ්‍රමය හි`ග අවස්ථා වලදී පිටරටින් ශ්‍රමිකයන් ගෙන්විය යුතු බවට කර්මාන්ත සහ ව්යාපාරික අංශ දැනටමත් බල කරමින් සිටී.

මහ මග විරෝධතා කරන තරුණන් රටට අවශ්‍ය ශ්‍රම සම්පත බවට පත්කරගත යුතුය. එසේ නොවන ඉදිරි වකවානුවක ශ්‍රී ලංකාවේ රැකියා කරන්නට පිටරටින් ශ්‍රමිකයන් පැමිණිය හැකි අතර එය රටට බලපාන තවත් ගැටලූ ගණනාවක ආරම්භයක් විය හැකිය.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL