“සන්නිවේදනය” මිනිස් ශිෂ්ඨාචාරය නව මගකට යොමු කලේය. මිනිසාගේ දියුණුවීමේ පදනම සන්නිවේදනයේ දියුණුව මත සැකසුනැයි කීම මුසාවක් නොවේ. සන්නිවේදනය දියුණු වෙත්ම මිනිසා දියුණු විය. මිනිසා දියුණු වෙත්ම සන්නිවේදනය දියුණු විය. අද සන්නිවේදනයෙන් තොර කිසිවක් නොමැත. ලොකු කුඩා භේදයකින් තොරව ලෝකයේ සෑම අස්සක් මුල්ලකම එවැනි පසුබිමක් උදා වී ඇත. රූපවාහිණිය, ගුවන් විදුලිය, සිනමාව, පුවත්පත, අන්තර්ජාලය ආදී මාධ්යයන් මානව සමාජය අරක්ගත් බවක් පෙනේ.
අද මෙරට සමාජයටද ජනමාධ්යයන් විසින් සිදුකරනු ලබන බලපෑම සුළුපටු නොවේ. සමාජය තුල ප්රතිරූප මවන්නේ ජනමාධ්යයන්ය. ප්රතිරූප නැති කරන්නේද ජනමාධ්යයන්ය. දේශපාලනය කරන්නේ ජනමාධ්යයන්ය. වීරයන් ඇති කරන්නේ ජනමාධ්යයන්ය. කොටින්ම කියතොත් සමාජයට අවැසි සියළු දේ ලබා දෙන්නේ ජනමාධ්ය බවට අද පත්ව ඇත.
කණගාටුවට කරුණ නම් මෙයයි. මේ සියල්ල කරන අතරතුර ජනමාධ්යයන්ට තම භූමිකාව අමතක වීමයි. දේශපාලනයෙන් හා වෙළදාමෙන් තොර කිසිවක් අද ජනමාධ්යයන්ට නැත. ඔවුන් ජනතාව වෙනුවෙන් කිසිවක් කරන්නේද නැත. සමාජයේ යථාර්තයෙන් ජනතාව බැහැර කොට මිථ්යාව වපුරන්නට අද මෙරට මාධ්යන් දායක වී ඇති බව පෙනෙන්නට ඇති කාරණාවයි.
අද මේ රට සමාජයීය ප්රශ්ණ රැසකට මුහුණපා හිදී. දිවිනසා ගැනීම්, මිනීමැරීම්, කෙලවරක් නැතිව සිදුවෙයි. මංකොල්ලකෑම්, හොර, බොරු වලින් අඩුවක් නැත. දුප්පත්කම තුරන්ව ගොස් නැත. දුක් විදින බහුතරයක් වෙසෙන රටකි මේ රට. එවන් රටක ජනතාවට මේ රටේ මාධ්යන් සුරපුරයක් මවා පෙන්වයි.
ජනතාවගේ අදහස් කියන්නට, ඔවුන්ගේ මත ප්රකාශ කරන්නට අවස්ථාවක් මාධ්යයට නැත. දුක් විදින ජනතාව වෙනුවෙන් කතා කරන්නට මධ්යයක් නැත. ඔවුනගේ ගැටළු ගැන කතා කරන්නට මාධ්යයක් නැත.
